Vergelijking NL / FR

Artikel 1. Deze wet regelt een aangelegenheid bedoeld in artikel 74 van de Grondwet.

Art.2. In artikel 162 van het Wetboek diverse rechten en taksen, hersteld bij de wet van 28 maart 2022, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
  a) de bepaling onder 2° wordt vervangen als volgt:
  "2° 5 euro voor een passagier met een bestemming verder dan onder 1°. ";
  b) de bepaling onder 3° wordt opgeheven.

Art.3. Dit hoofdstuk treedt in werking op de dag van bekendmaking van deze wet in het Belgisch Staatsblad.

Art.4. In artikel 238 van het Wetboek der registratie-, hypotheek- en griffierechten, hersteld bij de wet van 4 december 2012 en gewijzigd bij de wet van 18 juni 2018, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
  1° in het tweede lid, wordt het getal "150" vervangen door het getal "1000";
  2° het artikel wordt aangevuld met drie leden, luidende:
  "Het recht wordt jaarlijks op 1 januari geïndexeerd volgens de volgende formule: basisrecht vermenigvuldigd met de nieuwe index en gedeeld door de beginindex. Het resultaat verkregen ingevolge de indexering wordt afgerond op het hogere tiental euro.
  De beginindex is de index van de consumptieprijzen van de maand september 2024 en de nieuwe index is die van de consumptieprijzen van de maand september die elke indexatie voorafgaat.
  Uiterlijk in de loop van de maand december van elk jaar wordt het bedrag toepasselijk tijdens het volgende kalenderjaar in het Belgisch Staatsblad gepubliceerd. De Federale Overheidsdienst Financiën vermeldt die inlichting eveneens op zijn webstek.".

Art.5. Dit hoofdstuk treedt in werking op de dag van de bekendmaking van deze wet in het Belgisch Staatsblad.

Art.6. Artikel 2, § 1, van het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992, laatstelijk gewijzigd bij de wet van 12 mei 2024, wordt aangevuld met de bepalingen onder 22° en 23°, luidende:
  "22° Carried interest begunstigde: enige natuurlijke persoon of een met hem verbonden persoon die werkzaamheden, rechtstreeks of onrechtstreeks, verricht voor een Carried interest vehikel of zijn beheerder;
  23° Carried interest vehikel: enige Belgische of buitenlandse instelling voor collectieve belegging, met inbegrip van zijn beleggingscompartimenten, die (i) bij een reeks beleggers kapitaal ophaalt om dit overeenkomstig een bepaald beleggingsbeleid in het belang van die beleggers te beleggen, en (ii) niet voldoet aan de voorwaarden van Richtlijn 2009/65/EG of, voor instellingen voor collectieve belegging die niet in de Europese Unie zijn gevestigd, aan de voorwaarden van een gelijkaardige regeling als die van Richtlijn 2009/65/EG.".

Art.7. Artikel 17, § 1, van hetzelfde Wetboek, laatstelijk gewijzigd bij de wet van 12 mei 2024, wordt aangevuld met een bepaling onder 6°, luidende:
  "6° Carried interest verkregen door een Carried interest begunstigde."

Art.8. In titel 2, hoofdstuk 2, afdeling 3, onderafdeling 1, van hetzelfde Wetboek, wordt een artikel 19quater ingevoegd, luidende:
  "Art. 19quater. Carried interest omvat:
  1° het deel in de winst van een Carried interest vehikel, inbegrepen dividenden, dat wordt betaald of toegekend door of middels het Carried interest vehikel aan een Carried interest begunstigde op welke wijze ook, na aftrek van de aanschaffingswaarde van de rechten in het Carried interest vehikel en met uitsluiting van het deel in de winst van een Carried interest vehikel dat de opbrengst is van een investering door de Carried interest begunstigde in dat Carried interest vehikel voor zover deze opbrengst proportioneel, globaal beschouwd, niet meer bedraagt dan hetgeen een belegger die geen Carried interest begunstigde is als opbrengst verwerft uit zijn investering;
  2° de meerwaarde die wordt verwezenlijkt door de Carried interest begunstigde, bij de overdracht van zijn rechten in het Carried interest vehikel na aftrek van de aanschaffingswaarde van de rechten in het Carried interest vehikel en met uitsluiting van het deel in de winst van een Carried interest vehikel dat de opbrengst is van een investering door de Carried interest begunstigde in dat Carried interest vehikel voor zover deze opbrengst proportioneel, globaal beschouwd, niet meer bedraagt dan hetgeen een belegger die geen Carried interest begunstigde is als opbrengst verwerft uit zijn investering;
  3° uitkeringen die worden aangemerkt als dividenden in de artikelen 186, 187 en 209 in geval van gehele of gedeeltelijke verdeling van het maatschappelijk vermogen van een Carried interest vehikel of van verkrijging van eigen aandelen door deze aan de Carried interest begunstigde na aftrek van de aanschaffingswaarde van de rechten in het Carried interest vehikel en met uitsluiting van het deel in de winst van een Carried interest vehikel dat de opbrengst is van een investering door de Carried interest begunstigde in dat Carried interest vehikel voor zover deze opbrengst proportioneel, globaal beschouwd, niet meer bedraagt dan hetgeen een belegger die geen Carried interest begunstigde is als opbrengst verwerft uit zijn investering.
  In afwijking van het eerste lid, omvat Carried interest niet de inkomsten verkregen in verband met aandelen verworven door de uitoefening van aandelenopties met toepassing van de wet van 26 maart 1999 betreffende het Belgisch actieplan voor de werkgelegenheid 1998 en houdende diverse bepalingen.".

Art.9. In artikel 21, eerste lid, 2°, van hetzelfde Wetboek, vervangen bij de wet van 24 december 2002 en gewijzigd bij de wetten van 27 december 2005 en 28 juli 2011, worden de woorden "17, § 1, 6°, " ingevoegd tussen de woorden "die vermeld in artikel" en de woorden "19, § 1, eerste lid, 4° en 19bis,".

Art.10. Artikel 37 van hetzelfde Wetboek, laatstelijk gewijzigd bij de wet van 26 december 2022, wordt aangevuld met een lid, luidende:
  "In afwijking van het eerste lid behouden de inkomsten bedoeld in artikel 17, § 1, 6°, hun hoedanigheid van roerende inkomsten.".

Art.11. In artikel 87, eerste lid, van hetzelfde Wetboek, laatstelijk gewijzigd bij de programmawet van 25 december 2016, worden de woorden "en 6° " ingevoegd tussen de woorden "artikelen 17, § 1, 1° tot 3° " en de woorden ", en 90, eerste lid, 6° en 9°, vermelde inkomsten".

Art.12. In artikel 88, tweede lid, van hetzelfde Wetboek, laatstelijk gewijzigd bij de programmawet van 25 december 2016, worden de woorden "en 6° " ingevoegd tussen de woorden "artikelen 17, § 1, 1° tot 3° " en de woorden ", en 90, eerste lid, 6° en 9°, vermelde inkomsten".

Art.13. In artikel 134, § 4, derde lid, van hetzelfde Wetboek, ingevoegd bij de wet van 25 december 2017, worden de woorden "en 6° " ingevoegd tussen de woorden "artikelen 17, § 1, 1° tot 3° " en de woorden ", en 90, eerste lid, 6° en 9°, vermelde inkomsten".

Art.14. In artikel 171 van hetzelfde Wetboek, laatstelijk gewijzigd bij de wet van 31 juli 2023, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
  1° in de inleidende zin worden de woorden "en 6°, " ingevoegd tussen de woorden "artikelen 17, § 1, 1° tot 3° " en de woorden "en 90, eerste lid, 6° en 9°, vermelde inkomsten";
  2° in de bepaling onder 3° wordt het woord "3° septies" vervangen door het woord "3° octies";
  3° een bepaling onder 3° octies wordt ingevoegd, luidende:
  "3° octies tegen een aanslagvoet van 25 pct., de inkomsten vermeld in artikel 17, § 1, 6°, ;".

Art.15. In artikel 178/1, § 1, eerste lid, van hetzelfde Wetboek, ingevoegd bij de wet van 8 mei 2014 en laatstelijk gewijzigd bij de wet van 25 november 2021, worden de woorden "en 6° " ingevoegd tussen de woorden "artikelen 17, § 1, 1° tot 3° " en de woorden ", en 90, eerste lid, 6° en 9°, vermelde inkomsten".

Art.16. Artikel 184quater van hetzelfde Wetboek, ingevoegd bij de wet van 19 december 2014 en laatstelijk gewijzigd bij de wet van 5 juli 2022, wordt aangevuld met een lid, luidende:
  "Deze liquidatiereserve kan niet worden aangelegd zolang de in het eerste lid bedoelde vennootschap aandelen of deelbewijzen van een Carried interest vehikel bezit, daaronder begrepen het jaar waarin deze aandelen of deelbewijzen definitief zijn vervreemd en voor zover deze aldus onrechtstreeks worden aangehouden door een Carried interest begunstigde."

Art.17. In artikel 261 van hetzelfde Wetboek, laatstelijk gewijzigd bij de wet van 25 december 2017, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
  1° in het eerste lid, 4°, worden de woorden "artikel 17, § 1, 5° " vervangen door de woorden "artikel 17, § 1, 5° en 6° ";
  2° tussen het vierde en het vijfde lid wordt een lid ingevoegd, luidende:
  "Voor de toepassing van het eerste lid, 4°, wordt:
  a) de in artikel 179 of 220 bedoelde belastingplichtige geacht de in artikel 17, § 1, 6°, bedoelde Carried interest toe te kennen die een Carried interest begunstigde ontvangt van een buitenlands Carried interest vehikel die met de belastingplichtige verbonden is in de zin van artikel 1:20 van het Wetboek van vennootschappen en verenigingen wegens of naar aanleiding van de werkzaamheid van de begunstigde ten behoeve van de belastingplichtige;
  b) de in artikel 227, 2° en 3°, bedoelde belastingplichtige geacht de in artikel 17, § 1, 6°, bedoelde Carried interest toe te kennen die een Carried interest begunstigde ontvangt van een buitenlands Carried interest vehikel die met de belastingplichtige verbonden is in de zin van artikel 1:20 van het Wetboek van vennootschappen en verenigingen wegens of naar aanleiding van de werkzaamheid van de begunstigde ten behoeve van de belastingplichtige waarvoor de belastingplichtige in België of in het buitenland in artikel 17, § 1, 6°, bedoelde Carried interest betaalt of toekent.".

Art.18. In artikel 265, eerste lid, van hetzelfde Wetboek, laatstelijk gewijzigd bij de programmawet van 25 december 2017, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
  a) in de bepaling onder 4° worden de woorden "en 19bis" vervangen door de woorden ", 19bis en 19quater";
  b) de bepaling onder 5° wordt hersteld als volgt:
  "5° op inkomsten bedoeld in artikel 17, § 1, 6°, wanneer die worden toegekend aan belastingplichtigen andere dan diegenen onderworpen aan de personenbelasting of de belasting van niet-inwoners op grond van artikel 227, 1°. "

Art.19. Artikel 269, § 1, van hetzelfde Wetboek, laatstelijk gewijzigd bij de programmawet van 26 december 2022, wordt aangevuld met de bepaling onder 10°, luidende:
  "10° op 25 pct. voor de in artikel 17, § 1, 6°, vermelde inkomsten.".

Art.20. In artikel 413/1, § 1, tweede lid, eerste streepje, van hetzelfde Wetboek, ingevoegd bij de wet van 1 december 2016 en gewijzigd bij de wet van 26 maart 2018, worden de woorden "en 6° " ingevoegd tussen de woorden "artikelen 17, § 1, 1° tot 3° " en de woorden ", en 90, eerste lid, 6° en 9° en 13°, bedoelde inkomsten".

Art.21. Artikel 466, tweede lid, van hetzelfde Wetboek, ingevoegd bij de wet van 14 april 2011, vervangen bij de wet van 13 december 2012, en gewijzigd bij de wetten van 26 december 2015 en 25 december 2016, wordt aangevuld met de woorden ", evenals met het gedeelte van de belasting dat betrekking heeft op de in artikel 17, § 1, 6°, bedoelde roerende inkomsten.".

Art.22. Deze afdeling treedt in werking op de dag waarop deze wet in het Belgisch Staatsblad wordt bekendgemaakt en is van toepassing op de inkomsten die vanaf die datum worden betaald of toegekend.
  In afwijking van het eerste lid, is deze afdeling niet van toepassing op de inkomsten betaald of toegekend door een Carried interest vehikel dat uiterlijk op datum van inwerkingtreding van deze afdeling in vereffening werd gesteld.
  In afwijking van het eerste lid, treedt artikel 16 in werking vanaf aanslagjaar 2026.

Art.23. In artikel 18, eerste lid, van hetzelfde Wetboek, laatstelijk gewijzigd bij de wet van 22 december 2023, wordt een bepaling onder 2° quater ingevoegd, luidende:
  "2° quater het gedeelte van het maatschappelijk vermogen van een vennootschap dat in toepassing van artikel 209 als uitgekeerd dividend in de vennootschapsbelasting wordt aangemerkt, verhoudingsgewijs beperkt tot het deel van de uitgekeerde winst waarop de door de belastingplichtige gehouden aandelen en winstbewijzen, hoe ook genaamd, recht geven, in de volgende gevallen:
  - in geval van een verrichting bedoeld in artikel 210, § 1, 4°, en slechts in de mate dat dit dividend betrekking heeft op bestanddelen die als gevolg van de verrichting niet meer aangewend worden of behouden blijven in België;
  - in geval van een verrichting bedoeld in artikel 210, § 1, 1° en 1° bis, en slechts in de mate dat dit dividend betrekking heeft op bestanddelen die als gevolg van de verrichting niet meer aangewend worden of behouden blijven in België.".

Art.24. In artikel 21, eerste lid, van hetzelfde Wetboek, laatstelijk gewijzigd bij de programmawet van 22 december 2023, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
  1° in de bepaling onder 11° worden de woorden "in artikel 209" vervangen door de woorden "in artikel 18, eerste lid, 2° ter en 2° quater";
  2° het lid wordt aangevuld met een bepaling onder 15°, luidende:
  "15° dividenden uitgekeerd door een vennootschap in de mate dat de belastingplichtige heeft aangetoond dat zij voortvloeien uit de realisatie van de bestanddelen die naar het buitenland zijn overgebracht als gevolg van één van de verrichtingen bedoeld in artikel 18, eerste lid, 2° quater, en tot ten hoogste het bedrag dat in toepassing van die bepaling in hoofde van de belastingplichtige als dividend werd aangemerkt.".

Art.25. In artikel 202 van hetzelfde Wetboek, laatstelijk gewijzigd bij de wet van 22 december 2023, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
  1° in paragraaf 1 wordt de bepaling onder 3° hersteld als volgt:
  "3° het bedrag dat geacht wordt toegekend te worden aan aandelen en winstbewijzen, hoe ook genaamd, ten gevolge van één van de verrichtingen bedoeld in artikel 18, eerste lid, 2° quater.";
  2° in paragraaf 2, eerste lid, inleidende zin, worden de woorden "in § 1, 1° en 2° " vervangen door de woorden "in paragraaf 1, 1° tot 3° ";
  3° het artikel wordt aangevuld met een paragraaf 4, luidende:
  " § 4. Van de winst van het belastbaar tijdperk worden eveneens dividenden afgetrokken in de mate dat zij er in voorkomen en voor zover en in de mate dat de belastingplichtige heeft aangetoond dat deze dividenden voortvloeien uit de realisatie van de bestanddelen die naar het buitenland zijn overgebracht als gevolg van één van de verrichtingen bedoeld in artikel 18, eerste lid, 2° quater, en tot ten hoogste het bedrag dat in toepassing van die bepaling in hoofde van de belastingplichtige als dividend werd aangemerkt.".

Art.26. In artikel 219 van hetzelfde Wetboek, laatstelijk gewijzigd bij de wet van 21 december 2022, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
  1° in het eerste lid worden de woorden "en de inkomsten als bedoeld in artikel 17, § 1, 3°, wat auteursrechten en naburige rechten betreft, en 5°, " vervangen door de woorden "op inkomsten als bedoeld in artikel 17, § 1, 3°, wat auteursrechten en naburige rechten betreft, op inkomsten als bedoeld in artikel 17, § 1, 5°, en op dividenden bedoeld in artikel 18, eerste lid, 2° quater,";
  2° in het tweede lid worden de woorden "en 5°, financiële voordelen" vervangen door de woorden "inkomsten bedoeld in artikel 17, § 1, 5°, dividenden bedoeld in artikel 18, eerste lid, 2° quater, financiële voordelen" en worden de woorden "die kosten, die voordelen van alle aard, die financiële voordelen en die inkomsten als bedoeld in artikel 17, § 1, 3°, wat auteursrechten en naburige rechten betreft, en 5° " vervangen door de woorden "die kosten, voordelen van alle aard, financiële voordelen, inkomsten en dividenden";
  3° in het vijfde lid worden de woorden "of van de inkomsten als bedoeld in artikel 17, § 1, 3°, wat auteursrechten en naburige rechten betreft, en 5° " vervangen door de woorden "van de inkomsten bedoeld in artikel 17, § 1, 3°, wat auteursrechten en naburige rechten betreft, van de inkomsten bedoeld in artikel 17, § 1, 5°, of van de dividenden bedoeld in artikel 18, eerste lid, 2° quater";
  4° in het zesde lid worden de woorden "of van de inkomsten bedoeld in artikel 17, § 1, 3°, wat auteursrechten en naburige rechten betreft, en 5° " vervangen door de woorden "van de inkomsten bedoeld in artikel 17, § 1, 3°, wat auteursrechten en naburige rechten betreft, van de inkomsten bedoeld in artikel 17, § 1, 5°, of van de dividenden bedoeld in artikel 18, eerste lid, 2° quater".

Art.27. In artikel 228, § 2, 2°, van hetzelfde Wetboek, vervangen bij de wet van 25 april 2006, worden de woorden ", met inbegrip van de in artikel 18, eerste lid 2° quater, bedoelde dividenden," ingevoegd tussen de woorden "de inkomsten uit kapitalen en roerende goederen" en de woorden "waarvan de schuldenaar onderworpen is aan de personenbelasting, de vennootschapsbelasting, de rechtspersonenbelasting of de belasting van niet-inwoners".

Art.28. In artikel 233, tweede lid, van hetzelfde Wetboek, laatstelijk gewijzigd bij de wet van 21 januari 2022, worden de woorden "en inkomsten bedoeld in artikel 17, § 1, 3°, wat auteursrechten en naburige rechten betreft, en 5° " vervangen door de woorden ", inkomsten bedoeld in artikel 17, § 1, 3°, wat auteursrechten en naburige rechten betreft, inkomsten bedoeld in artikel 17, § 1, 5°, dividenden bedoeld in artikel 18, eerste lid, 2° quater".

Art.29. In artikel 246, eerste lid, 2°, van hetzelfde Wetboek, laatstelijk gewijzigd bij de wet van 5 juli 2022, worden de woorden "en inkomsten als bedoeld in artikel 17, § 1, 3°, wat auteursrechten en naburige rechten betreft, en 5° " vervangen door de woorden ", inkomsten bedoeld in artikel 17, § 1, 3°, wat auteursrechten en naburige rechten betreft, inkomsten bedoeld in artikel 17, § 1, 5°, dividenden bedoeld in artikel 18, eerste lid, 2° quater".

Art.30. Artikel 413/1, § 1, eerste lid, van hetzelfde Wetboek, ingevoegd bij de wet van 1 december 2016 en laatstelijk gewijzigd bij de programmawet van 22 december 2023, wordt aangevuld met een bepaling onder 8°, luidende:
  "8° het bedrag dat als een in artikel 18, eerste lid, 2° quater, bedoeld dividend wordt aangemerkt, indien de overbrenging van bestanddelen gebeurt naar een andere lidstaat van de Europese Unie of een andere lidstaat van de Europese Economische Ruimte die met België een toepasselijke overeenkomst heeft gesloten die in wederzijdse bijstand bij invordering voorziet;".

Art.31. Deze afdeling treedt in werking op de dag van de bekendmaking van deze wet in het Belgisch Staatsblad en is van toepassing op de verrichtingen bedoeld in artikel 210, § 1, 1°, 1° bis of 4°, van hetzelfde Wetboek die vanaf die datum hebben plaatsgevonden.

Art.32. In artikel 171 van hetzelfde Wetboek, laatstelijk gewijzigd bij de wet van 31 juli 2023, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
  1° de bepaling onder 3° sexies wordt vervangen als volgt:
  "3° sexies tegen een aanslagvoet van 15 pct., de in artikel 269, § 2, tweede lid, 2°, bedoelde dividenden die zijn verleend of toegekend uit de winstverdeling van het derde boekjaar na dat van de inbreng of later, of, wanneer zij zijn uitgekeerd door een private privak bedoeld in artikel 298 van de wet van 19 april 2014 betreffende de alternatieve instellingen voor collectieve belegging en hun beheerders, in de mate dat ze voortkomen uit dividenden die in aanmerking komen om aan het in artikel 269, § 2, tweede lid, 2°, vermelde tarief onderworpen te worden;";
  2° in het artikel wordt een bepaling onder 3° sexies/1 ingevoegd, luidende:
  "3° sexies/1 tegen een aanslagvoet van 20 pct., de in artikel 269, § 2, tweede lid, 1°, bedoelde dividenden die zijn verleend of toegekend uit de winstverdeling van het tweede boekjaar na dat van de ten laatste op 31 december 2025 verrichte inbreng, of, wanneer zij zijn uitgekeerd door een private privak bedoeld in artikel 298 van de wet van 19 april 2014 betreffende de alternatieve instellingen voor collectieve belegging en hun beheerders, in de mate dat ze voortkomen uit dividenden die in aanmerking komen om aan het in artikel 269, § 2, tweede lid, 1°, vermelde tarief onderworpen te worden;";
  3° de bepaling onder 3° septies wordt vervangen als volgt:
  "3° septies tegen een aanslagvoet van 5 pct., 6,5 pct. of 20 pct., de dividenden, andere dan deze bedoeld in artikel 209, in de mate dat hun toekenning of betaalbaarstelling voortkomt uit een aantasting van de liquidatiereserve bedoeld in de artikelen 184quater of 541, of de in het buitenland geïnde of verkregen dividenden in zoverre hun toekenning of betaalbaarstelling het gevolg is van analoge bepalingen of gelijkaardige gevolgen heeft genomen door een andere lidstaat van de Europese Economische Ruimte, en naargelang het aangetaste gedeelte van deze reserves werd toegevoegd aan de bedoelde liquidatiereserve:
  a) ten laatste op 31 december 2025, in welk geval:
  - de aanslagvoet 5 pct. bedraagt indien dit gedeelte gedurende ten minste 5 jaar behouden is gebleven op de wijze bedoeld in de artikelen 184quater, derde lid, of 541, te rekenen vanaf de laatste dag van het belastbaar tijdperk van aanleg;
  - de aanslagvoet 6,5 pct. bedraagt indien dit gedeelte gedurende een periode tussen 3 en 5 jaar behouden is gebleven op dezelfde wijze zoals vermeld in het eerste streepje;
  - de aanslagvoet 20 pct. bedraagt indien dit gedeelte gedurende minder dan 3 jaar behouden is gebleven op dezelfde wijze zoals vermeld in het eerste streepje;
  b) op een latere datum dan 31 december 2025, in welk geval de aanslagvoet 6,5 pct. bedraagt indien dit gedeelte gedurende ten minste 3 jaar behouden is gebleven op de wijze bedoeld in de artikelen 184quater, derde lid, of 541, te rekenen vanaf de laatste dag van het belastbaar tijdperk van aanleg;".

Art.33. In artikel 269 van hetzelfde Wetboek, laatstelijk gewijzigd bij de programmawet van 26 december 2022, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
  1° paragraaf 1, 8°, wordt vervangen als volgt:
  "8° op 5 pct., 6,5 pct. of 20 pct., voor de dividenden, andere dan deze bedoeld in artikel 209, in de mate dat hun toekenning of betaalbaarstelling voortkomt uit een aantasting van de liquidatiereserve bedoeld in de artikelen 184quater of 541, of voor de dividenden van buitenlandse oorsprong die in België zijn geïnd of verkregen in zoverre hun toekenning of betaalbaarstelling het gevolg is van analoge bepalingen of gelijkaardige gevolgen heeft genomen door een andere lidstaat van de Europese Economische Ruimte, en naargelang het aangetaste gedeelte van deze reserves werd toegevoegd aan de bedoelde liquidatiereserve:
  a) ten laatste op 31 december 2025, in welk geval:
  - de aanslagvoet 5 pct. bedraagt indien dit gedeelte gedurende ten minste 5 jaar behouden is gebleven op de wijze bedoeld in de artikelen 184quater, derde lid, of 541, te rekenen vanaf de laatste dag van het belastbaar tijdperk van aanleg;
  - de aanslagvoet 6,5 pct. bedraagt indien dit gedeelte gedurende een periode tussen 3 en 5 jaar behouden is gebleven op dezelfde wijze zoals vermeld in het eerste streepje;
  - de aanslagvoet 20 pct. bedraagt indien dit gedeelte gedurende minder dan 3 jaar behouden is gebleven op dezelfde wijze zoals vermeld in het eerste streepje;
  b) op een latere datum dan 31 december 2025, in welk geval de aanslagvoet 6,5 pct. bedraagt indien dit gedeelte gedurende ten minste 3 jaar behouden is gebleven op de wijze bedoeld in de artikelen 184quater, derde lid, of 541, te rekenen vanaf de laatste dag van het belastbaar tijdperk van aanleg;
  2° paragraaf 2, tweede lid, 1°, wordt aangevuld met de woorden ", wanneer deze inbreng ten laatste op 31 december 2025 is verricht";
  3° in paragraaf 2, achtste lid, worden de woorden "aan een verlaagd tarief van de roerende voorheffing van 5 pct." vervangen door de woorden "aan een verlaagd tarief van de roerende voorheffing van 5 of 6,5 pct. als bedoeld in paragraaf 1, 8° ".

Art.34. De artikelen 32, 3° en 33, 1° en 3°, zijn van toepassing op dividenden die zijn toegekend of betaalbaar gesteld vanaf de dag van de bekendmaking van deze wet in het Belgisch Staatsblad.

Art.35. In artikel 202, § 2, eerste lid, 1°, van hetzelfde Wetboek, laatstelijk gewijzigd bij de programmawet van 23 december 2009, worden de woorden "met een aanschaffingswaarde van ten minste 2.500.000 euro" vervangen door de woorden "een deelneming bezit met een aanschaffingswaarde van ten minste 2.500.000 euro die, indien deze vennootschap die de inkomsten verkrijgt geen kleine vennootschap is, de aard van financiële vaste activa heeft".

Art.36. In artikel 264/1 van hetzelfde Wetboek, ingevoegd bij de wet van 25 december 2017 en laatstelijk gewijzigd bij de wet van 17 maart 2019, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
  1° in paragraaf 1, tweede lid, worden de woorden "ten minste 2.500.000 euro bedraagt" vervangen door de woorden "ten minste 2.500.000 euro bedraagt die, indien deze verkrijger geen kleine vennootschap is, de aard van financiële vaste activa heeft";
  2° in paragraaf 2, 3°, worden de woorden "ten minste 2.500.000 euro" bedraagt vervangen door de woorden "ten minste 2.500.000 euro bedraagt die, indien deze verkrijger geen kleine vennootschap is, de aard van financiële vaste activa heeft".

Art.37. Artikel 35 is van toepassing vanaf aanslagjaar 2026.
  Artikel 36 treedt in werking op de dag van de bekendmaking van deze wet in het Belgisch Staatsblad.
  Elke wijziging die vanaf 3 februari 2025 aan de afsluitingsdatum van het boekjaar wordt aangebracht, en die door de belastingplichtige niet wordt verantwoord door andere motieven dan het ontwijken van de in deze afdeling bedoelde inkomstenbelastingen, blijft zonder uitwerking voor de toepassing van artikel 35.

Art.38. In artikel 444 van het Wetboek van inkomstenbelastingen 1992, laatstelijk gewijzigd bij de wet van 22 december 2023, wordt het derde lid vervangen als volgt:
  "Er wordt afgezien van een belastingverhoging bij een eerste te goeder trouw begane overtreding.
  Goede trouw wordt, behoudens bewijs van het tegendeel, vermoed te bestaan bij de belastingplichtige die een eerste overtreding heeft begaan, behalve in geval van toepassing van artikel 351.".

Art.39. Dit hoofdstuk is van toepassing op aanslagen ingekohierd vanaf de bekendmaking van deze wet in het Belgisch Staatsblad.

Art.40. Voor de toepassing van de bepalingen van dit hoofdstuk verstaat men onder:
  1° Contactpunt: het binnen de Federale Overheidsdienst Financiën opgerichte Contactpunt regularisaties;
  2° regularisatieaangifte: de aangifte bij de Federale Overheidsdienst Financiën van inkomsten, sommen, btw-handelingen en kapitalen met het oog op het bekomen van een regularisatieattest mits de krachtens dit hoofdstuk verschuldigde heffing wordt betaald;
  3° natuurlijke personen: de op grond van artikel 3 van het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992 aan de personenbelasting onderworpen rijksinwoners en de op grond van artikel 227, 1°, van hetzelfde Wetboek aan de belasting van niet-inwoners onderworpen niet-rijksinwoners;
  4° rechtspersonen: de op grond van artikel 179 van het voormelde Wetboek aan de vennootschapsbelasting onderworpen binnenlandse vennootschappen, de burgerlijke vennootschappen of verenigingen zonder rechtspersoonlijkheid bedoeld in artikel 29 van hetzelfde Wetboek, de rechtspersonen onderworpen aan de rechtspersonenbelasting op grond van artikel 220 van hetzelfde Wetboek, en de op grond van artikel 227, 2° en 3°, van hetzelfde Wetboek aan de belasting van niet-inwoners onderworpen buitenlandse belastingplichtigen;
  5° geregulariseerde inkomsten:
  a) de inkomsten die het voorwerp uitmaken van een regularisatieaangifte die door een natuurlijke persoon of een rechtspersoon wordt ingediend bij het Contactpunt, wanneer deze inkomsten de aard hebben van inkomsten die normaal aan de inkomstenbelasting worden onderworpen in het jaar waarin zij werden behaald of verkregen;
  b) de inkomsten die, overeenkomstig artikel 5/1 van het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992, door een oprichter van een juridische constructie moeten worden aangegeven, de roerende inkomsten verkregen op een rekening op naam van een in artikel 5/2 van hetzelfde Wetboek bedoelde vereniging, de inkomsten van een in artikel 307, § 1/1, eerste lid, a), van hetzelfde Wetboek bedoelde buitenlandse rekening en de inkomsten van de in artikel 307, § 1/1, eerste lid, b), van hetzelfde Wetboek bedoelde buitenlandse levensverzekeringsovereenkomsten, die het voorwerp uitmaken van een regularisatieaangifte ingediend bij het Contactpunt;
  6° geregulariseerde sommen: de sommen en waarden die het voorwerp uitmaken van een regularisatieaangifte die door een rechtspersoon of door een natuurlijke persoon wordt ingediend bij het Contactpunt, wanneer deze aantoont dat deze sommen en waarden niet de aard hebben van inkomsten die normaal aan de inkomstenbelasting worden onderworpen in het jaar waarin zij werden behaald of verkregen maar onder de toepassing van het Wetboek der registratie-, hypotheek- en griffierechten vallen, voor zover ze betrekking hebben op niet in artikel 3, eerste lid, van de bijzondere wet van 16 januari 1989 betreffende de financiering van de Gemeenschappen en de Gewesten, vermelde registratierechten, of onder de toepassing vallen van het Wetboek diverse rechten en taksen;
  7° geregulariseerde btw-handelingen: de in artikel 51 van het Wetboek van de belasting over de toegevoegde waarde bedoelde aan btw onderworpen handelingen die het voorwerp uitmaken van een regularisatieaangifte die wordt verricht bij het Contactpunt door een rechtspersoon of door een natuurlijke persoon;
  8° aangever: de natuurlijke persoon of de rechtspersoon die een regularisatieaangifte indient hetzij in persoon hetzij door tussenkomst van een gemachtigde;
  9° gemachtigde: een in artikel 5, § 1, eerste lid, 1° tot 32°, en § 3, eerste lid, van de wet van 18 september 2017 tot voorkoming van het witwassen van geld en de financiering van terrorisme en tot beperking van het gebruik van contanten, beoogde persoon of onderneming;
  10° heffing: het totaal bedrag van de ingevolge de regularisatie verschuldigde som;
  11° fiscaal verjaarde kapitalen: de in dit hoofdstuk bedoelde kapitalen ten aanzien waarvan de fiscale administratie ingevolge het verstrijken van de termijnen, naargelang het geval, bedoeld in de artikelen 354 of 358, § 1, 1°, van het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992, de artikelen 81, 81bis, of 83 van het Wetboek van de belasting over de toegevoegde waarde, de artikelen 214, 216, 217.1 en 217² of 218 van het Wetboek der registratie-, hypotheek- en griffierechten voor zover deze artikelen betrekking hebben op niet in artikel 3, eerste lid, van de bijzondere wet van 16 januari 1989 betreffende de financiering van de Gemeenschappen en de Gewesten, vermelde registratierechten, of de artikelen 202.8 of 202.9 van het Wetboek diverse rechten en taksen, op het ogenblik van de indiening van de regularisatieaangifte geen heffingsbevoegdheid meer kan uitoefenen in hoofde van de belastingplichtige die de fiscale overtreding heeft begaan.

Art.41. § 1. De geregulariseerde inkomsten die het voorwerp uitmaken van een regularisatieaangifte conform de bepalingen van dit hoofdstuk worden onderworpen aan een heffing tegen het normale tarief inzake inkomstenbelastingen dat van toepassing is met betrekking tot het belastbaar tijdperk waarin deze inkomsten werden behaald of verkregen, verhoogd met 30 percentpunten.
  Bij de vaststelling van deze heffing wordt geen rekening gehouden met enige belastingvermindering of belastingkrediet, noch met een verrekening van voorheffingen, voorafbetalingen of van de woonstaatheffing.
  § 2. De geregulariseerde sommen die het voorwerp uitmaken van een regularisatieaangifte conform de bepalingen van dit hoofdstuk, worden onderworpen aan een heffing tegen het normale belastingtarief dat volgens de normale regels op die sommen van toepassing is met betrekking tot het belastbaar tijdperk waarin deze sommen werden behaald of verkregen, verhoogd met 30 percentpunten.
  § 3. De geregulariseerde btw-handelingen die het voorwerp uitmaken van een regularisatieaangifte conform de bepalingen van dit hoofdstuk, worden onderworpen aan een heffing tegen het btw-tarief dat van toepassing is op de geregulariseerde handelingen op het ogenblik waarop ze plaatsvonden, verhoogd met 30 percentpunten behalve in de gevallen waarin de regularisatieaangifte reeds aanleiding geeft tot regularisatie van die handelingen als beroepsinkomsten met toepassing van paragraaf 1.

Art.42. In geval van een regularisatieaangifte conform de bepalingen van dit hoofdstuk, heeft de definitieve, zonder enig voorbehoud uitgevoerde betaling van de in artikel 41 bepaalde heffingen tot gevolg dat:
  - de in artikel 41, § 1, bedoelde inkomsten voor het overige niet meer onderworpen zijn of kunnen worden aan de inkomstenbelasting zoals bepaald in het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992, met inbegrip van de daarin vermelde belastingverhogingen, boetes en nalatigheidsintresten;
  - de in artikel 41, § 2, bedoelde sommen voor het overige niet meer onderworpen zijn of kunnen worden aan enige rechten of taksen, zoals bepaald in het Wetboek der registratie-, hypotheek- en griffierechten voor zover ze betrekking hebben op niet in artikel 3, eerste lid, van de bijzondere wet van 16 januari 1989 betreffende de financiering van de Gemeenschappen en de Gewesten, vermelde registratierechten of het Wetboek diverse rechten en taksen, met inbegrip van de daarin vermelde boetes en nalatigheidsinteresten;
  - de in artikel 41, § 3, bedoelde handelingen voor het overige niet meer onderworpen zijn of kunnen worden aan enige btw, noch aan enige bijkomende sanctie of boete zoals bepaald in het Wetboek van de belasting over de toegevoegde waarde.

Art.43. Fiscaal verjaarde kapitalen die afkomstig zijn van de fiscale misdrijven bedoeld in artikel 48, § 1, die het voorwerp uitmaken van een regularisatieaangifte conform de bepalingen van dit hoofdstuk, worden onderworpen aan een heffing tegen een tarief van 45 percentpunten op het kapitaal.
  Fiscaal verjaarde kapitalen onder de vorm van levensverzekeringen die het voorwerp uitmaken van een regularisatieaangifte conform de bepalingen van dit hoofdstuk, worden onderworpen aan een heffing tegen een tarief van 45 percentpunten op het kapitaal.
  Fiscaal verjaarde kapitalen van de in artikel 307, § 1/1, eerste lid, a), van het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992 bedoelde buitenlandse rekeningen die het voorwerp uitmaken van een regularisatieaangifte conform de bepalingen van dit hoofdstuk, worden onderworpen aan een heffing tegen een tarief van 45 percentpunten op het kapitaal.
  Fiscaal verjaarde kapitalen van een in artikel 2 van het voormelde Wetboek bedoelde juridische constructie die het voorwerp uitmaken van een regularisatieaangifte conform de bepalingen van dit hoofdstuk, worden onderworpen aan een heffing tegen een tarief van 45 percentpunten op het kapitaal.

Art.44. Noch de regularisatieaangifte, noch de betaling van de heffing, noch het regularisatieattest bedoeld in dit hoofdstuk, hebben uitwerking indien:
  1° de geregulariseerde inkomsten, sommen, btw-handelingen of kapitalen het voorwerp hebben uitgemaakt van één van de misdrijven omschreven in artikel 505 van het Strafwetboek, behoudens wanneer deze uitsluitend zijn verkregen uit de misdrijven als bedoeld in de artikelen 449 en 450 van het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992, in de artikelen 73 en 73bis van het Wetboek van de belasting over de toegevoegde waarde, in de artikelen 206 en 206bis van het Wetboek der registratie-, hypotheek- en griffierechten voor zover deze artikelen betrekking hebben op niet in artikel 3, eerste lid, van de bijzondere wet van 16 januari 1989 betreffende de financiering van de Gemeenschappen en de Gewesten, vermelde registratierechten en in de artikelen 207 en 207bis van het Wetboek diverse rechten en taksen;
  2° de geregulariseerde inkomsten, sommen, btw-handelingen of kapitalen voortkomen uit een misdrijf bedoeld in artikel 4, 23°, van de wet van 18 september 2017 tot voorkoming van het witwassen van geld en de financiering van terrorisme en tot beperking van het gebruik van contanten, met uitzondering van het misdrijf bedoeld in artikel 4, 23°, k), van dezelfde wet, het misdrijf "misbruik van vennootschapsgoederen" en het misdrijf "misbruik van vertrouwen", voor zover geregulariseerd wordt overeenkomstig de artikelen 41 en 43;
  3° de aangever, vóór de indiening van de regularisatieaangifte, door een Belgische gerechtelijke instantie, een Belgische belastingadministratie, een Belgische sociale zekerheidsinstelling of een sociale inspectiedienst of de FOD Economie, schriftelijk in kennis is gesteld van lopende specifieke onderzoeksdaden;
  4° ten behoeve van dezelfde aangever reeds een regularisatieaangifte werd ingediend sinds de datum van de inwerkingtreding van dit hoofdstuk.

Art.45. De regularisatieaangifte wordt bij het Contactpunt ingediend door middel van een aangifteformulier waarvan het model door de Koning wordt vastgesteld. Dit aangifteformulier vermeldt onder andere de naam van de aangever en, in voorkomend geval, de naam van zijn gemachtigde, het bedrag van de aangegeven inkomsten, sommen, btw-handelingen en fiscaal verjaarde kapitalen en de datum van indiening van de aangifte.
  De onderliggende stukken kunnen worden ingediend tot zes maanden na de indiening van de regularisatieaangifte. Het Contactpunt heeft de mogelijkheid om de onderliggende stukken die met de regularisatieaangifte worden meegestuurd en die betrekking hebben op de geregulariseerde bedragen, na te kijken met het oog op de overeenstemming ervan met de gegevens uit de regularisatieaangifte.
  Stukken die naar aanleiding van een regularisatieaangifte worden overgelegd en die geen betrekking hebben op de geregulariseerde bedragen, worden geacht geen deel uit te maken van de regularisatieaangifte en kunnen zodoende later niet worden tegengeworpen aan een binnenlandse of buitenlandse, administratieve of gerechtelijke instantie of financiële instelling.
  De regularisatieaangifte gaat in de gevallen bedoeld in de artikelen 41 en 43, gepaard met een bondige verklaring omtrent het fraudeschema, alsook omtrent de omvang en de oorsprong van de geregulariseerde inkomsten, sommen, btw-handelingen en kapitalen, de periode waarin deze zijn ontstaan en de voor de geregulariseerde bedragen gebruikte financiële rekeningen.
  Na ontvangst van de regularisatieaangifte brengt het Contactpunt de aangever of zijn gemachtigde per post op de hoogte van de ontvankelijkheid ervan. Het Contactpunt stelt in dezelfde brief het bedrag vast van de in uitvoering van dit hoofdstuk verschuldigde heffing.
  De betaling van de heffing moet definitief en zonder enig voorbehoud worden verricht binnen 15 kalenderdagen volgend op de verzendingsdatum van die brief en is definitief door de Schatkist verworven.
  Op het ogenblik van de ontvangst van deze definitieve en zonder enig voorbehoud uitgevoerde betaling, verzendt het Contactpunt aan de aangever of zijn gemachtigde, een regularisatieattest waarvan het model door de Koning wordt vastgesteld en dat onder andere bevat: de naam van de aangever en, in voorkomend geval, van zijn gemachtigde, het bedrag van de heffing, het bedrag van de geregulariseerde inkomsten, sommen, btw-handelingen en kapitalen.
  Zodra het regularisatieattest aan de aangever of zijn gemachtigde wordt verzonden, brengt het Contactpunt de Cel voor financiële informatieverwerking opgericht door de voormelde wet van 18 september 2017 op de hoogte van de regularisatie die werd gesloten en bezorgt het de cel een kopie van het regularisatieattest en de gegevens bedoeld in het vierde lid met uitzondering van het fraudeschema.
  De aangiften die bij het Contactpunt worden verricht, worden genummerd en bijgehouden. Het Contactpunt houdt bovendien een lijst bij van de afgeleverde regularisatieattesten met vermelding van het nummer van de regularisatieaangifte.
  De ambtenaren en personeelsleden die actief zijn binnen het Contactpunt zijn gehouden tot het beroepsgeheim bedoeld in artikel 458 van het Strafwetboek.
  Zij mogen de naar aanleiding van de regularisatieaangifte verkregen inlichtingen bovendien niet bekend maken aan de andere diensten van de Federale Overheidsdienst Financiën.
  Het beroepsgeheim bedoeld in het tiende lid doet geen afbreuk aan de meldingsverplichtingen zoals ze worden voorzien in artikel 24 van de Verordening (EU) 2017/1939 van de Raad van 12 oktober 2017 betreffende nauwere samenwerking bij de instelling van het Europees Openbaar Ministerie.

Art.46. In alle gevallen waarin het gaat om een federale belasting of een gewestelijke belasting waarvoor de federale overheid de dienst verzekert en waarvoor het in artikel 50 bedoelde samenwerkingsakkoord is afgesloten, kunnen de aangifte, de daaropvolgende betaling van de verschuldigde heffing en het attest bedoeld in artikel 45, zevende lid, niet als indicie of aanwijzing worden aangewend om fiscale onderzoeks- of controleverrichtingen uit te voeren, om mogelijke inbreuken op de belastingwetgeving te melden of om inlichtingen uit te wisselen, behalve met betrekking tot de vaststelling van de ingevolge de regularisatieaangifte verschuldigde heffing, het bedrag van de geregulariseerde inkomsten, sommen, btw-handelingen en kapitalen.

Art.47. Binnen de grenzen gesteld door de artikelen 42 en 44 en voor zover het gaat om een federale belasting of een gewestelijke belasting waarvoor de federale overheid de dienst verzekert en waarvoor het in artikel 50 bedoelde samenwerkingsakkoord is afgesloten, kan het regularisatieattest gebruikt worden als bewijsmiddel voor de hoven en rechtbanken, voor de administratieve rechtscolleges, evenals tegenover elke openbare dienst.

Art.48. § 1. Personen die zich schuldig hebben gemaakt aan misdrijven als bedoeld in de artikelen 449 en 450 van het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992, in de artikelen 73 en 73bis van het Wetboek van de belasting over de toegevoegde waarde, in de artikelen 206 en 206bis van het Wetboek der registratie, hypotheek- en griffierechten voor zover deze artikelen betrekking hebben op niet in artikel 3, eerste lid, van de bijzondere wet van 16 januari 1989 betreffende de financiering van de Gemeenschappen en de Gewesten, vermelde registratierechten, in de artikelen 207 en 207bis van het Wetboek diverse rechten en taksen, of aan misdrijven omschreven in artikel 505 van het Strafwetboek, in zoverre die betrekking hebben op de vermogensvoordelen die rechtstreeks uit de voormelde misdrijven zijn verkregen, op de goederen en waarden die in de plaats ervan zijn gesteld, of op de inkomsten uit de belegde voordelen, evenals personen die mededaders of medeplichtigen zijn aan deze misdrijven in de zin van de artikelen 66 en 67 van het Strafwetboek, blijven vrijgesteld van strafvervolging uit dien hoofde, indien zij niet vóór de datum van indiening van de regularisatieaangifte, het voorwerp hebben uitgemaakt van een opsporingsonderzoek of gerechtelijk onderzoek uit hoofde van deze misdrijven en indien er een regularisatieaangifte werd gedaan onder de voorwaarden van dit hoofdstuk en de ingevolge die regularisatieaangifte verschuldigde heffing definitief en zonder enig voorbehoud werd betaald.
  § 2. Voor alle misdrijven, andere dan deze bepaald in paragraaf 1, kunnen de in paragraaf 1 bedoelde personen nog steeds het voorwerp uitmaken van strafvervolging.
  Personen die zich schuldig hebben gemaakt aan de misdrijven bepaald in de artikelen 193 tot 197, 489 tot 490bis, 491 en 492bis van het Strafwetboek, artikel XV.75 van het Wetboek van economisch recht, artikel 11 van het koninklijk besluit van 26 januari 2014 houdende maatregelen ter controle van het grensoverschrijdend verkeer van liquide middelen, de verschillende strafbepalingen van het Wetboek van vennootschappen en verenigingen, en die werden begaan met het oog op het plegen van of het vergemakkelijken van de in paragraaf 1 bedoelde misdrijven of die het gevolg zijn van de in paragraaf 1 bedoelde misdrijven, blijven voor deze misdrijven vrij van straf, indien ze vóór de datum van indiening van de in dit hoofdstuk bedoelde regularisatieaangifte niet het voorwerp hebben uitgemaakt van een opsporingsonderzoek of gerechtelijk onderzoek uit hoofde van deze misdrijven, ze een regularisatieaangifte hebben ingediend onder de voorwaarden van dit hoofdstuk en ze de in dit hoofdstuk bepaalde heffing definitief en zonder enige voorbehoud hebben betaald.
  Het eerste en tweede lid zijn niet van toepassing op mededaders en medeplichtigen die geen regularisatieaangifte hebben ingediend.
  Paragraaf 1 en het eerste tot het derde lid doen geen afbreuk aan de rechten van derden.
  § 3. De leden van het Contactpunt, zijn personeelsleden, alsook de andere ambtenaren die bij hem gedetacheerd zijn, hebben geen mededelingsplicht zoals bedoeld in artikel 29 van het Wetboek van strafvordering.

Art.49. De aangever moet in zijn aangifte aan de hand van schriftelijk bewijs, desgevallend aangevuld met andere bewijsmiddelen van het gemeen recht, met uitzondering van de eed en het bewijs door getuigen, aantonen dat de inkomsten, de sommen, de btw-handelingen en de fiscaal verjaarde kapitalen hun normale belastingregime hebben ondergaan.
  Onder voorbehoud van het derde en het vierde lid moeten de inkomsten, de sommen, de btw-handelingen en de fiscaal verjaarde kapitalen, of het gedeelte ervan waarvan de aangever niet kan aantonen dat ze hun normale belastingregime hebben ondergaan op de wijze bedoeld in het eerste lid, worden geregulariseerd.
  De in het tweede lid bedoelde bedragen worden slechts geregulariseerd voor zover de aangever aan de hand van een schriftelijk bewijs, zo nodig aangevuld met andere bewijsmiddelen van het gemeen recht, met uitzondering van de eed en het bewijs door getuigen, de aard van de belasting aantoont alsook de belastingcategorie en het tijdperk waartoe de inkomsten, de sommen, de btw-handelingen en de fiscaal verjaarde kapitalen die niet hun normale belastingregime hebben ondergaan, behoren.
  Onverminderd artikel 48 is geen regularisatie mogelijk voor de inkomsten, de sommen, de btw-handelingen en de kapitalen die in verband kunnen worden gebracht met:
  - terrorisme of financiering van terrorisme;
  - georganiseerde misdaad;
  - illegale handel in verdovende middelen;
  - illegale handel in wapens en daaraan verbonden goederen en handelswaren, met inbegrip van antipersoonsmijnen en/of clustermunitie;
  - handel in clandestiene werkkrachten;
  - mensenhandel;
  - uitbuiting van prostitutie;
  - illegaal gebruik bij dieren van stoffen met hormonale werking of illegale handel in dergelijke stoffen;
  - illegale handel in menselijke organen of weefsels;
  - fraude ten nadele van de financiële belangen van de Europese Unie, die inzake de btw deze beoogt die verbonden is met het grondgebied van ten minste twee lidstaten en een schade veroorzaakt van ten minste 10.000.000 euro;
  - verduistering door personen die een openbare functie uitoefenen en corruptie;
  - ernstige milieucriminaliteit;
  - namaak van muntstukken of bankbiljetten;
  - namaak van goederen;
  - piraterij;
  - beursdelicten;
  - onwettig openbaar aantrekken van spaargelden of het verlenen van beleggingsdiensten, diensten van valutahandel of van geldoverdracht zonder vergunning;
  - oplichting, gijzeling, diefstal of afpersing of misdrijven die verband houden met een staat van faillissement.
  De met toepassing van het derde lid geregulariseerde bedragen worden enkel geregulariseerd voor de federale belastingen en de gewestelijke belastingen waarvoor de federale overheid de dienst verzekert en waarvoor een in artikel 50 bedoelde samenwerkingsakkoord is afgesloten.

Art.50. De regularisatie van een gewestelijke belasting waarvoor de federale overheid de dienst verzekert, is enkel mogelijk wanneer er met het betrokken gewest een samenwerkingsakkoord wordt afgesloten.

Art.51. Er wordt bij de dienst "voorafgaande beslissingen in fiscale zaken", een "Contactpunt regularisaties" opgericht, belast met de opdrachten die aan het contactpunt zijn toegekend door dit hoofdstuk.
  Het wordt onder toezicht geplaatst van het college bedoeld in artikel 2 van het koninklijk besluit van 13 augustus 2004 houdende oprichting van de dienst "voorafgaande beslissingen in fiscale zaken" bij de Federale Overheidsdienst Financiën.
  De beslissingen die het college in het raam van dit artikel neemt, worden goedgekeurd overeenkomstig artikel 3, eerste lid, van het koninklijk besluit van 13 augustus 2004 houdende oprichting van de dienst "voorafgaande beslissingen in fiscale zaken" bij de Federale Overheidsdienst Financiën.

Art.52. Rubriek XXXI, § 4, van tabel A van de bijlage bij het koninklijk besluit nr. 20 van 20 juli 1970 tot vaststelling van de tarieven van de belasting over de toegevoegde waarde en tot indeling van de goederen en de diensten bij die tarieven, ingevoegd bij het koninklijk besluit van 18 juli 1986 en vernummerd bij het koninklijk besluit van 17 maart 1992, wordt aangevuld met een bepaling onder 3°, luidende:
  "3° handelingen die tot voorwerp hebben zowel de levering als de aanhechting aan een gebouw van de bestanddelen of een gedeelte van de bestanddelen van het specifieke gedeelte van een installatie voor centrale verwarming die werkt op fossiele brandstoffen, daaronder begrepen de branders en de regel- en controletoestellen verbonden aan de ketel.".

Art.53. Rubriek XXXVII van tabel A van de bijlage bij hetzelfde besluit, ingevoegd bij de wet van 27 december 2006, vervangen bij de wet van 12 mei 2024 en gewijzigd bij de wet van 10 december 2024, wordt vervangen als volgt:
  "XXXVII. Afbraak en heropbouw van woningen
  § 1. Het verlaagd tarief is van toepassing op het werk in onroerende staat en de andere in rubriek XXXI, § 3, 3° tot 6°, opgesomde handelingen die tot voorwerp hebben de afbraak van een gebouw en de daarmee gepaard gaande heropbouw van een woning bestemd voor bewoning door de bouwheer-natuurlijke persoon en gelegen op hetzelfde kadastraal perceel als dat gebouw.
  Het voordeel van het verlaagd tarief is onderworpen aan de volgende voorwaarden:
  1° de handelingen hebben betrekking op een gebouw dat, na de uitvoering van de werken:
  a) op het ogenblik van de eerste ingebruikneming of eerste inbezitneming, als enige woning en hoofdzakelijk als eigen woning in de zin van artikel 5/5, § 4, tweede tot achtste lid, van de bijzondere wet van 16 januari 1989 betreffende de financiering van de Gemeenschappen en de Gewesten wordt gebruikt door de bouwheer-natuurlijke persoon die er zonder uitstel zijn domicilie zal hebben;
  b) een totale bewoonbare oppervlakte heeft van niet meer dan 200 m2;
  2° de bouwheer-natuurlijke persoon:
  a) verstuurt vóór het tijdstip waarop de belasting opeisbaar wordt overeenkomstig de artikelen 22 en 22bis, § 1, van het Wetboek, een verklaring aan het elektronisch adres aangeduid door de minister van Financiën of zijn gemachtigde. Deze verklaring vermeldt, naast het rijksregisternummer en het telefoonnummer van wie die verklaring indient, de identificatiegegevens van alle eigenaars van het gebouw dat hij laat afbreken en heroprichten, de respectievelijke aandelen van de eigenaars in dat gebouw, evenals het adres en de kadastrale gegevens van dat gebouw, dat dat gebouw bedoeld is om als enige woning en hoofdzakelijk als eigen woning in de zin van artikel 5/5, § 4, tweede tot en met het achtste lid, van de bijzondere wet van 16 januari 1989 betreffende de financiering van de Gemeenschappen en de Gewesten te worden gebruikt door de bouwheer-natuurlijke persoon die er zonder uitstel zijn domicilie zal hebben en een totale bewoonbare oppervlakte zal hebben van niet meer dan 200 m2, en is vergezeld van een afschrift van:
  - de omgevingsvergunning;
  - het (de) aannemingscontract(en);
  b) overhandigt aan de dienstverrichter(s) een afschrift van de verklaring bedoeld in de bepaling onder a);
  3° het tijdstip waarop de belasting opeisbaar wordt overeenkomstig de artikelen 22 en 22bis, § 1, van het Wetboek, doet zich voor uiterlijk op 31 december van het jaar van de eerste ingebruikneming of de eerste inbezitneming van de woning;
  4° de door de dienstverrichter uitgereikte facturen en de dubbels die hij bewaart, vermelden, op basis van het afschrift van de verklaring bedoeld in de bepaling onder 2°, b), het voorhanden zijn van de elementen die de toepassing van het verlaagd tarief rechtvaardigen; behalve in geval van samenspanning tussen de partijen of de klaarblijkelijke niet-naleving van onderhavige bepaling, ontlast de verklaring van de afnemer bedoeld in de bepaling onder 2°, a), de dienstverrichter van de aansprakelijkheid betreffende de vaststelling van het tarief.
  Voor de toepassing van het tweede lid, 1°, a), wordt om te bepalen of de woning de enige woning is die de bouwheer-natuurlijke persoon zelf betrekt, geen rekening gehouden met:
  - andere woningen waarvan hij, ingevolge erfenis, mede-eigenaar, naakte eigenaar of vruchtgebruiker is;
  - een andere woning die hij bewoont als eigen woning waar hij zijn domicilie heeft gevestigd en die uiterlijk op 31 december van het jaar dat volgt op het jaar van de eerste ingebruikneming of de eerste inbezitneming van de woning bedoeld in het tweede lid, 1°, a), is verkocht.
  Het verlaagd tarief is niet van toepassing op:
  1° werken in onroerende staat en andere onroerende handelingen die geen betrekking hebben op de eigenlijke woning, zoals bebouwingswerkzaamheden, tuinaanleg en oprichten van afsluitingen;
  2° werken in onroerende staat en andere onroerende handelingen die tot voorwerp hebben de bestanddelen of een gedeelte van de bestanddelen van zwembaden, sauna's, midgetgolfbanen, tennisterreinen en dergelijke installaties;
  3° gehele of gedeeltelijke reiniging van een woning;
  4° handelingen die tot voorwerp hebben zowel de levering als de aanhechting aan een gebouw van de bestanddelen of een gedeelte van de bestanddelen van het specifieke gedeelte van een installatie voor centrale verwarming die werkt op fossiele brandstoffen, daaronder begrepen de branders en de regel- en controletoestellen verbonden aan de ketel.
  § 2. Het verlaagd tarief is van toepassing op het werk in onroerende staat en de andere in rubriek XXXI, § 3, 3° tot 6°, opgesomde handelingen die tot voorwerp hebben de afbraak van een gebouw en de daarmee gepaard gaande heropbouw van een woning bestemd voor langdurende verhuur aan of door tussenkomst van een in het tweede lid, 1°, bedoeld organisme en gelegen op hetzelfde kadastraal perceel als dat gebouw.
  Het voordeel van het verlaagd tarief is onderworpen aan de volgende voorwaarden:
  1° de handelingen hebben betrekking op een gebouw dat, na de uitvoering van de werken, door de bouwheer als woning wordt verhuurd:
  a) aan een sociaal verhuurkantoor dan wel aan een door de bevoegde overheid inzake sociaal huisvestingsbeleid erkende maatschappij voor sociale huisvesting of andere publiekrechtelijke of privaatrechtelijke rechtspersoon met sociaal oogmerk;
  b) in het kader van een door de bouwheer toegekend beheersmandaat aan een sociaal verhuurkantoor dan wel aan een door de bevoegde overheid inzake sociaal huisvestingsbeleid erkende maatschappij voor sociale huisvesting of andere publiekrechtelijke of privaatrechtelijke rechtspersoon met sociaal oogmerk;
  2° de bouwheer:
  a) verstuurt vóór het tijdstip waarop de belasting opeisbaar wordt overeenkomstig de artikelen 22 en 22bis, § 1, van het Wetboek, een verklaring aan het elektronisch adres aangeduid door de minister van Financiën of zijn gemachtigde. Deze verklaring vermeldt, naast het rijksregisternummer en het telefoonnummer van wie die verklaring indient, de identificatiegegevens van alle eigenaars van het gebouw dat hij laat afbreken en heroprichten, de respectievelijke aandelen van de eigenaars in dat gebouw evenals, het adres en de kadastrale gegevens van dat gebouw, dat dat gebouw bedoeld is om gedurende een periode van ten minste vijftien jaar aan of door bemiddeling van een sociaal verhuurkantoor dan wel aan of door bemiddeling van een door de bevoegde overheid inzake sociaal huisvestingsbeleid erkende maatschappij voor sociale huisvesting of andere publiekrechtelijke of privaatrechtelijke rechtspersoon met sociaal oogmerk te verhuren als woning en is vergezeld van een afschrift van:
  - de omgevingsvergunning;
  - het (de) aannemingscontract(en);
  b) overhandigt aan de dienstverrichter(s) een afschrift van de verklaring bedoeld in de bepaling onder a);
  3° het tijdstip waarop de belasting opeisbaar wordt overeenkomstig de artikelen 22 en 22bis, § 1, van het Wetboek, doet zich voor uiterlijk op 31 december van het jaar van de eerste ingebruikneming of de eerste inbezitneming van de woning;
  4° de door de dienstverrichter uitgereikte facturen en de dubbels die hij bewaart, vermelden, op basis van het afschrift van de verklaring bedoeld in de bepaling onder 2°, b), het voorhanden zijn van de elementen die de toepassing van het verlaagd tarief rechtvaardigen; behalve in geval van samenspanning tussen de partijen of de klaarblijkelijke niet-naleving van onderhavige bepaling, ontlast de verklaring van de afnemer bedoeld in de bepaling onder 2°, a), de dienstverrichter van de aansprakelijkheid betreffende de vaststelling van het tarief.
  Het verlaagd tarief is niet van toepassing op:
  1° werken in onroerende staat en andere onroerende handelingen die geen betrekking hebben op de eigenlijke woning, zoals bebouwingswerkzaamheden, tuinaanleg en oprichten van afsluitingen;
  2° werken in onroerende staat en andere onroerende handelingen die tot voorwerp hebben de bestanddelen of een gedeelte van de bestanddelen van zwembaden, sauna's, midgetgolfbanen, tennisterreinen en dergelijke installaties;
  3° gehele of gedeeltelijke reiniging van een woning;
  4° handelingen die tot voorwerp hebben zowel de levering als de aanhechting aan een gebouw van de bestanddelen of een gedeelte van de bestanddelen van het specifieke gedeelte van een installatie voor centrale verwarming die werkt op fossiele brandstoffen, daaronder begrepen de branders en de regel- en controletoestellen verbonden aan de ketel.
  § 3. Het verlaagd tarief is van toepassing op de levering van woningen en het bijhorend terrein, alsook op de vestiging, overdracht of wederoverdracht van de zakelijke rechten in de zin van artikel 9, tweede lid, 2°, van het Wetboek, op een woning en het bijhorend terrein, die niet overeenkomstig artikel 44, § 3, 1°, van het Wetboek van de belasting zijn vrijgesteld, door de belastingplichtige die de afbraak van een gebouw en de daarmee gepaard gaande heropbouw heeft uitgevoerd van een woning gelegen op hetzelfde kadastraal perceel als dat gebouw, wanneer de op die handelingen verschuldigde belasting opeisbaar is geworden overeenkomstig artikel 17, § 1, van het Wetboek vanaf 1 juli 2025.
  Het voordeel van het verlaagd tarief is onderworpen aan de volgende voorwaarden:
  1° de handeling bedoeld in het eerste lid heeft betrekking op een woning die, na de levering:
  a) hetzij op het tijdstip van de eerste ingebruikneming of eerste inbezitneming als enige woning en hoofdzakelijk als eigen woning in de zin van artikel 5/5, § 4, tweede tot achtste lid, van de bijzondere wet van 16 januari 1989 betreffende de financiering van de Gemeenschappen en de Gewesten wordt gebruikt door de verkrijger-natuurlijke persoon die er zonder uitstel zijn domicilie zal hebben en een totale bewoonbare oppervlakte heeft van niet meer dan 175 m2;
  b) hetzij door de verkrijger wordt verhuurd overeenkomstig paragraaf 2, tweede lid, 1° ;
  c) hetzij door de verkrijger wordt verhuurd overeenkomstig paragraaf 4, tweede lid, 1°, a) en een totale bewoonbare oppervlakte heeft van niet meer dan 175 m2;
  2° de leverancier:
  a) verstuurt vóór het tijdstip waarop de belasting opeisbaar wordt overeenkomstig artikel 17, § 1, van het Wetboek, of, in geval van een verkoop op plan, vóór het tijdstip waarop het belastbare feit zich voordoet overeenkomstig artikel 16, § 1, eerste lid, van het Wetboek, een verklaring aan het elektronisch adres aangeduid door de minister van Financiën of zijn gemachtigde. Deze verklaring, medeondertekend door de verkrijger van het gebouw, vermeldt, naast het rijksregisternummer en het telefoonnummer van wie die verklaring indient, de identificatiegegevens van alle verkopers en kopers van het heropgerichte gebouw, de respectievelijke aandelen van de kopers in dat gebouw, evenals het adres en de kadastrale gegevens van dat gebouw, dat dat gebouw het voorwerp uitmaakt van een handeling bedoeld in het eerste lid, bedoeld is om hetzij, als enige woning en hoofdzakelijk als eigen woning in de zin van artikel 5/5, § 4, tweede tot achtste lid, van de bijzondere wet van 16 januari 1989 betreffende de financiering van de Gemeenschappen en de Gewesten te worden gebruikt door de verkrijger-natuurlijke persoon die er zonder uitstel zijn domicilie zal hebben waarbij die woning een totale bewoonbare oppervlakte zal hebben van niet meer dan 175 m2, hetzij door de verkrijger aan een sociaal verhuurkantoor, dan wel aan een door de bevoegde overheid inzake sociaal huisvestingsbeleid erkende maatschappij voor sociale huisvesting of andere publiekrechtelijke of privaatrechtelijke rechtspersoon met sociaal oogmerk te worden verhuurd of te worden verhuurd in het kader van een aan hen toegekend beheersmandaat, hetzij te worden verhuurd als woning aan een natuurlijke persoon die er zonder uitstel zijn domicilie zal hebben waarbij die woning een totale bewoonbare oppervlakte zal hebben van niet meer dan 175 m2, en is vergezeld van een afschrift van:
  - de omgevingsvergunning;
  - het (de) aannemingscontract(en) met betrekking tot de afbraak van het gebouw en de heropbouw van de woning;
  - het compromis of de authentieke akte met betrekking tot de in het eerste lid bedoelde handeling;
  b) overhandigt een afschrift van de in de bepaling onder a) bedoelde verklaring aan zijn medecontractant(en);
  3° de door de leverancier van de goederen uitgereikte facturen en de dubbels die hij bewaart alsook de overeenkomsten of de authentieke akten met betrekking tot de handelingen bedoeld in het eerste lid, vermelden, op basis van het afschrift van de verklaring bedoeld in de bepaling onder 2°, b), het voorhanden zijn van de elementen die de toepassing van het verlaagd tarief rechtvaardigen; behalve in geval van samenspanning tussen de partijen of klaarblijkelijke niet-naleving van onderhavige bepaling, ontlast de medeondertekening van de verkrijger van de verklaring bedoeld in de bepaling onder 2°, a), de leverancier van de goederen van de aansprakelijkheid betreffende de vaststelling van het tarief.
  Voor de toepassing van het tweede lid, 1°, a), wordt om te bepalen of de woning de enige woning is die de verkrijger-natuurlijke persoon zelf betrekt, geen rekening gehouden met:
  - andere woningen waarvan hij, ingevolge erfenis, mede-eigenaar, naakte eigenaar of vruchtgebruiker is;
  - een andere woning die hij betrekt als eigen woning waar hij zijn domicilie heeft gevestigd en die uiterlijk op 31 december van het jaar dat volgt op het jaar van ingebruikneming of inbezitneming van de woning bedoeld in het tweede lid, 1°, a), is verkocht.
  Het verlaagd tarief is niet van toepassing op het gedeelte van de prijs van de levering dat betrekking heeft op:
  1° zwembaden, sauna's, midgetgolfbanen, tennisterreinen en dergelijke installaties;
  2° de specifieke elementen van een installatie voor centrale verwarming die werkt op fossiele brandstoffen, daaronder begrepen de branders en de regel- en controletoestellen verbonden aan de ketel.
  § 4. Het verlaagd tarief is van toepassing op het werk in onroerende staat en de andere in rubriek XXXI, § 3, 3° tot 6°, opgesomde handelingen die tot voorwerp hebben de afbraak van een gebouw en de daarmee gepaard gaande heropbouw van een woning bestemd voor langdurende verhuur en gelegen op hetzelfde kadastraal perceel als dat gebouw.
  Het voordeel van het verlaagd tarief is onderworpen aan de volgende voorwaarden:
  1° de handelingen hebben betrekking op een gebouw dat na de uitvoering van de werken:
  a) door de bouwheer als woning wordt verhuurd aan een natuurlijke persoon die er zonder uitstel zijn domicilie zal hebben;
  b) een totale bewoonbare oppervlakte heeft van niet meer dan 200 m2;
  2° de bouwheer:
  a) verstuurt vóór het tijdstip waarop de belasting opeisbaar wordt overeenkomstig de artikelen 22 en 22bis, § 1, van het Wetboek, een verklaring aan het elektronisch adres aangeduid door de minister van Financiën of zijn gemachtigde. Deze verklaring vermeldt, naast het rijksregisternummer en het telefoonnummer van wie die verklaring indient, de identificatiegegevens van alle eigenaars van het gebouw dat hij laat afbreken en heroprichten, de respectievelijke aandelen van de eigenaars in dat gebouw, evenals het adres en de kadastrale gegevens van dat gebouw, dat dat gebouw bedoeld is om als woning te verhuren aan een natuurlijk persoon die er zonder uitstel zijn domicilie zal hebben waarbij die woning een totale bewoonbare oppervlakte zal hebben van niet meer dan 200 m2 en is vergezeld van een afschrift van:
  - de omgevingsvergunning;
  - het (de) aannemingscontract(en);
  b) overhandigt aan de dienstverrichter(s) een afschrift van de verklaring bedoeld in de bepaling onder a);
  3° het tijdstip waarop de belasting opeisbaar wordt overeenkomstig de artikelen 22 en 22bis, § 1, van het Wetboek, doet zich voor uiterlijk op 31 december van het jaar van de eerste ingebruikneming of de eerste inbezitneming van de woning;
  4° de door de dienstverrichter uitgereikte facturen en de dubbels die hij bewaart, vermelden, op basis van het afschrift van de verklaring bedoeld in de bepaling onder 2°, b), het voorhanden zijn van de elementen die de toepassing van het verlaagd tarief rechtvaardigen; behalve in geval van samenspanning tussen de partijen of de klaarblijkelijke niet-naleving van onderhavige bepaling, ontlast de verklaring van de afnemer bedoeld in de bepaling onder 2°, a), de dienstverrichter van de aansprakelijkheid betreffende de vaststelling van het tarief.
  Het verlaagd tarief is niet van toepassing op:
  1° werken in onroerende staat en andere onroerende handelingen die geen betrekking hebben op de eigenlijke woning, zoals bebouwingswerkzaamheden, tuinaanleg en oprichten van afsluitingen;
  2° werken in onroerende staat en andere onroerende handelingen die tot voorwerp hebben de bestanddelen of een gedeelte van de bestanddelen van zwembaden, sauna's, midgetgolfbanen, tennisterreinen en dergelijke installaties;
  3° gehele of gedeeltelijke reiniging van een woning;
  4° handelingen die tot voorwerp hebben zowel de levering als de aanhechting aan een gebouw van de bestanddelen of een gedeelte van de bestanddelen van het specifieke gedeelte van een installatie voor centrale verwarming die werkt op fossiele brandstoffen, daaronder begrepen de branders en de regel- en controletoestellen verbonden aan de ketel.
  § 5. De voorwaarden bedoeld in paragraaf 1, tweede lid, 1° en paragraaf 3, tweede lid, 1°, a), blijven vervuld gedurende een periode die ten vroegste eindigt op:
  1° wat de afbraak van een gebouw en heropbouw van een woning betreft, 31 december van het vijfde jaar volgend op het jaar van de eerste ingebruikneming of de eerste inbezitneming van de woning door de bouwheer-natuurlijke persoon;
  2° wat de levering van een woning en het bijhorend terrein en de vestiging, overdracht en wederoverdracht van zakelijke rechten op een woning en het bijhorend terrein die niet zijn vrijgesteld van de belasting overeenkomstig artikel 44, § 3, 1°, van het Wetboek, betreft, 31 december van het vijfde jaar volgend op het jaar van de eerste ingebruikneming of de eerste inbezitneming van de woning door de verkrijger-natuurlijke persoon.
  Indien zich tijdens de voormelde periode wijzigingen voordoen waardoor de voorwaarden bedoeld in respectievelijk paragraaf 1, tweede lid, 1°, en paragraaf 3, tweede lid, 1°, a), niet meer vervuld zijn:
  1° maakt de bouwheer-natuurlijke persoon of de verkrijger-natuurlijke persoon daar melding van in een verklaring die hij toestuurt aan het elektronisch adres aangeduid door de minister van Financiën of zijn gemachtigde, binnen de termijn van drie maanden vanaf de datum waarop de wijzigingen aanvangen;
  2° stort de bouwheer-natuurlijke persoon of de verkrijger-natuurlijke persoon, binnen de termijn bedoeld in 1°, het belastingvoordeel dat hij heeft genoten terug aan de Staat voor het jaar waarin de wijziging zich voordoet en voor de nog te lopen jaren tot beloop van een vijfde per jaar.
  De in het tweede lid, 2°, bedoelde terugstorting wordt niet uitgevoerd in geval van overlijden van de bouwheer-natuurlijke persoon of van de verkrijger-natuurlijke persoon of bij elk behoorlijk verantwoord geval van overmacht dat hem definitief verhindert nog te voldoen aan de voorwaarden bedoeld in respectievelijk paragraaf 1, tweede lid, 1°, en paragraaf 3, tweede lid, 1°, a).
  § 6. De voorwaarden bedoeld in paragraaf 2, tweede lid, 1°, paragraaf 3, tweede lid, 1°, b) en c), en paragraaf 4, tweede lid, 1°, blijven vervuld gedurende een periode die ten vroegste eindigt op 31 december van het vijftiende jaar volgend op het jaar van de eerste ingebruikneming of eerste inbezitneming van de woning. Die minimumverhuurtermijn wordt, al naargelang het geval, vastgelegd in de met het sociaal verhuurkantoor dan wel met de door de bevoegde overheid inzake sociaal huisvestingsbeleid erkende maatschappij voor sociale huisvesting of een andere publiekrechtelijke of privaatrechtelijke rechtspersoon met sociaal oogmerk afgesloten verhuurovereenkomst of overeenkomst inzake het beheersmandaat, of vloeit voort uit de geregistreerde huurovereenkomst of de opeenvolgende geregistreerde huurovereenkomsten, gesloten met de huurder(s).
  Indien zich tijdens de voormelde periode wijzigingen voordoen waardoor de voorwaarden bedoeld in respectievelijk paragraaf 2, tweede lid, 1°, paragraaf 3, tweede lid, 1°, b) en c), of paragraaf 4, tweede lid, 1°, niet meer vervuld zijn:
  1° maakt de bouwheer of de verkrijger daar melding van in een verklaring die hij toestuurt aan het elektronisch adres aangeduid door de minister van Financiën of zijn gemachtigde, binnen de termijn van drie maanden vanaf de datum waarop de wijzigingen aanvangen;
  2° stort de bouwheer of de verkrijger, binnen de termijn bedoeld in 1°, het belastingvoordeel dat hij heeft genoten terug aan de Staat voor het jaar waarin de wijziging zich voordoet en voor de nog te lopen jaren tot beloop van een vijftiende per jaar.
  De in het tweede lid, 2°, bedoelde storting wordt niet uitgevoerd bij elk behoorlijk verantwoord geval van overmacht dat de bouwheer of de verkrijger definitief verhindert nog te voldoen aan de voorwaarden bedoeld in respectievelijk paragraaf 2, tweede lid, 1°, paragraaf 3, tweede lid, 1°, b) en c), en paragraaf 4, tweede lid, 1°.
  § 7. Voor de toepassing van deze rubriek, wordt de totale bewoonbare oppervlakte van een eengezinswoning bepaald door de oppervlakten van alle woonvertrekken samen te tellen, gemeten vanaf en tot de binnenkant van de opgaande muren.
  Voor de toepassing van deze rubriek, wordt de totale bewoonbare oppervlakte van een appartement bepaald door de oppervlakten van alle privatieve woonvertrekken van het appartement samen te tellen, gemeten vanaf en tot de binnenkant van de gemeenschappelijke muren. De oppervlakte van gemeenschappelijke delen of ruimten, met inbegrip van plat dak, centrale hal, trappen en de buitenzijde wordt niet in aanmerking genomen.
  Voor de toepassing van deze rubriek, wordt de totale bewoonbare oppervlakte van een wooneenheid die deel uitmaakt van een geïntegreerd vastgoedproject van gemeenschappelijk wonen bepaald door de oppervlakten van alle woonvertrekken van die wooneenheid samen te tellen, gemeten vanaf en tot de binnenkant van de gemeenschappelijke muren. De oppervlakte van de woonvertrekken voor gemeenschappelijk gebruik door de bewoners van de verschillende wooneenheden van het project, wordt ten aanzien van elke individuele wooneenheid van het project slechts in aanmerking genomen in evenredigheid met aan het aantal wooneenheden van het project.
  Voor de toepassing van deze paragraaf worden als woonvertrekken beschouwd, de keukens, de woonkamers, de eetkamers, de slaapkamers, de bewoonbare zolder- en kelderruimten, de bureaus en alle andere voor huisvesting bedoelde ruimtes. Worden gelijkgesteld met woonvertrekken, alle voor de uitoefening van een economische activiteit gebruikte ruimtes.
  Voor de toepassing van deze paragraaf wordt de oppervlakte van de woonvertrekken bedoeld in het vierde lid maar in aanmerking genomen op voorwaarde dat die vertrekken een minimumoppervlakte hebben van 4 m2 en een minimumhoogte boven de vloer van 2 meter.
  De Koning kan deze paragraaf wijzigen, aanvullen, vervangen of opheffen.
  § 8. De in de paragrafen 1, tweede lid, 1°, a) of 3, tweede lid, 1°, a), bedoelde voorwaarde met betrekking tot de enige woning, wordt, voor elke door die bepalingen bedoelde handeling, afzonderlijk geëvalueerd in hoofde van elke bouwheer of elke koper, ongeacht de bestaande juridische verhoudingen tussen de verschillende kopers of bouwheren die bij de handeling betrokken zijn.
  Als de in het eerste lid bedoelde afzonderlijke evaluatie tot gevolg heeft dat de maatstaf van heffing van de in paragrafen 1, tweede lid, 1°, a) of 3, tweede lid, 1°, a), bedoelde handelingen voor de toepassing van het tarief moet worden uitgesplitst, gebeurt die uitsplitsing naar verhouding van de eigendomsrechten van de bouwheren of de kopers in de heropgebouwde woning.
  Voor de in paragraaf 1, tweede lid, 1°, bedoelde handelingen gebeurt de in het tweede lid bedoelde uitsplitsing op grond van een gezamenlijke schriftelijke verklaring van de bouwheren over hun eigendomsaandeel in de heropgebouwde woning die aan de aannemer wordt overhandigd. Die verklaring ontlast de aannemer van zijn aansprakelijkheid met betrekking tot de uitsplitsing van de maatstaf van heffing, behoudens samenspanning tussen de partijen.".

Art.54. Rubriek VIII van tabel B van de bijlage bij hetzelfde besluit, ingevoegd bij het koninklijk besluit van 28 maart 1992 bekrachtigd bij de wet van 28 juli 1992, wordt opgeheven.

Art.55. Dit hoofdstuk treedt in werking op de dag van bekendmaking van deze wet in het Belgisch Staatsblad.

Art.56. § 1. De aangever in de zin van artikel 40, 8°, kan middels een definitieve betaling zonder enig voorbehoud van een aanvullende sociale heffing, zijn regularisatieaangifte bedoeld in artikel 40, 2°, uitbreiden met het oog op het bekomen van een sociaal regularisatieattest dat de beroepsinkomsten dekt die onderworpen hadden moeten worden aan de betaling van verschuldigde niet verjaarde sociale bijdragen met toepassing van het koninklijk besluit nr. 38 van 27 juli 1967 houdende inrichting van het sociaal statuut der zelfstandigen.
  § 2. De niet verjaarde sociale bijdragen in de zin van het voormelde koninklijk besluit nr. 38 verschuldigd op deze beroepsinkomsten worden echter enkel als geregulariseerd beschouwd na de definitieve betaling zonder enig voorbehoud van een aanvullende sociale heffing die overeenkomt met 20 pct. van deze beroepsinkomsten.
  § 3. Als de regularisatieaangifte werd gedaan conform de voorwaarden voorzien in dit hoofdstuk, heeft de betaling van de heffing vermeld in dit artikel tot gevolg dat de geregulariseerde beroepsinkomsten niet meer onderworpen kunnen worden aan de betaling:
  - van de bijdragen bepaald bij het voormelde koninklijk besluit nr. 38;
  - van de verhogingen bedoeld in artikel 11bis van het voormelde koninklijk besluit nr. 38;
  - van de verhogingen bedoeld in de artikelen 44, § 1, en 44bis van het koninklijk besluit van 19 december 1967 houdende algemeen reglement in uitvoering van het voormelde koninklijk besluit nr. 38; en
  - van de administratieve boetes bedoeld in artikel 17bis van het voormelde koninklijk besluit nr. 38.
  De betaling van de heffing bedoeld in dit artikel opent geen rechten op de uitkeringen bedoeld in artikel 18 van het voormelde koninklijk besluit nr. 38.

Art.57. Wat de beroepsinkomsten betreft die geregulariseerd zijn overeenkomstig artikel 56, zal de fiscale regularisatieaangifte uit hoofdstuk 5, ingediend bij het in artikel 40, 1°, bedoelde Contactpunt, aangevuld worden met het bedrag van de beroepsinkomsten die onderworpen hadden moeten worden aan de betaling van verschuldigde, niet verjaarde sociale bijdragen met toepassing van het voormelde koninklijk besluit nr. 38 evenals met het bedrag van de aanvullende sociale heffing. Zij zal samen met een bondige verklaring van de periode waarin de beroepsinkomsten zijn ontstaan, worden ingediend. De onderliggende stukken kunnen worden ingediend tot 6 maanden na de indiening van de regularisatieaangifte.
  De brief bedoeld in artikel 45, vijfde lid, die uitgaat van het Contactpunt, zal eveneens het bedrag vermelden van de heffing, verschuldigd in uitvoering van dit hoofdstuk.
  De definitieve betaling zonder enig voorbehoud van de heffing moet verricht worden binnen vijftien kalenderdagen volgend op de verzendingsdatum van deze brief en is definitief door de Schatkist verworven.
  Binnen de drie maanden worden de ontvangen betalingen overgemaakt aan het globaal financieel beheer van het sociaal statuut der zelfstandigen, bedoeld in artikel 2, eerste lid, van het koninklijk besluit van 18 november 1996 strekkende tot invoering van een globaal financieel beheer in het sociaal statuut der zelfstandigen, met toepassing van hoofdstuk I van titel VI van de wet van 26 juli 1996 tot modernisering van de sociale zekerheid en tot vrijwaring van de leefbaarheid van de wettelijke pensioenstelsels.
  Op het ogenblik van de ontvangst van de betaling, verzendt het Contactpunt aan de aangever of zijn gemachtigde, een regularisatieattest waarvan het model door de Koning wordt vastgesteld en dat onder andere bevat: de naam van de aangever en, in voorkomend geval, van zijn gemachtigde, het bedrag van de heffing en het bedrag van de geregulariseerde beroepsinkomsten.
  Het Contactpunt zendt eveneens een afschrift van ieder sociaal regularisatieattest over aan het Rijksinstituut voor de Sociale Verzekeringen der Zelfstandigen, dat het zal meedelen aan het sociaal verzekeringsfonds van de aangever.
  De ambtenaren en personeelsleden van het Rijksinstituut voor Sociale Verzekeringen der Zelfstandigen en van het sociaal verzekeringsfonds van de aangever, zijn gehouden, buiten de uitoefening van hun ambt, het beroepsgeheim te bewaren wat de feiten, documenten of beslissingen betreft waarvan zij bij deze gelegenheid kennis genomen hebben. Zij hebben eveneens geen meldingsplicht zoals bedoeld in artikel 29 van het Wetboek van strafvordering.

Art.58. Noch de regularisatieaangifte bedoeld in artikel 56, noch het regularisatieattest bedoeld in artikel 57 hebben uitwerking:
  1° indien voor de indiening van de regularisatieaangifte de aangever door een Belgische gerechtelijke dienst, een Belgische belastingadministratie, een sociale zekerheidsinstelling of een Belgische sociale inspectiedienst of de FOD Economie schriftelijk in kennis is gesteld van lopende, specifieke onderzoeksdaden;
  2° indien ten behoeve van dezelfde aangever reeds een regularisatieaangifte werd ingediend sinds de datum van de inwerkingtreding van dit hoofdstuk.

Art.59. Bij toepassing van artikel 56 kan de aangifte niet als indicie of aanwijzing worden aangewend om onderzoeks- of controleverrichtingen in het kader van het sociaal statuut van de zelfstandigen uit te voeren, behalve wat het bedrag van de ingevolge de aangifte verschuldigde heffing betreft.

Art.60. Binnen de grenzen van de bepalingen voorzien in de artikelen 56 en 57 kan het sociale regularisatieattest gebruikt worden als bewijsmiddel voor de hoven en rechtbanken, voor de administratieve rechtscolleges, evenals tegenover elke openbare dienst.

Art.61. Personen die zich schuldig hebben gemaakt aan inbreuken met betrekking tot onjuiste of onvolledige verklaringen betreffende sociale bedragen als zelfstandige, bedoeld in artikel 234, § 1, van het Sociaal Strafwetboek, blijven vrijgesteld van strafvervolging uit dien hoofde, indien zij niet vóór de datum van indiening van de in dit hoofdstuk bedoelde aangifte, het voorwerp hebben uitgemaakt van een opsporingsonderzoek of gerechtelijk onderzoek uit hoofde van deze inbreuken en indien er een sociale regularisatieaangifte werd gedaan onder de voorwaarden van dit hoofdstuk en de ingevolge die regularisatieaangifte verschuldigde sommen definitief en zonder enig voorbehoud werden betaald.

Art.62. De hoofdstukken 5 en 7 treden in werking op de dag van bekendmaking van deze wet in het Belgisch Staatsblad.

Art.63. In boek II, titel X, van het Wetboek diverse rechten en taksen wordt een artikel 201/9/6 ingevoegd, luidende:
  "Art. 201/9/6. § 1. Voor de toepassing van dit artikel, wordt verstaan onder:
  1° omzetting: de omzetting van financiële instrumenten die zijn ingeschreven op een effectenrekening naar financiële instrumenten die niet zijn ingeschreven op een dergelijke rekening, met behoud van alle andere kenmerken van het financieel instrument, voor zover dat onmiddellijk voor deze omzetting, de totale waarde van de belastbare financiële instrumenten op de betreffende rekening meer bedraagt dan 1.000.000 euro;
  2° overdracht: de overdracht, naar een of meer effectenrekeningen, van een deel van de belastbare financiële instrumenten ingeschreven op een effectenrekening waarop, onmiddellijk voor deze overdracht, dergelijke instrumenten zijn ingeschreven voor een waarde van meer dan 1.000.000 euro, op voorwaarde dat:
  a) de titularis van de betrokken rekeningen dezelfde is; of
  b) de titularis van de rekening vanaf dewelke de overdracht wordt gedaan mede-titularis is van de rekening naar dewelke de overdracht wordt gedaan.
  Uiterlijk op de laatste dag van de maand die volgt op het einde van de referentieperiode geeft de Belgische tussenpersoon of de aansprakelijke vertegenwoordiger kennis aan de administratie die belast is met de vestiging van de taksen bepaald in Boek II van elke omzetting en elke overdracht bedoeld in het eerste lid, 1° en 2°, die tijdens deze referentieperiode hebben plaatsgevonden.
  Wanneer het gaat om een effectenrekening die in het buitenland wordt aangehouden en waarvoor geen aansprakelijke vertegenwoordiger is aangeduid, rust de verplichting tot kennisgeving aan de administratie, bedoeld in het tweede lid, op de titularis van de rekening.
  Wordt bestraft met een boete, gaande van 250 tot 2.500 euro, volgens een schaal waarvan de trappen door de Koning worden vastgelegd, het ontbreken van de kennisgeving bedoeld in het tweede en het derde lid evenals een laattijdige, onnauwkeurige of onvolledige kennisgeving.
  Bij ontstentenis van kwade trouw is er geen boete verschuldigd.
  § 2. Voor de toepassing van deze taks en om een heffing overeenkomstig het doel van de wet toe te laten kunnen, wat de titularis betreft, de omzetting en de overdracht aan de administratie niet worden tegengeworpen behalve indien de titularis bewijst dat ze hoofdzakelijk verantwoord zijn door een ander motief dan het ontwijken van de taks.
  De titularis is de taks verschuldigd onder aftrek van het bedrag dat de Belgische tussenpersoon of de aansprakelijke vertegenwoordiger moet inhouden, aangeven en betalen.
  De bepalingen van artikel 201/9/3 zijn van toepassing op de titularis bedoeld in het tweede lid.
  § 3. De Koning bepaalt de nadere regels van de kennisgevingsverplichtingen bedoeld in paragraaf 1.
  De Koning kan in het bijzonder de vermelding voorschrijven van het identificatienummer van een natuurlijke persoon in het Rijksregister van de natuurlijke personen of in de registers van de Kruispuntbank van de sociale zekerheid wanneer deze natuurlijke persoon titularis of mede-titularis is van een effectenrekening die betrokken is bij een omzetting of een overdracht.".

Art.64. Dit hoofdstuk treedt in werking op de dag van de bekendmaking van deze wet in het Belgisch Staatsblad.
  Evenwel moet de informatieverplichting bedoeld in artikel 201/9/6, § 1, tweede lid, van het Wetboek diverse rechten en taksen uiterlijk op 31 december 2025 voor het eerst worden uitgevoerd.

Art.65. In artikel 154bis, derde lid, van het Wetboek van de inkomstenbelastingen 1992, ingevoegd bij de wet van 23 maart 2019 en gewijzigd bij de wetten van 12 december 2021 en 31 juli 2023, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
  1° de woorden "2024 en 2025" worden vervangen door de woorden "2024, 2025 en 2026";
  2° de woorden "en voor het aanslagjaar 2026 voor zover zowel het basiscontingent van 130 uren als die bijkomende 50 uren overwerk worden gepresteerd in de periode van 1 januari 2025 tot en met 30 juni 2025" worden opgeheven.

Art.66. In artikel 275.1, zevende lid, van hetzelfde Wetboek, ingevoegd bij de wet van 23 maart 2019 en gewijzigd bij de wetten van 12 december 2021 en 31 juli 2023, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
  1° de woorden "31 december 2024" worden vervangen door de woorden "31 december 2025";
  2° de woorden "en voor de bezoldigingen die in 2025 worden betaald of toegekend, voor zover dat zowel het basiscontingent van 130 uren als die bijkomende 50 uren overwerk in de periode van 1 januari 2025 tot en met 30 juni 2025 worden gepresteerd" worden opgeheven.

Art.67. In artikel 2, §§ 1 tot 3, van de wet van 31 juli 2023 tot uitvoering van het afsprakenkader in het kader van de interprofessionele onderhandelingen voor de periode 2023-2024, worden de woorden "30 juni 2025" telkens vervangen door de woorden "31 december 2025".

Art.68. In artikel 9, § 1, eerste lid, van dezelfde wet, worden in de bepaling onder 3° de woorden "30 juni 2025" vervangen door de woorden "31 december 2025".

Art.69. Dit hoofdstuk heeft uitwerking met ingang van 1 juli 2025.

Art.70. In artikel 14/18, § 1, eerste lid, van de wet van 20 juli 2006 betreffende de oprichting en de werking van het Federaal Agentschap voor Geneesmiddelen en Gezondheidsproducten, ingevoegd bij de wet van 11 maart 2018, worden de woorden "en 14/14" vervangen door de woorden ", 14/14 en 14/28".

Art.71. In artikel 14/19, § 1, van dezelfde wet, laatstelijk gewijzigd bij de wet van 22 december 2023, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
  1° in het eerste lid, worden de woorden "en 14/13" vervangen door de woorden ", 14/13 en 14/28";
  2° in het tweede lid, wordt het cijfer "14/28" vervangen door het cijfer "14/27".

Art.72. In artikel 14/22, § 1, derde lid, 1°, van dezelfde wet, ingevoegd bij de wet van 11 maart 2018, worden de woorden "en 14/14" vervangen door de woorden ", 14/14 en 14/28".

Art.73. In artikel 14/24, eerste lid, van dezelfde wet, ingevoegd bij de wet van 11 maart 2018, wordt het woord "belastingen" vervangen door de woorden "belastingen en retributies".

Art.74. In hoofdstuk V, afdeling 13, van dezelfde wet, ingevoegd bij de wet van 22 december 2023, wordt een artikel 14/28 ingevoegd, luidende:
  "Art. 14/28. Ter financiering van de betoelaging bedoeld in artikel 47/2 van de wet van 7 mei 2017 betreffende klinische proeven met geneesmiddelen voor menselijk gebruik, wordt aan elke opdrachtgever van een commerciële klinische proef, een bijdrage opgelegd zoals bepaald in bijlage X, hoofdstuk 3.
  Het bedrag van de bijdrage wordt bepaald op basis van het type aanvraag.
  De bijdragen vastgesteld in bijlage X, hoofdstuk 3, zijn betaalbaar vanaf de zevende dag na de indiening van de aanvraag die het bijdrageplichtig feit vormt, zoals omschreven in bijlage X, hoofdstuk 3. De bijdrageplichtige beschikt over een betalingstermijn van vijftien dagen, zoals bedoeld in artikel 14/18, § 1, na ontvangst van het door het Agentschap verzonden betalingsbericht.
  De bijdragen ontvangen op grond van dit artikel, worden uitgekeerd aan de ethische comités, als betoelaging bedoeld in het eerste lid.
  De Koning kan de bijdragen bedoeld in dit artikel tevens aanwenden voor de financiering van de activiteiten van de ethische comités, zoals bedoeld in artikel 11 van de wet van 7 mei 2004 inzake experimenten op de menselijke persoon. De Koning bepaalt, in dat geval, de hoogte van de betoelaging en de betalingsmodaliteiten.".

Art.75. In Bijlage X bij dezelfde wet, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
  1° de titel van de bijlage wordt aangevuld met de woorden "en bijdragen in het kader van klinische studies van geneesmiddelen, ter betoelaging van de werkzaamheden van de ethische comités";
  2° de bijlage wordt aangevuld met een hoofdstuk 3, zoals gevoegd in bijlage 1 bij deze wet.

Art.76. In artikel 47/2, van de wet van 7 mei 2017 betreffende klinische proeven met geneesmiddelen voor menselijk gebruik, ingevoegd bij de wet van 7 april 2019 en gewijzigd bij de wet van 11 juli 2023, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
  1° in het eerste lid, worden de woorden "De FOD Volksgezondheid, Veiligheid van de Voedselketen en Leefmilieu betoelaagt" vervangen door de woorden "Het FAGG betoelaagt, op grond van een betalingsbericht opgesteld door de FOD Volksgezondheid, Veiligheid van de Voedselketen en Leefmilieu op eensluidend advies van het College,";
  2° het derde lid wordt aangevuld met de zinnen:
  "De wijze van betaling van de in het eerste lid bedoelde betoelaging wordt bepaald overeenkomstig de bedragen en nadere regelen vastgesteld in de bijlage bij deze wet. De Koning kan de nadere regelen wijzigen.";
  3° in het vierde lid, worden de woorden "in het eerste en tweede lid" vervangen door de woorden "in het tweede lid".

Art.77. Er wordt een bijlage gevoegd aan dezelfde wet, opgenomen in bijlage 2 in deze wet.

Art.78. In artikel 5 van het koninklijk besluit van 21 mei 2023 betreffende de bedragen ontvangen door de ethische comités voor hun activiteit uitgevoerd in het kader van de wet van 7 mei 2017 betreffende klinische proeven met geneesmiddelen voor menselijk gebruik, worden het tweede en vijfde lid opgeheven.

Art.79. De artikelen 70 tot en met 78 treden in werking op 1 juli 2025.

Art.80. In artikel 3, § 1, van de besluitwet van 7 februari 1945 betreffende de maatschappelijke veiligheid van de zeelieden ter koopvaardij, laatstelijk gewijzigd bij de wet van 17 december 2017, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
  1° twee leden worden tussen het tweede en derde lid ingevoegd, luidende:
  "De bijdragen bedoeld in § 3, 1°, zijn niet verschuldigd op het deel van het basisloon dat het door de Koning bepaalde grensbedrag per kwartaal overschrijdt, zoals bepaald in artikel 38, § 1, tweede lid, van de wet van 29 juni 1981 houdende de algemene beginselen van de sociale zekerheid voor werknemers.
  In geval de overschrijding een gevolg is van meerdere tewerkstellingen, zoals bepaald in artikel 2, eerste lid, 1°, van het koninklijk besluit van 16 mei 2003 tot uitvoering van het Hoofdstuk 7 van Titel IV van de programmawet van 24 december 2002 (I), betreffende de harmonisering en vereenvoudiging van de regelingen inzake verminderingen van de sociale zekerheidsbijdragen, bij eenzelfde werkgever, wordt het grensbedrag evenredig verdeeld over de tewerkstellingen volgens de verhouding van het basisloon van de tewerkstelling in het kwartaal en het totale basisloon van al de tewerkstellingen van de werknemer samen over het kwartaal.";
  2° in het vroegere vierde lid, dat het zesde lid wordt, worden de woorden "derde lid" vervangen door de woorden "vijfde lid".

Art.81. Artikel 38, § 1, van de wet van 29 juni 1981 houdende de algemene beginselen van de sociale zekerheid voor werknemers, wordt aangevuld met drie leden, luidende:
  "De bijdragen bedoeld in artikel 38, § 3, 1° of 2° of 3°, en § 3bis, zijn niet verschuldigd op het deel van het basisloon dat een grensbedrag per kwartaal overschrijdt. Dit grensbedrag wordt verhoogd met 2 % voor elke verhoging van de loongrenzen bedoeld in artikel 2 van de wet van 20 december 1999 tot toekenning van een werkbonus aan werknemers met lage lonen en van andere verminderingen van de persoonlijke bijdragen van sociale zekerheid, ten gevolge van de koppeling aan de index zoals bedoeld in artikel 2, § 2, derde lid, van voornoemde wet van 20 december 1999, met ingang van het kwartaal dat volgt op het kwartaal waarin deze loongrenzen verhoogd worden of, indien deze verhoging samenvalt met het begin van een kwartaal, met ingang van dat kwartaal.
  De Koning bepaalt, bij een in Ministerraad overlegd besluit, wat wordt begrepen onder het begrip basisloon en legt eveneens het grensbedrag vast.
  In geval voornoemde overschrijding een gevolg is van meerdere tewerkstellingen, zoals bepaald in artikel 2, eerste lid, 1°, van het koninklijk besluit van 16 mei 2003 tot uitvoering van het Hoofdstuk 7 van Titel IV van de programmawet van 24 december 2002 (I), betreffende de harmonisering en vereenvoudiging van de regelingen inzake verminderingen van de sociale zekerheidsbijdragen, bij eenzelfde werkgever, wordt het grensbedrag evenredig verdeeld over de tewerkstellingen volgens de verhouding van het basisloon van de tewerkstelling in het kwartaal en het totale basisloon van al de tewerkstellingen van de werknemer samen over het kwartaal.".

Art.82. In artikel 185, § 1, van de wet van 29 april 1996 houdende sociale bepalingen, laatst gewijzigd bij de wet van 25 april 2014, wordt het tweede lid vervangen als volgt:
  "Er wordt voor de berekening van de vermindering geen rekening gehouden met de loonmatigingsbijdrage bedoeld in artikel 38, § 3bis, eerste lid, van voornoemde wet van 29 juni 1981, die niet werd berekend op de werkgeversbijdragen bedoeld in artikel 38, § 3, 1° of 2° of 3° en 8°, en § 3bis, eerste en tweede lid, van dezelfde wet, noch met de patronale bijdragen verschuldigd op het deel van het basisloon dat het door de Koning bepaalde grensbedrag per kwartaal overschrijdt, zoals bepaald in artikel 38, § 1, tweede lid, van dezelfde wet.
  In geval de overschrijding een gevolg is van meerdere tewerkstellingen, zoals bepaald in artikel 2, eerste lid, 1°, van het koninklijk besluit van 16 mei 2003 tot uitvoering van het Hoofdstuk 7 van Titel IV van de programmawet van 24 december 2002 (I), betreffende de harmonisering en vereenvoudiging van de regelingen inzake verminderingen van de sociale zekerheidsbijdragen, bij eenzelfde werkgever, worden de verschuldigde bijdragen die per tewerkstelling niet mogen overschreden worden evenredig verdeeld over de tewerkstellingen volgens de verhouding van het basisloon van de tewerkstelling in het kwartaal en het totale basisloon van al de tewerkstellingen van de werknemer samen over het kwartaal.".

Art.83. In artikel 326 van de programmawet (I) van 24 december 2002, laatstelijk gewijzigd bij de programmawet van 27 december 2021, worden volgende wijzigingen aangebracht:
  1° het tweede lid wordt aangevuld met de woorden ", noch met het deel van het basisloon dat het door de Koning bepaalde grensbedrag per kwartaal overschrijdt, zoals bepaald in artikel 38, § 1, tweede lid, van de wet van 29 juni 1981 houdende de algemene beginselen van de sociale zekerheid voor werknemers.";
  2° er wordt tussen het tweede en het derde lid een lid ingevoegd, luidende:
  "In geval de overschrijding een gevolg is van meerdere tewerkstellingen, zoals bepaald in artikel 2, eerste lid, 1°, van het koninklijk besluit van 16 mei 2003 tot uitvoering van het hoofdstuk 7 van titel IV van de programmawet van 24 december 2002 (I), betreffende de harmonisering en vereenvoudiging van de regelingen inzake verminderingen van de sociale zekerheidsbijdragen, bij eenzelfde werkgever, worden de verschuldigde bijdragen die per tewerkstelling niet mogen overschreden worden evenredig verdeeld over de tewerkstellingen volgens de verhouding van het basisloon van de tewerkstelling in het kwartaal en het totale basisloon van al de tewerkstellingen van de werknemer samen over het kwartaal.".

Art.84. Dit hoofdstuk treedt in werking op 1 juli 2025.

Art.85. In artikel 6 van de wet van 2 augustus 1971 houdende inrichting van een stelsel waarbij de wedden, lonen, pensioenen, toelagen en tegemoetkomingen ten laste van de openbare schatkist, sommige sociale uitkeringen, de bezoldigingsgrenzen waarmee rekening dient gehouden bij de berekening van sommige bijdragen van de sociale zekerheid der arbeiders, alsmede de verplichtingen op sociaal gebied opgelegd aan de zelfstandigen, aan het indexcijfer van de consumptieprijzen worden gekoppeld, vervangen door de programmawet van 2 januari 2001 en gewijzigd bij de programmawet van 19 juli 2001, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
  a) de bepaling onder 3° wordt vervangen als volgt:
  "3° in de andere gevallen, vanaf de derde maand die volgt op de maand waarvan het indexcijfer het cijfer bereikt dat een wijziging rechtvaardigt.";
  b) het wordt aangevuld met drie leden, luidende:
  "Eerste lid, 3°, dat krachtens een verwijzing naar deze wet van toepassing is op de collectieve arbeidsovereenkomsten bedoeld in artikel 5 van de wet van 5 december 1968 betreffende de collectieve arbeidsovereenkomsten en de paritaire commissies, gesloten vóór 1 juli 2025, blijft van toepassing in de versie die gold vóór 1 juli 2025, zolang deze collectieve arbeidsovereenkomsten niet uitdrukkelijk daarvan afwijken.
  Eerste lid, 3°, blijft van toepassing in de versie die gold voor 1 juli 2025 voor de federale publieke zorgsectoren, zolang hiervan niet uitdrukkelijk wordt afgeweken.
  Onder "federale publieke sectoren gezondheidszorg" bedoeld in het derde lid, wordt verstaan de openbare instellingen die onderworpen zijn aan de gecoördineerde wet van 10 juli 2008 op de ziekenhuizen en andere verzorgingsinrichtingen, met uitzondering van de categorale ziekenhuizen, de psychiatrische verzorgingstehuizen en de initiatieven voor beschut wonen. Ook inbegrepen zijn de openbare diensten voor thuisverpleging en de openbare wijkgezondheidscentra.".

Art.86. In artikel 6 van de wet van 1 maart 1977 houdende inrichting van een stelsel waarbij sommige uitgaven in de overheidssector aan het indexcijfer van de consumptieprijzen van het Rijk worden gekoppeld, gewijzigd bij de programmawet van 19 juli 2001 en de wet van 18 mei 2024, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
  a) de bepaling onder 3° wordt vervangen als volgt:
  "3° in de andere gevallen, vanaf de derde maand die volgt op de maand waarvan het indexcijfer het cijfer bereikt dat een wijziging rechtvaardigt.";
  b) het wordt aangevuld met drie leden, luidende:
  "Het eerste lid, 3°, dat krachtens een verwijzing naar deze wet van toepassing is op de collectieve arbeidsovereenkomsten bedoeld in artikel 5 van de wet van 5 december 1968 betreffende de collectieve arbeidsovereenkomsten en de paritaire commissies, gesloten vóór 1 juli 2025, blijft van toepassing in de versie die gold vóór 1 juli 2025, zolang deze collectieve arbeidsovereenkomsten niet uitdrukkelijk daarvan afwijken.
  Het eerste lid, 3°, blijft van toepassing in de versie die gold voor 1 juli 2025 voor de federale publieke zorgsectoren, zolang hiervan niet uitdrukkelijk wordt afgeweken.
  Onder "federale publieke sectoren gezondheidszorg" bedoeld in het derde lid, wordt verstaan de openbare instellingen die onderworpen zijn aan de gecoördineerde wet van 10 juli 2008 op de ziekenhuizen en andere verzorgingsinrichtingen, met uitzondering van de categorale ziekenhuizen, de psychiatrische verzorgingstehuizen en de initiatieven voor beschut wonen. Ook inbegrepen zijn de openbare diensten voor thuisverpleging en de openbare wijkgezondheidscentra.".

Art.87. Dit hoofdstuk treedt in werking op 1 juli 2025.

Art.88. In artikel 7, § 1septies, van de besluitwet van 28 december 1944 betreffende de maatschappelijke zekerheid der arbeiders, ingevoegd bij de wet van 25 april 2014, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
  1° het tweede lid, 1°, wordt vervangen als volgt:
  "1° de voorwaarden waaraan de arbeids- en gelijkgestelde dagen moeten voldoen en de wijze van berekenen van die arbeids- en gelijkgestelde dagen, waarbij een modulatie mogelijk is in functie van het arbeidsregime van de werknemer, voorafgaand aan de werkloosheid, en inzonderheid een onderscheid kan gemaakt worden tussen voltijdse werknemers, deeltijdse werknemers met behoud van rechten en vrijwillig deeltijdse werknemers, en van specifieke karakteristieken van de vóór de werkloosheid uitgeoefende arbeid. De Koning bepaalt wat dient te worden verstaan onder voltijdse werknemer, deeltijdse werknemer met behoud van rechten en vrijwillig deeltijdse werknemer.";
  2° de bepaling onder het tweede lid, 2°, wordt opgeheven;
  3° het tweede lid, 3°, wordt vervangen als volgt:
  "3° onder welke voorwaarden en nadere regels de tijdelijk werkloze die door een arbeidsovereenkomst verbonden is waarvan de uitvoering tijdelijk, geheel of gedeeltelijk, geschorst is, vrijgesteld kan worden van de toelaatbaarheidsvoorwaarden. De Koning bepaalt wat dient te worden verstaan onder tijdelijk werkloze.";
  4° het derde lid, 2°, wordt vervangen als volgt:
  "2° in welke gevallen en onder welke voorwaarden en nadere regels werklozen vrijgesteld kunnen worden van sommige toekenningsvoorwaarden.".

Art.89. In artikel 7, § 1octies, van dezelfde besluitwet, ingevoegd bij de wet van 25 april 2014, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
  1° de bepalingen onder het derde lid, 4°, worden opgeheven;
  2° de bepalingen onder het derde lid, 5°, worden opgeheven;
  3° het vijfde lid wordt opgeheven.

Art.90. Artikel 6 van het koninklijk besluit van 25 november 1991 houdende de werkloosheidsreglementering, vervangen bij bij koninklijk besluit van 4 juli 2004, wordt opgeheven.

Art.91. Artikel 7 van hetzelfde koninklijk besluit, laatstelijk gewijzigd bij koninklijk besluit van 4 juli 2004, wordt opgeheven.

Art.92. Artikel 8 van hetzelfde koninklijk besluit wordt opgeheven.

Art.93. Artikel 9 van hetzelfde koninklijk besluit wordt opgeheven.

Art.94. In artikel 25 van hetzelfde besluit, vervangen bij koninklijk besluit van 12 augustus 1994, worden de woorden "of voor de in artikel 6 bedoelde commissie" opgeheven.

Art.95. In artikel 27 van hetzelfde koninklijk besluit, laatstelijk gewijzigd bij koninklijk besluit van 17 juni 2023, worden de bepalingen 11° en 13° opgeheven.

Art.96. In artikel 28, § 3, van hetzelfde koninklijk besluit, laatstelijk gewijzigd bij koninklijk besluit van 5 maart 2006, wordt de bepaling onder 3° opgeheven.

Art.97. In artikel 29 van hetzelfde koninklijk besluit, vervangen bij koninklijk besluit van 25 mei 1993 en laatstelijk gewijzigd bij koninklijk besluit van 8 juli 2014, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
  1° in de inleidende zin van paragraaf 2 worden de woorden "beantwoordt aan de bepalingen van artikel 11bis, vierde en volgende leden van de wet van 3 juli 1978 betreffende de arbeidsovereenkomsten" vervangen door de woorden "normaal gemiddeld per week ten minste 12 uren bedraagt of ten minste één derde bedraagt van het normaal gemiddeld wekelijks aantal arbeidsuren van de maatpersoon";
  2° in paragraaf 2, 1°, e), worden het derde en vierde streepje opgeheven.

Art.98. Artikel 30 van hetzelfde koninklijk besluit, laatstelijk gewijzigd bij koninklijk besluit van 1 juli 2014, wordt vervangen als volgt:
  "Art. 30. Om toegelaten te worden tot het recht op werkloosheidsuitkeringen moet de voltijdse werknemer een wachttijd doorlopen hebben die 312 arbeidsdagen in de loop van de 36 maanden onmiddellijk voorafgaand aan de uitkeringsaanvraag omvat.
  Voor het bepalen van het vereiste aantal arbeidsdagen wordt geen rekening gehouden met de arbeidsdagen of gelijkgestelde dagen die een eerdere toelating tot het recht op uitkeringen in toepassing van artikel 30 of 33 voorafgaan.
  De in het eerste lid bedoelde referteperiode wordt verlengd met het aantal dagen dat begrepen is in de periode:
  1° waarvoor de werknemer een uitkering heeft ontvangen ingevolge de Belgische wetgeving inzake de ziekte- of invaliditeitsverzekering, de schadeloosstelling voor arbeidsongevallen, ongevallen op de weg naar en van het werk en beroepsziekten of krachtens een andere regeling inzake sociale zekerheid, een prestatie wegens een arbeidsongeschiktheid of een invaliditeit heeft genoten. De dagen bedoeld in artikel 38, § 1, eerste lid, 6°, verlengen de referteperiode evenwel niet;
  2° van de uitoefening gedurende een periode van ten minste drie maanden van een beroep waardoor de werknemer niet onder de sociale zekerheid, sector werkloosheid, valt, voor zover voor die periode geen uitkeringen werden toegekend en voor zover de in deze periode gelegen dagen niet als arbeidsdagen of gelijkgestelde dagen in aanmerking kunnen worden genomen. Die verlenging mag niet meer dan vijftien jaar bedragen;
  3° waarvoor aan de werknemer die zijn beroepsloopbaan onderbreekt of zijn arbeidsprestaties vermindert het genot van onderbrekingsuitkeringen werd toegekend;
  4° van voorlopige hechtenis of vrijheidsberoving tijdens een periode van tewerkstelling of tijdens een periode van volledige werkloosheid.".

Art.99. Artikel 31 van hetzelfde koninklijk besluit, vervangen bij koninklijk besluit van 14 maart 1995, wordt opgeheven.

Art.100. Artikel 32 van hetzelfde koninklijk besluit wordt opgeheven.

Art.101. In artikel 33 van hetzelfde koninklijk besluit, vervangen bij koninklijk besluit van 22 november 1995 en gewijzigd bij koninklijk besluit van 10 juni 2001, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
  1° in de bepaling onder 2° worden de woorden "in de artikelen 30 tot 32" vervangen door de woorden "in artikel 30" en wordt de zin "De referteperiode bedoeld in artikel 30 wordt evenwel, voor de toepassing van de artikelen 30 tot 32, verlengd met zes maanden." opgeheven;
  2° het artikel wordt aangevuld met een lid, luidende:
  "Voor het bepalen van het vereiste aantal arbeidsdagen wordt geen rekening gehouden met de arbeidsdagen of gelijkgestelde dagen die een eerdere toelating tot het recht op uitkeringen in toepassing van artikel 30 of 33 voorafgaan.".

Art.102. Artikel 36 van hetzelfde koninklijk besluit, laatstelijk gewijzigd bij koninklijk besluit van 8 oktober 2017, wordt vervangen als volgt:
  "Art. 36. § 1. Om toegelaten te worden tot het recht op inschakelingsuitkeringen als volledig werkloze binnen de perken van artikel 63, moet de jonge werknemer aan de volgende voorwaarden voldoen:
  1° niet meer onderworpen zijn aan de leerplicht;
  2° aantonen dat hij:
  a) ofwel in België een diploma van het hoger secundair onderwijs heeft behaald;
  b) ofwel een alternerende opleiding integraal en met succes heeft voleindigd;
  c) ofwel in het bezit is van een diploma, getuigschrift of attest dat voorkomt op een lijst bevattende:
  i) de diploma's bedoeld in a);
  ii) het bewijs van het integraal en met succes voleindigen van een alternerende opleiding bedoeld in b);
  iii) de diploma's, getuigschriften en attesten die, voor de toepassing van deze paragraaf, door de minister, na advies van het beheerscomité, gelijkwaardig worden verklaard met de diploma's bedoeld in i) of met het bewijs bedoeld in ii);
  d) ofwel een bewijsstuk bekomen heeft, afgeleverd door een Gemeenschap, dat de gelijkwaardigheid vaststelt met het diploma of getuigschrift bedoeld in a) tot c), of in het bezit is van een toelatingsbewijs dat toegang geeft tot het hoger onderwijs; deze bepaling geldt evenwel slechts op voorwaarde dat de jonge werknemer:
  i) ofwel voorafgaandelijk ten minste zes jaar studies gevolgd heeft in een onderwijsinstelling opgericht, erkend of gesubsidieerd door een Gemeenschap;
  ii) ofwel het bestaan aantoont van een werkelijke band met de Belgische arbeidsmarkt door een tewerkstelling als loontrekkende werknemer in België gedurende ten minste 78 arbeidsdagen in de zin van artikel 37, of door een vestiging als zelfstandige in hoofdberoep in België gedurende ten minste 3 maanden;
  iii) ofwel op het ogenblik van de uitkeringsaanvraag, als kind ten laste is van migrerende werknemers in de zin van artikel 45 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, die in België verblijven, of ten laste is van migrerende werknemers die in België verblijven in het kader van de vrijheid van vestiging als zelfstandige in de zin van artikel 49 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie;
  3° een einde hebben gesteld aan:
  a) alle activiteiten die opgelegd zijn door het in 2° bedoelde studie- leertijd- of opleidingsprogramma;
  b) alle activiteiten in België of in het buitenland die opgelegd zijn door een programma:
  - van studies of opleiding in het secundair onderwijs, ongeacht het type van onderwijs;
  - van een alternerende opleiding;
  - van studies of opleiding in het hoger onderwijs, wanneer de inschrijving betrekking heeft op normaal gemiddeld minstens 16 uren per week of minstens 27 studiepunten;
  4° na de stopzetting van de activiteiten bedoeld in 3° en vóór de uitkeringsaanvraag, een beroepsinschakelingstijd doorlopen hebben die 156 dagen omvat;
  5° minder dan 25 jaar zijn op het ogenblik van de uitkeringsaanvraag.
  6° actief naar werk gezocht hebben tijdens de beroepsinschakelingstijd en in de loop van deze periode twee al dan niet opeenvolgende positieve evaluaties van zijn zoekgedrag naar werk gekregen hebben tijdens de periode die, berekend van datum tot datum, ingaat een maand na de datum van zijn inschrijving als werkzoekende na het einde van de studies. Het zoekgedrag naar werk van de jonge werknemer wordt geëvalueerd op basis van de nadere regels bepaald in de artikelen 36/2 tot 36/10;
  7° in toepassing van artikel 30 of 33 nog niet toegelaten geweest zijn of toegelaten kunnen worden tot het genot van de werkloosheidsuitkeringen.
  Voor de jonge werknemer die een alternerende opleiding integraal en met succes heeft voleindigd, wordt het aantal van 156 dagen bedoeld in het eerste lid, 4°, verminderd met het aantal dagen, zondagen uitgezonderd, dat gelegen is in de periode die gedekt wordt door de leerovereenkomst bedoeld in artikel 27, 15°.
  Voor de jonge werknemer die niet in de mogelijkheid was om, vóór het bereiken van de in het eerste lid, 5°, bedoelde leeftijd, zijn uitkeringsaanvraag in te dienen wegens een onderbreking van zijn studies ten gevolge van overmacht, of wegens een tewerkstelling als werknemer of wegens een vestiging als zelfstandige in hoofdberoep, wordt de in het eerste lid, 5°, bedoelde leeftijdsgrens gebracht op de leeftijd die hij bereikt zeven maanden na het einde van de studies, of één maand na het einde van de tewerkstelling als werknemer, of één maand na het einde van de periode van tewerkstelling als zelfstandige, die in voorkomend geval beperkt wordt tot vijf jaar, gerekend van datum tot datum.
  § 2. Gelden als dagen voor de vervulling van de in paragraaf 1, eerste lid, 4° bedoelde beroepsinschakelingstijd, voor zover zij gelegen zijn ten vroegste vanaf de dag waarop de jonge werknemer niet meer onderworpen is aan de leerplicht:
  1° de arbeids- en gelijkgestelde dagen, alsook de dagen waarop arbeidsprestaties werden verricht in uitvoering van een overeenkomst voor tewerkstelling van studenten waarbij geen inhoudingen voor sociale zekerheid werden verricht. De laatst vermelde dagen worden slechts in rekening gebracht indien zij gelegen zijn na het einde van de studies bedoeld in paragraaf 1, eerste lid, 3° ;
  2° de dagen, behalve de zondagen, waarop de jonge werknemer werkzoekend is, als dusdanig is ingeschreven en beschikbaar is voor de arbeidsmarkt en deelneemt aan een individueel inschakelingsproject hem aangeboden door de bevoegde gewestelijke dienst voor arbeidsbemiddeling, met uitsluiting evenwel van de dagen die voorafgaan aan het tijdstip waarop de jonge werknemer werkloos wordt wegens omstandigheden afhankelijk van zijn wil in de zin van artikel 51, § 1, tweede lid, 3° en 4° ;
  3° de dagen gelegen in de periodes van verblijf in het buitenland voor het volgen van een stage die leidt tot een toename van de mogelijkheden die de werkloze heeft op de arbeidsmarkt mits aanvaarding door de directeur van het bevoegde werkloosheidsbureau. Deze houdt bij zijn beslissing rekening met de leeftijd van de werkzoekende, de reeds gevolgde studies, zijn geschiktheden en zijn beroepsverleden, de aard van de stage en de mogelijkheden op de arbeidsmarkt die deze stage de jongere kan bieden;
  4° de periode waarin de werknemer een moederschapsuitkering geniet, de periode van arbeidsverbod bedoeld in artikel 39, tweede lid, van de arbeidswet van 16 maart 1971, en de periode in het kader van het vaderschaps- of het adoptieverlof bedoeld in artikel 30, § 2, of 30ter van de wet van 3 juli 1978 betreffende de arbeidsovereenkomsten;
  5° de dagen, behalve de zondagen, gelegen in de periodes waarin de jonge werknemer gevestigd is als zelfstandige in hoofdberoep.
  § 3. In afwijking van paragraaf 1 en van artikel 42 en 63, § 3, wordt de werknemer die op het ogenblik van een uitkeringsaanvraag als volledig werkloze na een onderbreking van het recht op uitkeringen bedoeld in artikel 138, eerste lid, 3°, aan de toelatingsvoorwaarden van artikel 30 of 33 voldoet, toegelaten tot het recht op werkloosheidsuitkeringen op basis van deze bepalingen voor een periode vastgesteld overeenkomstig artikel 114, §§ 1 en 2.".

Art.103. In artikel 36/1 van hetzelfde koninklijk besluit, ingevoegd bij koninklijk besluit van 14 december 2015, wordt het tweede lid opgeheven.

Art.104. In artikel 36/5, derde lid, van hetzelfde koninklijk besluit, ingevoegd bij koninklijk besluit van 14 december 2015, worden de woorden "6 maanden" vervangen door de woorden "3 maanden".

Art.105. Artikel 36/7 van hetzelfde koninklijk besluit, ingevoegd bij koninklijk besluit van 14 december 2015, wordt vervangen als volgt:
  " § 1. Voor de toepassing van artikel 36, § 1, eerste lid, 6°, worden de volgende situaties gelijkgesteld, indien ze zich voordoen tijdens de beroepsinschakelingstijd:
  1° met een positieve evaluatie,
  a) indien de jonge werknemer minstens 52 arbeidsdagen aantoont in de zin van de artikelen 37 en 43, tijdens de periode van 8 maanden die voorafgaat aan de datum vanaf wanneer het recht op inschakelingsuitkeringen kan worden geopend;
  b) indien de jonge werknemer een tewerkstelling gedurende een ononderbroken periode van minstens 2 maanden als zelfstandige in hoofdberoep aantoont;
  c) indien de jonge werknemer een stageperiode in het buitenland aantoont, aanvaard door de directeur van het bevoegde werkloosheidsbureau, met een ononderbroken periode van minstens 2 maanden;
  d) indien de jonge werknemer een periode van beroepsopleiding, bedoeld in artikel 27, 6°, of een instapstage, bedoeld in artikel 36quater, aantoont, met een ononderbroken duur van minstens 2 maanden;
  e) indien de jonge werknemer gedurende de beroepsinschakelingstijd een specifiek of aangepast begeleidingstraject heeft gevolgd, bedoeld in artikel 36/3, gedurende een ononderbroken periode van minstens 2 maanden;
  f) indien de jonge werknemer een alternerende opleiding volledig heeft gevolgd, maar niet met succes heeft voleindigd;
  2° met twee positieve evaluaties,
  a) indien de jonge werknemer minstens 104 arbeidsdagen aantoont in de zin van de artikelen 37 en 43, tijdens de periode van 8 maanden die voorafgaat aan de datum vanaf wanneer het recht op inschakelingsuitkeringen kan worden geopend;
  b) indien de jonge werknemer een tewerkstelling gedurende een ononderbroken periode van minstens 4 maanden als zelfstandige in hoofdberoep aantoont;
  c) indien de jonge werknemer een stageperiode in het buitenland aantoont, aanvaard door de directeur van het bevoegde werkloosheidsbureau, met een ononderbroken periode van minstens 4 maanden;
  d) indien de jonge werknemer een alternerende opleiding volledig en met succes heeft voleindigd;
  e) indien de jonge werknemer gedurende de beroepsinschakelingstijd een specifiek of aangepast begeleidingstraject heeft gevolgd, bedoeld in artikel 36/3, gedurende een ononderbroken periode van minstens 4 maanden.
  § 2. Zodra hij over de informatie beschikt, deelt de Rijksdienst, via een geïnformatiseerde stroom, aan de bevoegde gewestinstelling elke gelijkstelling met een positieve evaluatie bedoeld in paragraaf 1, 1°, a), b), c), f) of 2°, a) tot d) mee, waarvan hij op de hoogte is.".

Art.106. In artikel 36/10, § 1, tweede lid, van hetzelfde koninklijk besluit, ingevoegd bij koninklijk besluit van 14 december 2015, worden de woorden "geheel of gedeeltelijk" ingevoegd tussen de woorden "niet" en "te wijten is".

Art.107. In artikel 37 van hetzelfde koninklijk besluit, laatstelijk gewijzigd bij het koninklijk besluit van 30 juli 2022, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
  1° in de inleidende zin van paragraaf 1, eerste lid, worden de woorden "dit hoofdstuk" vervangen door de woorden "dit besluit";
  2° paragraaf 2/1, wordt opgeheven.

Art.108. In artikel 38 van hetzelfde koninklijk besluit, laatstelijk gewijzigd bij koninklijk besluit van 12 december 2018, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
  1° paragraaf 1 wordt vervangen als volgt:
  " § 1. Voor de toepassing van dit besluit worden met arbeidsdagen gelijkgesteld:
  1° de dagen wettelijke vakantie en de dagen vakantie krachtens een algemeen verbindend verklaarde collectieve arbeidsovereenkomst, indien ze aanleiding hebben gegeven tot betaling van vakantiegeld, alsook de dagen gedekt door vakantiegeld gelegen in een periode van volledige werkloosheid;
  2° de feest- of vervangingsdagen waarvoor door de werkgever een loon werd betaald;
  3° de dagen van arbeidsongeschiktheid met gewaarborgd loon tweede week en de dagen van arbeidsongeschiktheid met aanvulling of voorschot overeenkomstig de collectieve arbeidsovereenkomsten nr. 12bis of nr. 13bis;
  4° de dagen inhaalrust;
  5° de niet gepresteerde dagen gelegen in een arbeidsovereenkomst en waarvoor een loon werd uitbetaald dat in toepassing van artikel 37, § 1, ten minste gelijk is aan het minimumloon vastgesteld door een wets- of reglementsbepaling of een collectieve arbeidsovereenkomst die de onderneming bindt of, bij gebreke daaraan, door het gebruik en waarop de voorgeschreven inhoudingen voor de sociale zekerheid, met inbegrip van de sector werkloosheid, werden verricht;
  6° de dagen waarvoor de werknemer een moederschapsuitkering geniet, de periode van arbeidsverbod bedoeld in artikel 39, tweede lid, van de arbeidswet van 16 maart 1971 of de dagen in het kader van het vaderschaps- of het adoptieverlof bedoeld in artikel 30, § 2, of 30ter van de wet van 3 juli 1978 betreffende de arbeidsovereenkomsten;
  7° de dagen staking, de dagen lock-out en de dagen tijdelijke werkloosheid ingevolge staking of lock-out;
  8° de dagen van uitoefening van de functie van rechter in sociale zaken;
  9° de dagen afwezigheid op het werk met het oog op het verstrekken van pleegzorgen;
  10° de dagen waarvoor een uitkering als tijdelijk werkloze bedoeld in artikel 27, 2°, a), werd toegekend.
  De met arbeidsdagen gelijkgestelde dagen worden in dezelfde mate in aanmerking genomen en op dezelfde wijze berekend als de arbeidsdagen die eraan voorafgaan.";
  2° paragraaf 2/1 wordt opgeheven;
  3° paragraaf 3 wordt opgeheven.

Art.109. Artikel 38bis van hetzelfde koninklijk besluit, ingevoegd bij koninklijk besluit van 22 november 1995, wordt opgeheven.

Art.110. Artikel 40 van hetzelfde koninklijk besluit, vervangen bij koninklijk besluit van 28 december 2011 en gewijzigd bij koninklijk besluit van 30 juli 2022, wordt opgeheven.

Art.111. Artikel 41 van hetzelfde koninklijk besluit, vervangen bij koninklijk besluit van 29 juni 1992 en laatstelijk gewijzigd bij koninklijk besluit van 30 juli 2022, wordt vervangen als volgt:
  "Art. 41. In afwijking van artikel 38, komen de dagen waarvoor een werkloosheidsuitkering in toepassing van artikel 108 werd toegekend, niet in aanmerking om in toepassing van artikel 30 toegelaten te worden tot het recht op werkloosheidsuitkeringen.".

Art.112. Artikel 42 van hetzelfde koninklijk besluit, laatstelijk gewijzigd bij koninklijk besluit van 7 juli 2022, wordt vervangen als volgt:
  "Art. 42. De werknemer die opnieuw uitkeringen aanvraagt als volledig werkloze, is vrijgesteld van de wachttijd en kan opnieuw toegelaten worden tot het stelsel waarin hij laatst werd vergoed, indien hij een uitkeringsaanvraag verricht tijdens de periode waarin hij recht op uitkeringen heeft in toepassing van artikel 63, § 2, of artikel 114, in voorkomend geval verlengd in toepassing van artikel 63, § 3, of artikel 116, §§ 1 en 2.".

Art.113. In artikel 42bis van hetzelfde koninklijk besluit, ingevoegd bij koninklijk besluit van 28 februari 2003 en vervangen bij koninklijk besluit van 7 juli 2022, worden in het eerste lid de woorden "van de artikelen 30 tot 32" vervangen door de woorden "van artikel 30".

Art.114. Artikel 43, § 2, eerste lid, van hetzelfde koninklijk besluit wordt vervangen als volgt:
  "De vreemde of staatloze werknemer wiens arbeidsvergunning vervallen is en die na een termijn van 90 dagen de arbeid krachtens een nieuwe vergunning hervat heeft, moet op het ogenblik van de uitkeringsaanvraag opnieuw voldoen aan de voorwaarden van artikel 30 of 33 om tot het recht op uitkeringen te kunnen worden toegelaten.".

Art.115. In artikel 46, § 3, van hetzelfde koninklijk besluit, vervangen bij koninklijk besluit van 28 juli 2006 en laatstelijk gewijzigd bij koninklijk besluit van 7 juni 2023, wordt de bepaling onder 4° opgeheven.

Art.116. In artikel 51, § 1, derde lid, 2°, van hetzelfde koninklijk besluit, vervangen bij koninklijk besluit van 29 juni 2000, worden de woorden "wanneer de werknemer het voordeel kan inroepen van artikel 30, derde lid, 2° of 3° of 42, § 2, 2° of 3° " vervangen door de woorden "wanneer de werknemer een passende dienstbetrekking heeft verlaten en hem in toepassing van artikel 55, 2° of 4°, gedurende een periode van ten minste zes maanden geen uitkering werd toegekend".

Art.117. In artikel 52, § 3, van hetzelfde koninklijk besluit, vervangen bij koninklijk besluit van 2 oktober 1992 en gewijzigd bij koninklijk besluit van 18 januari 2018, worden de volgende wijzingen aangebracht:
  1° het tweede lid wordt vervangen als volgt:
  "De uitsluiting eindigt pas wanneer de werknemer opnieuw voldoet aan de toelaatbaarheidsvoorwaarden voorzien in de artikelen 30 of 33.";
  2° het derde lid wordt vervangen als volgt:
  "Voor de toepassing van het tweede lid wordt nochtans geen rekening gehouden met de arbeidsdagen en gelijkgestelde dagen, die voorafgaan aan de gebeurtenis die tot de toepassing van deze paragraaf aanleiding gaf.".

Art.118. In artikel 52bis van hetzelfde koninklijk besluit, ingevoegd bij koninklijk besluit van 2 oktober 1992, vervangen bij koninklijk besluit van 29 juni 2000, en laatstelijk gewijzigd bij koninklijk besluit van 6 mei 2019, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
  1° paragraaf 1 wordt aangevuld met drie leden die luiden als volgt:
  "De beslissing tot uitsluiting voorzien in het eerste lid, 1°, kan, op vraag van de werknemer eenmalig worden vervangen door een beperking van het recht op uitkeringen. De werknemer moet daartoe op het ogenblik van de werkverlating een beroepsverleden van minstens 3120 arbeidsdagen en gelijkgestelde dagen aantonen. De beperking van het recht bestaat erin dat de werknemer enkel nog gedurende een periode van maximaal zes maanden, te rekenen vanaf de datum waarop na de werkverlating het recht op uitkeringen wordt gevraagd, het recht op de uitkeringen behoudt. Die periode van zes maanden wordt, in voorkomend geval, beperkt tot de periode waarvoor in toepassing van de artikelen 63, § 2, of 114, § 1, het recht op uitkeringen is verworven.
  Voor de werkloze die gedurende de eerste drie maanden van de periode waarvoor de uitkeringen in toepassing van het voorgaande lid werden toegekend, een opleiding in een knelpuntberoep heeft aangevat, en onder de voorwaarde dat deze opleiding succesvol wordt voleindigd, wordt het recht op uitkeringen éénmalig met maximaal zes maanden verlengd. Die periode van zes maanden wordt, in voorkomend geval, beperkt tot de periode waarvoor in toepassing van de artikelen 63, § 2, of 114, § 1, het recht op uitkeringen is verworven.
  De in het tweede lid bedoelde vraag is onherroepelijk en dient door het werkloosheidsbureau te worden ontvangen binnen een termijn van dertig dagen, ingaand de dag volgend op de dag waarop de beslissing tot uitsluiting in toepassing van het eerste lid, 1°, in toepassing van artikel 146, vierde lid, 1°, ter kennis van de werkloze is gebracht.";
  2° in paragraaf 2 wordt het vierde lid vervangen als volgt:
  "De uitsluiting bedoeld in de voorgaande leden eindigt pas wanneer de werknemer opnieuw voldoet aan de toelaatbaarheidsvoorwaarden voorzien in de artikelen 30 of 33.";
  3° in paragraaf 2 wordt het vijfde lid vervangen als volgt:
  "Voor de toepassing van het vierde lid wordt nochtans geen rekening gehouden met de arbeidsdagen en gelijkgestelde dagen, die voorafgaan aan de gebeurtenis die tot de toepassing van deze paragraaf aanleiding gaf.".

Art.119. In artikel 53bis van hetzelfde koninklijk besluit, ingevoegd bij koninklijk besluit van 29 juni 2000 en gewijzigd bij koninklijk besluit van 17 juli 2015, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
  1° in paragraaf 1, eerste lid, worden de woorden "en voor zover artikel 52bis, § 2, niet van toepassing is" ingevoegd tussen de woorden "artikel 51" en het woord "kan";
  2° in paragraaf 2, worden de woorden "en voor zover artikel 52bis, § 2, niet van toepassing is," ingevoegd tussen de woorden "artikel 51" en het woord "kan".

Art.120. In artikel 56 van hetzelfde koninklijk besluit, laatst gewijzigd bij koninklijk besluit van 14 december 2015, worden de paragrafen 3, 4 en 5 opgeheven.

Art.121. In artikel 56/1 van hetzelfde koninklijk besluit, ingevoegd bij koninklijk besluit van 14 december 2015, wordt het tweede lid opgeheven.

Art.122. In artikel 58, § 1, zesde lid, van hetzelfde koninklijk besluit, vervangen bij koninklijk besluit van 14 december 2015 en gewijzigd bij koninklijk besluit van 6 mei 2019, worden de woorden "vierde lid" vervangen door de woorden "vijfde lid".

Art.123. In artikel 58/1 van hetzelfde koninklijk besluit, ingevoegd bij koninklijk besluit van 14 december 2015, wordt het tweede lid opgeheven.

Art.124. In artikel 58/9 van hetzelfde koninklijk besluit, ingevoegd bij koninklijk besluit van 14 december 2015, wordt een paragraaf 3/1 ingevoegd, luidende:
  " § 3/1. De duur van de verminderde uitkering bedoeld in paragraaf 1, tweede lid, 1°, paragraaf 2, 1°, en paragraaf 3, 1°, wordt, in voorkomend geval, beperkt tot de periode waarvoor in toepassing van de artikelen 63, § 2, of 114, § 1, het recht op uitkeringen is verworven.".

Art.125. Artikel 58/11 van hetzelfde koninklijk besluit, ingevoegd bij koninklijk besluit van 14 december 2015, wordt vervangen als volgt:
  "Art. 58/11. De in artikel 58/9, § 3, bedoelde uitsluiting eindigt wanneer de werknemer opnieuw voldoet aan de toelaatbaarheidsvoorwaarden voorzien in de artikelen 30 of 33.
  Voor de toepassing van het eerste lid, wordt geen rekening gehouden met de arbeidsdagen of gelijkgestelde dagen gelegen vóór de dag van ontvangst van de beslissing tot uitsluiting bedoeld in artikel 58/10.
  Voor de toepassing van het eerste lid, worden de dagen tijdelijke werkloosheid, al dan niet vergoed, beschouwd als gelijkgestelde dagen ten belope van ten hoogste 78 dagen of, indien het om een vrijwillig deeltijdse werknemer gaat, ten hoogste 78 halve dagen.".

Art.126. Artikel 59bis van hetzelfde koninklijk besluit, ingevoegd bij koninklijk besluit van 4 juli 2004, vervangen bij koninklijk besluit van 26 juni 2014 en gewijzigd bij koninklijk besluit van 30 december 2014, wordt opgeheven.

Art.127. Artikel 59bis/1 van hetzelfde koninklijk besluit, ingevoegd bij koninklijk besluit van 20 juli 2012, vervangen bij koninklijk besluit van 26 juni 2014 en gewijzigd bij koninklijk besluit van 30 december 2014, wordt opgeheven.

Art.128. Artikel 59ter van hetzelfde koninklijk besluit, ingevoegd bij koninklijk besluit van 4 juli 2004 en vervangen bij koninklijk besluit van 26 juni 2014, wordt opgeheven.

Art.129. Artikel 59ter/1 van hetzelfde koninklijk besluit, ingevoegd bij koninklijk besluit van 20 juli 2012 en laatstelijk gewijzigd bij koninklijk besluit van 26 juni 2014, wordt opgeheven.

Art.130. Artikel 59quater van hetzelfde koninklijk besluit, ingevoegd bij koninklijk besluit van 4 juli 2004 en vervangen bij koninklijk besluit van 26 juni 2014, wordt opgeheven.

Art.131. Artikel 59quater/1 van hetzelfde koninklijk besluit, ingevoegd bij koninklijk besluit van 20 juli 2012 en vervangen bij koninklijk besluit van 26 juni 2014, wordt opgeheven.

Art.132. Artikel 59quater/2 van hetzelfde koninklijk besluit, ingevoegd bij koninklijk besluit van 20 juli 2012 en vervangen bij koninklijk besluit van 26 juni 2014, wordt opgeheven.

Art.133. Artikel 59quater/3 van hetzelfde koninklijk besluit, ingevoegd bij koninklijk besluit van 20 juli 2012 en vervangen bij koninklijk besluit van 26 juni 2014, wordt opgeheven.

Art.134. Artikel 59quinquies van hetzelfde koninklijk besluit, ingevoegd bij koninklijk besluit van 4 juli 2004 en vervangen bij koninklijk besluit van 26 juni 2014, wordt opgeheven.

Art.135. Artikel 59quinquies/1 van hetzelfde koninklijk besluit, ingevoegd bij koninklijk besluit van 20 juli 2012 en vervangen bij koninklijk besluit van 26 juni 2014, wordt opgeheven.

Art.136. Artikel 59quinquies/2 van hetzelfde koninklijk besluit, ingevoegd bij koninklijk besluit van 20 juli 2012 en vervangen bij koninklijk besluit van 26 juni 2014, wordt opgeheven.

Art.137. Artikel 59sexies van hetzelfde koninklijk besluit, ingevoegd bij koninklijk besluit van 4 juli 2004 en vervangen bij koninklijk besluit van 26 juni 2014, wordt opgeheven.

Art.138. Artikel 59septies van hetzelfde koninklijk besluit, ingevoegd bij koninklijk besluit van 4 juli 2004 en laatstelijk gewijzigd bij koninklijk besluit van 26 juni 2014, wordt opgeheven.

Art.139. Artikel 59octies van hetzelfde koninklijk besluit, ingevoegd bij koninklijk besluit van 4 juli 2004 en laatstelijk gewijzigd bij koninklijk besluit van 26 juni 2014, wordt opgeheven.

Art.140. Artikel 59nonies van hetzelfde koninklijk besluit, ingevoegd bij koninklijk besluit van 4 juli 2004, vervangen bij koninklijk besluit van 20 juli 2012 en laatstelijk gewijzigd bij koninklijk besluit van 26 juni 2014, wordt opgeheven.

Art.141. Artikel 59decies van hetzelfde koninklijk besluit, ingevoegd bij koninklijk besluit van 4 juli 2004, wordt opgeheven.

Art.142. In artikel 63 van hetzelfde koninklijk besluit, vervangen bij koninklijk besluit van 15 juni 2006 en laatstelijk gewijzigd bij koninklijk besluit van 30 maart 2020, worden de paragrafen 2 en 3 vervangen als volgt:
  " § 2. Het recht op inschakelingsuitkeringen is beperkt tot een éénmalige periode van 12 maanden, gerekend van datum tot datum, vanaf de dag waarop het recht voor het eerst wordt toegekend krachtens artikel 36.
  § 3. De periode van 12 maanden, vastgesteld overeenkomstig paragraaf 2, loopt niet tijdens de duur van de volgende gebeurtenissen:
  1° een werkhervatting als voltijdse werknemer;
  2° een werkhervatting als deeltijdse werknemer met behoud van rechten waarvoor de inkomensgarantie-uitkering niet is toegekend;
  3° een werkhervatting als vrijwillig deeltijdse werknemer die beantwoordt aan de voorwaarden van artikel 33,1°, voor zover de werknemer tijdens deze tewerkstelling geen uitkeringen werden toegekend;
  4° de arbeidsdagen bedoeld in artikel 37 die niet gelegen zijn in de bepalingen onder 1°, 2° en 3° bedoelde tewerkstelling en waarvoor geen aanvullende uitkering werd toegekend;
  5° de periode waarin de werknemer een moederschapsuitkering geniet, de periode van arbeidsverbod bedoeld in artikel 39, tweede lid, van de arbeidswet van 16 maart 1971 of de periode in het kader van het vaderschaps- of het adoptieverlof bedoeld in artikel 30, § 2, of 30ter van de wet van 3 juli 1978 betreffende de arbeidsovereenkomsten;
  6° de periode waarvoor de werknemer een uitkering heeft ontvangen ingevolge de Belgische wetgeving inzake de ziekte- of invaliditeitsverzekering, de schadeloosstelling voor arbeidsongevallen, ongevallen op de weg naar en van het werk en beroepsziekten of krachtens een andere regeling inzake sociale zekerheid, een prestatie wegens een arbeidsongeschiktheid of een invaliditeit heeft genoten. Er wordt hierbij geen rekening gehouden met periodes waarin de werknemer tegelijkertijd een inschakelingsuitkering heeft genoten;
  7° voor zover de ononderbroken duur van de gebeurtenis ten minste drie maanden bedraagt: de uitoefening van een beroep waardoor de werknemer niet onder de sociale zekerheid, sector werkloosheid, valt, voor zover voor die periode geen uitkeringen werden toegekend.
  Voor de toepassing van het eerste lid, 1°, 2° en 3° wordt evenwel geen rekening gehouden met de in deze periode gelegen dagen die niet als gelijkgestelde dagen in aanmerking kunnen worden genomen.
  De jonge werknemer, die bij het verstrijken van de periode van 12 maanden, bedoeld in paragraaf 2, in voorkomend geval verlengd in toepassing van de vorige leden, een inkomensgarantie-uitkering geniet als deeltijdse werknemer met behoud van rechten, waarbij de referte-uitkering bedoeld in artikel 131bis, § 2bis, een inschakelingsuitkering betreft, kan het recht op uitkeringen behouden tot aan het einde van de ononderbroken periode van deeltijdse tewerkstelling met behoud van rechten op voorwaarde dat de deeltijdse arbeidsregeling gedurende de volledige ononderbroken periode van de tewerkstelling normaal gemiddeld per week ten minste 19 uur bedraagt of ten minste de helft bedraagt van het normaal gemiddeld wekelijks aantal arbeidsuren van de maatpersoon.
  Het eerste lid is niet van toepassing tijdens de periode waarin de jonge werknemer, overeenkomstig het derde lid, het recht op de inkomensgarantie-uitkering behoudt.".

Art.143. In artikel 69, § 2, eerste lid, van hetzelfde koninklijk besluit wordt het getal "60" vervangen door het getal "90".

Art.144. Artikel 70 van hetzelfde koninklijk besluit, vervangen bij koninklijk besluit van 20 juli 2012 en laatstelijk gewijzigd bij koninklijk besluit van 26 juni 2014, wordt vervangen als volgt:
  "Art. 70. De werkloze die geen gevolg heeft gegeven aan een oproeping van het werkloosheidsbureau of aan een uitnodiging om thuis te wachten op het bezoek van een controleur, zoals bepaald in de artikelen 140 of 141, wordt uitgesloten van het recht op uitkeringen.
  De beslissing genomen in toepassing van het eerste lid heeft uitwerking vanaf de dag van de afwezigheid.
  In afwachting van de beslissing bedoeld in het tweede lid, beveelt de directeur van het bevoegde werkloosheidsbureau de schorsing van de uitbetaling vanaf:
  1° de in het tweede lid bedoelde dag, indien de kennisgeving aan de uitbetalingsinstelling gelegen is in de loop van de maand waarin deze dag gelegen is en vóór de derde werkdag die voorafgaat aan de theoretische betaaldatum;
  2° de eerste dag van de maand die volgt op de kennisgeving aan de uitbetalingsinstelling, indien deze kennisgeving zich situeert tijdens de laatste drie werkdagen die voorafgaan aan de theoretische betaaldatum;
  3° de eerste dag van de maand van de kennisgeving aan de uitbetalingsinstelling, indien deze kennisgeving gelegen is buiten de maand waarin de in het tweede lid bedoelde dag voorkwam en vóór de derde werkdag die voorafgaat aan de theoretische betaaldatum.
  Voor de toepassing van dit artikel geldt het volgende:
  1° de termijn van drie werkdagen omvat alle dagen behalve de zaterdagen, zondagen, feestdagen en hun vervangingsdagen;
  2° de theoretische betaaldatum is de eerste kalenderdag van de maand die volgt op de maand van de kennisgeving van de beslissing. In voorkomend geval wordt deze dag vervangen door de dag waarop de vervroegde betaling is toegelaten in toepassing van artikel 161, vierde lid.
  De uitsluiting houdt op de dag waarop:
  1° hetzij de werkloze zich aanmeldt op het werkloosheidsbureau;
  2° hetzij de werkloze een uitkeringsaanvraag indient na een onderbreking van zijn uitkeringen gedurende ten minste vier weken, ten gevolge van een werkhervatting als loontrekkende of een vergoede periode van arbeidsongeschiktheid.".

Art.145. In artikel 78bis van hetzelfde koninklijk besluit, ingevoegd bij koninklijk besluit van 22 december 1995, vervangen bij koninklijk besluit van 13 juni 2001, en laatstelijk gewijzigd bij koninklijk besluit van 23 juli 2012, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
  1° in paragraaf 1, vierde lid, wordt het getal "42," opgeheven;
  2° in paragraaf 2, vierde lid, wordt het getal "42," opgeheven.

Art.146. Artikel 78sexies van hetzelfde koninklijk besluit, ingevoegd bij koninklijk besluit van 8 augustus 1997 en vervangen bij koninklijk besluit van 3 februari 2010, wordt vervangen als volgt:
  "Art. 78sexies. De herinschakelingsuitkering bedoeld in artikel 131quinquies wordt, in afwijking van artikel 27, 4°, niet als een uitkering beschouwd voor de toepassing van de artikelen 92, 93 en 97.
  Voor de toepassing van de bepalingen in dit besluit waarbij rekening wordt gehouden met de bezoldiging van een werknemer, wordt de herinschakelingsuitkering bedoeld in artikel 131quinquies geacht integraal deel uit te maken van de bezoldiging.".

Art.147. Artikel 80 van hetzelfde koninklijk besluit, laatstelijk gewijzigd bij koninklijk besluit van 23 juli 2012, wordt opgeheven.

Art.148. Artikel 81 van hetzelfde koninklijk besluit, laatstelijk gewijzigd bij koninklijk besluit van 22 november 1995, wordt opgeheven.

Art.149. Artikel 82 van hetzelfde koninklijk besluit, laatstelijk gewijzigd bij koninklijk besluit van 23 juli 2012, wordt opgeheven.

Art.150. Artikel 83 van hetzelfde koninklijk besluit, laatstelijk gewijzigd bij koninklijk besluit van 19 december 2001, wordt opgeheven.

Art.151. Artikel 84 van hetzelfde koninklijk besluit, vervangen bij koninklijk besluit van 4 augustus 1996 en laatstelijk gewijzigd bij koninklijk besluit van 24 januari 2002, wordt opgeheven.

Art.152. Artikel 85 van hetzelfde koninklijk besluit, laatstelijk gewijzigd bij koninklijk besluit van 4 augustus 1996, wordt opgeheven.

Art.153. Artikel 86 van hetzelfde koninklijk besluit, vervangen bij koninklijk besluit van 22 juni 1992 en gewijzigd bij koninklijk besluit van 22 november 1995, wordt opgeheven.

Art.154. Artikel 87 van hetzelfde koninklijk besluit wordt opgeheven.

Art.155. Artikel 88 van hetzelfde koninklijk besluit, vervangen bij koninklijk besluit van 30 april 1999, wordt opgeheven.

Art.156. Artikel 89 van hetzelfde koninklijk besluit, hersteld bij koninklijk besluit van 19 juni 2015, wordt opgeheven.

Art.157. Artikel 89/1 van hetzelfde koninklijk besluit, ingevoegd bij koninklijk besluit van 1 juni 2015, wordt opgeheven.

Art.158. In artikel 90 van hetzelfde koninklijk besluit, opgeheven bij koninklijk besluit van 30 december 2014 en hersteld bij koninklijk besluit van 15 april 2015, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
  1° in paragraaf 1, eerste lid, worden de woorden "56, §§ 1 tot en met 3" vervangen door de woorden "56, §§ 1 tot en met 2,";
  2° in paragraaf 2 worden de woorden "artikelen 59bis en volgende" vervangen door de woorden "artikelen 58/1 en volgende";
  3° in paragraaf 3, vierde lid, worden de woorden "gedurende de volledige loopbaan" ingevoegd tussen het woord "evenwel" en het getal "48".

Art.159. Artikel 94bis van hetzelfde koninklijk besluit, ingevoegd bij koninklijk besluit van 2 april 2014, wordt opgeheven.

Art.160. In artikel 96 van hetzelfde koninklijk besluit, laatstelijk gewijzigd bij koninklijk besluit van 31 januari 1995, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
  1° in het eerste lid worden de woorden "56, § 1 tot en met 3" vervangen door de woorden "56, §§ 1 en 2";
  2° het tweede lid wordt opgeheven.

Art.161. Artikel 97, § 1, 4°, van hetzelfde koninklijk besluit, vervangen bij koninklijk besluit van 23 juli 2012, wordt vervangen als volgt:
  "4° de werkloze bewijst op het tijdstip van de aanvraag 9204 arbeidsdagen of gelijkgestelde dagen;".

Art.162. Artikel 98 van hetzelfde koninklijk besluit, laatstelijk gewijzigd bij koninklijk besluit van 12 maart 2003, wordt opgeheven.

Art.163. In artikel 98ter van hetzelfde koninklijk besluit, ingevoegd bij koninklijk besluit van 17 juli 2015, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
  1° in het eerste lid worden de woorden "de artikelen 89 en 97" vervangen door de woorden "artikel 97";
  2° in het tweede lid worden de woorden "de artikelen 89, 90, 94bis tot 97" vervangen door de woorden "de artikelen 90 en 94ter tot 97".

Art.164. Artikel 100 van hetzelfde koninklijk besluit, vervangen bij koninklijk besluit van 8 juli 2014, wordt vervangen als volgt:
  "Art. 100. De voltijdse werknemer en de jonge werknemer bedoeld in artikel 36 kunnen, in geval van volledige werkloosheid, uitkeringen genieten voor alle dagen van de week, behalve de zondagen.".

Art.165. In artikel 105 van hetzelfde koninklijk besluit, vervangen bij koninklijk besluit van 25 mei 1993 en laatstelijk gewijzigd bij koninklijk besluit van 22 november 1995, worden het tweede lid en het derde lid opgeheven.

Art.166. Artikel 108bis van hetzelfde koninklijk besluit, ingevoegd bij koninklijk besluit van 30 juli 1994, wordt opgeheven.

Art.167. In artikel 111, tweede lid, van hetzelfde koninklijk besluit, laatstelijk gewijzigd bij koninklijk besluit van 29 januari 2023, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
  1° de bepaling onder 1° wordt vervangen als volgt:
  "1° grensbedrag A1, gelijk aan 92,3956 euro per dag;";
  2° een bepaling onder 1° /1 wordt ingevoegd, luidende:
  "1° /1 grensbedrag A2, gelijk aan 86,8727 euro per dag;";
  3° de bepaling onder 5° wordt opgeheven.

Art.168. In artikel 113, § 1, eerste lid, van hetzelfde koninklijk besluit, vervangen bij koninklijk besluit van 20 juli 2000 en laatstelijk gewijzigd bij koninklijk besluit van 30 juli 2022, worden de woorden "de artikelen 127, 129bis tot 129quater, 131bis, § 2 en § 2bis, 131septies/1 en 131nonies en in hoofdstuk XII" vervangen door de woorden "de artikelen 131bis, § 2bis, 131ter en 131septies/1 en in hoofdstuk XII".

Art.169. Artikel 114 van hetzelfde koninklijk besluit, vervangen bij koninklijk besluit van 23 juli 2012 en laatstelijk gewijzigd bij koninklijk besluit van 17 december 2023, wordt vervangen als volgt:
  "Art. 114. § 1. De volledig werkloze die in toepassing van artikel 30 of 33 wordt toegelaten tot het recht op uitkeringen, verwerft dit recht voor een periode van twaalf maanden, te rekenen van datum tot datum, vanaf de datum van de uitkeringsaanvraag. Deze periode van twaalf maanden wordt de eerste vergoedingsperiode genoemd.
  Het recht op uitkeringen gedurende twaalf maanden wordt uitgebreid met één maand per periode van beroepsverleden van 104 arbeidsdagen of gelijkgestelde dagen, of, indien het gaat om een toelating in toepassing van artikel 33, 104 halve arbeidsdagen of gelijkgestelde dagen. Er wordt enkel rekening gehouden met het beroepsverleden dat verworven is op het ogenblik dat de werkloze wordt toegelaten tot het recht op uitkeringen in toepassing van artikel 30 of 33. De uitbreiding wordt bovendien beperkt tot maximaal twaalf maanden. De periode waarin het recht op uitkeringen met maximaal twaalf maanden wordt uitgebreid, wordt de tweede vergoedingsperiode genoemd.
  Voor de uitbreiding van het recht op uitkeringen zoals bedoeld in het tweede lid, wordt bij het bepalen van het beroepsverleden geen rekening gehouden met de arbeidsdagen of gelijkgestelde dagen:
  1° die in aanmerking werden genomen als de vereiste 312 arbeidsdagen of gelijkgestelde dagen voor een toelating tot het recht op uitkeringen in toepassing van artikel 30 of 33;
  2° die bij een eerdere toelating tot het recht op uitkeringen in toepassing van de artikelen 30 of 33 al in aanmerking werden genomen voor een uitbreiding van de periode van twaalf maanden. Er wordt meer bepaald geen rekening meer gehouden met een schijf van 104 volle of halve dagen beroepsverleden van zodra de werkloze tijdens de maand waarin het recht op uitbreiding op basis van die schijf van 104 dagen werd toegekend, minstens voor één dag uitkeringen heeft genoten of er tijdens die maand een gebeurtenis plaatsvond die niet in aanmerking kan worden genomen voor de toepassing van artikel 116, § 1;
  3° die voor de toepassing van paragraaf 2 zoals van toepassing vóór de inwerkingtreding van deze bepaling, in aanmerking werden genomen als beroepsverleden dat aanleiding heeft gegeven tot een verlenging van de tweede vergoedingsperiode die effectief heeft geleid tot de toekenning van een voordeel;
  4° die in aanmerking werden genomen als beroepsverleden dat werd gebruikt om de duur van de periode te bepalen bedoeld in artikel 212, § 1, tweede lid, van de programmawet van 18 juli 2025, die effectief heeft geleid tot de toekenning van een voordeel.
  § 2. In afwijking van paragraaf 1, wordt het recht op uitkeringen voor de volgende werknemers niet in de tijd beperkt:
  1° de werknemer bedoeld in artikel 28, § 3;
  2° de werknemer die, op het ogenblik van de uitkeringsaanvraag, waarbij het recht op uitkeringen in toepassing van artikel 30 of 33 wordt vastgesteld, de leeftijd van 55 jaar heeft bereikt en een voldoende beroepsverleden bewijst;
  3° de werknemer die uitkeringen geniet in toepassing van het koninklijk besluit van 3 mei 2007 tot regeling van het stelsel van werkloosheid met bedrijfstoeslag;
  4° de werknemer die in toepassing van artikel 4, tweede lid, van het koninklijk besluit van 21 september 2004 tot wijziging van het koninklijk besluit van 18 juli 2002 houdende maatregelen met het oog op de bevordering van de tewerkstelling in de non-profit sector en houdende diverse bepalingen, de uitkering geniet bedoeld in artikel 78, zoals van toepassing tot 30 juni 2004;
  5° de werknemer aan wie het recht op de beschermingsuitkering als bedoeld in artikel 27, 20°, werd toegekend, binnen de voorwaarden voor het behoud van deze uitkering;
  6° de werknemer die werd toegelaten tot het recht op de kunstwerkuitkering als bedoeld in artikel 27, 24°, binnen de voorwaarden voor het behoud van deze uitkering;
  7° de werknemer van wie het recht op de kunstwerkuitkering als bedoeld in artikel 27, 24°, is afgelopen en die in toepassing van artikel 114bis aanspraak kan maken op een forfaitaire uitkering.
  Voor de toepassing van het eerste lid, 2°, wordt de werknemer geacht een voldoende beroepsverleden te bewijzen wanneer hij minstens 31 jaar beroepsverleden bewijst, berekend overeenkomstig artikel 119, 3°.
  Het vereiste aantal jaren beroepsverleden bedoeld in het eerste lid, 2°, en het tweede lid, wordt verhoogd tot:
  1° 32 jaar, wanneer de toelaatbaarheid tot het recht op uitkeringen wordt vastgesteld in 2027;
  2° 33 jaar, wanneer de toelaatbaarheid tot het recht op uitkeringen wordt vastgesteld in 2028;
  3° 34 jaar, wanneer de toelaatbaarheid tot het recht op uitkeringen wordt vastgesteld in 2029;
  4° 35 jaar, wanneer de toelaatbaarheid tot het recht op uitkeringen wordt vastgesteld vanaf 2030.
  Eens vastgesteld dat het recht van de werknemer in toepassing van het eerste lid, 2°, niet in de tijd werd beperkt, blijft dat recht onbeperkt in de tijd toegekend, wanneer zijn toelaatbaarheid op een later tijdstip opnieuw zou worden vastgesteld, zelfs indien hij op dat latere tijdstip, in toepassing van het derde lid, niet meer aan de voorwaarden inzake het vereiste beroepsverleden zou voldoen.
  § 2/1. De werknemer die bij het verstrijken van de periode waarvoor het recht in toepassing van paragraaf 1, eventueel verlengd in toepassing van artikel 116, §§ 1, 2 en 3, werd toegekend, een opleiding volgt in voorbereiding op een tewerkstelling in de kritische zorgfuncties als verpleegkundige of zorgkundige, waarvoor door de gewestelijke dienst voor arbeidsbemiddeling een vrijstelling wordt toegekend, behoudt het recht op uitkeringen voor de ononderbroken duur van deze opleiding, beperkt tot een periode die eindigt een jaar na afloop van de normale totale minimale duur van de opleiding en in ieder geval tot uiterlijk vijf jaar te rekenen vanaf het ogenblik waarop de opleiding werd aangevat. Dit voordeel kan slechts eenmalig worden toegekend gedurende de volledige beroepsloopbaan.
  De vakantieperiodes vormen geen onderbreking voor de toepassing van het eerste lid.
  De in het eerste lid bedoelde opleidingen worden vastgesteld door de minister, op voorstel van de bevoegde gewestelijke diensten voor arbeidsbemiddeling.
  De maatregel ingevoerd door deze paragraaf zal worden geëvalueerd vóór 1 januari 2028.
  § 3. Gedurende de eerste vergoedingsperiode bedoeld in paragraaf 1, eerste lid, wordt het dagbedrag van de werkloosheidsuitkering van de volledig werkloze vastgesteld in functie van een percentage van het gemiddeld dagloon, de gezinscategorie waartoe de werkloze behoort, bedoeld in artikel 110, het toepasselijke grensbedrag, bedoeld in artikel 111, en de werkloosheidsduur.
  Gedurende de eerste drie maanden van de eerste vergoedingsperiode, is de werknemer gerechtigd op een uitkeringsbedrag van 65 % van het gemiddeld dagloon dat bij de aanvang van de werkloosheid in aanmerking werd genomen als berekeningsbasis voor de werkloosheidsuitkering, begrensd tot de in artikel 111 bepaalde loongrens A1.
  Gedurende de maanden vier tot zes van de eerste vergoedingsperiode, is de werknemer gerechtigd op een uitkeringsbedrag van 60 % van het gemiddeld dagloon dat bij de aanvang van de werkloosheid in aanmerking werd genomen als berekeningsbasis voor de werkloosheidsuitkering, begrensd tot de in artikel 111 bepaalde loongrens A2.
  Gedurende de maanden zeven tot twaalf van de eerste vergoedingsperiode, is de werknemer gerechtigd op een uitkeringsbedrag van 60 % van het gemiddeld dagloon dat bij de aanvang van de werkloosheid in aanmerking werd genomen als berekeningsbasis voor de werkloosheidsuitkering, begrensd tot de in artikel 111 bepaalde loongrens B.
  § 4. Gedurende de tweede vergoedingsperiode, bedoeld in paragraaf 1, tweede lid, wordt het dagbedrag van de uitkering bepaald:
  1° voor de werknemer die op het ogenblik van de uitkeringsaanvraag waarbij het recht op uitkeringen in toepassing van artikel 30 of 33 wordt vastgesteld, een voldoende beroepsverleden bewijst in de zin van paragraaf 2, tweede en derde lid, op het minimum dagbedrag van de werkloosheidsuitkering voor de gezinscategorie waartoe de werkloze behoort, zoals voorzien in artikel 115, § 1, eerste lid, 1°, b), 2°, b), of 3°, d);
  2° voor de werknemer niet bedoeld in de bepaling onder 1°, op het minimum dagbedrag van de werkloosheidsuitkering voor de gezinscategorie waartoe de werkloze behoort, zoals voorzien in artikel 115, § 1, eerste lid, 1°, b), 2°, b), of 3°, e).
  § 5. In afwijking van de voorgaande paragrafen, bedraagt het dagbedrag van de werkloosheidsuitkering van de werknemer die geniet van de vrijstelling voorzien in artikel 90 8,62 euro.
  § 6. Het dagbedrag van de werkloosheidsuitkering van de tijdelijk werkloze wordt vastgesteld op:
  1° 65 % van het gemiddeld dagloon indien de arbeidsovereenkomst van de werknemer wordt geschorst omwille van overmacht in de zin van artikel 26 van de wet van 3 juli 1978 betreffende de arbeidsovereenkomsten;
  2° 60 % van het gemiddeld dagloon indien de arbeidsovereenkomst van de werknemer wordt geschorst omwille van een andere reden.
  De in deze paragraaf bedoelde uitkering wordt vastgesteld rekening houdend met het in artikel 111 bedoelde grensbedrag C.
  Voor de werknemer die de inkomensgarantie-uitkering geniet en tijdelijk werkloos wordt gesteld, is het dagbedrag van de werkloosheidsuitkering gelijk aan het bedrag van de referte-uitkering vastgesteld krachtens artikel 131bis, § 2bis, vijfde lid, gedeeld door 26.
  § 7. In afwijking van de vorige paragrafen, stemt het dagbedrag van de werkloosheidsuitkering voor de leerling overeen met het bedrag bepaald in artikel 124, eerste lid, voor de werknemer die jonger is dan 18 jaar, wanneer de uitvoering van de leerovereenkomst tijdelijk geheel of gedeeltelijk wordt geschorst. Artikel 115 is niet van toepassing op deze bedragen.
  § 8. In afwijking van de paragrafen 3 en 4 wordt het dagbedrag van de werkloosheidsuitkering van de werknemer bedoeld in artikel 28, § 3, ongeacht de duur van de werkloosheid of de gezinscategorie waartoe de werknemer behoort, vastgesteld op 60 % van het gemiddeld dagloon, begrensd tot de in artikel 111 bepaalde loongrens C.
  § 9. De beslissing waarbij, in toepassing van paragraaf 1, het recht op werkloosheidsuitkeringen voor een in de tijd beperkte periode wordt toegekend, wordt voor de toepassing van artikel 146, vierde lid, 1°, niet beschouwd als een beslissing tot ontzegging, uitsluiting of schorsing van het recht op uitkeringen.".

Art.170. In artikel 114bis van hetzelfde koninklijk besluit, ingevoegd bij koninklijk besluit van 30 juli 2022, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
  1° in het derde lid worden de woorden "artikel 114, § 3" vervangen door de woorden "artikel 115, § 1, eerste lid, 1°, b), 2°, b) of 3°, e)";
  2° in het vierde lid worden de woorden "de artikelen 38, § 1, eerste lid, 1° en" vervangen door het woord "artikel".

Art.171. Artikel 115 van hetzelfde koninklijk besluit, vervangen bij koninklijk besluit van 3 september 2017 en laatstelijk gewijzigd bij koninklijk besluit van 17 december 2023, wordt vervangen als volgt:
  "Art. 115. § 1. Het minimum dagbedrag van de werkloosheidsuitkering wordt vastgesteld:
  1° voor de werknemer met gezinslast:
  a) gedurende de eerste zes maanden van de eerste vergoedingsperiode, op 43,11 euro;
  b) gedurende de daaropvolgende maanden, op 39,19 euro;
  2° voor de alleenwonende werknemer:
  a) gedurende de eerste zes maanden van de eerste vergoedingsperiode, op 34,94 euro;
  b) gedurende de daaropvolgende maanden, op 31,76 euro;
  3° voor de samenwonende werknemer:
  a) gedurende de eerste drie maanden van de eerste vergoedingsperiode, op 33,63 euro;
  b) gedurende de maanden vier tot zes van de eerste vergoedingsperiode, op 31,04 euro;
  c) gedurende de maanden zeven tot twaalf van de eerste vergoedingsperiode, op 28,22 euro;
  d) gedurende de tweede vergoedingsperiode, op 23,39 euro, indien hij voldoet aan de voorwaarden van artikel 114, § 4, 1° ;
  e) gedurende de tweede vergoedingsperiode, op 16,48 euro, indien hij niet voldoet aan de voorwaarden van artikel 114, § 4, 1°.
  Wanneer twee samenwonende echtgenoten in de loop van een kalendermaand slechts beschikken over de in het eerste lid, 3°, e), bedoelde minimumuitkering, wordt het bedrag van deze minimumuitkering voor de bedoelde maand verhoogd met 3,12 euro.
  § 2. Het minimum dagbedrag van de werkloosheidsuitkering voor de werknemer die het stelsel van werkloosheid met bedrijfstoeslag of de aanvullende vergoeding van ontslagen bejaarde grensarbeiders geniet, wordt vastgesteld op:
  1° 37,89 euro voor de werknemer met gezinslast;
  2° 30,71 euro voor de alleenwonende werknemer;
  3° 27,29 euro voor de samenwonende werknemer.
  § 3. Het minimum dagbedrag van de werkloosheidsuitkering van de volledig werkloze bedoeld in artikel 28, § 3, wordt, ongeacht zijn gezinssituatie, vastgesteld op het bedrag bedoeld in paragraaf 1, eerste lid, 1°, b).
  § 4. In afwijking van de vorige paragrafen, wordt het minimum dagbedrag van de werkloosheidsuitkering van de tijdelijk werkloze bedoeld in artikel 114, § 6, ongeacht zijn gezinssituatie, vastgesteld op:
  1° 38,72 euro indien de arbeidsovereenkomst van de werknemer wordt geschorst omwille van overmacht in de zin van artikel 26 van de wet van 3 juli 1978 betreffende de arbeidsovereenkomsten;
  2° 35,74 euro indien de arbeidsovereenkomst van de werknemer wordt geschorst omwille van een andere reden.".

Art.172. Artikel 116 van hetzelfde koninklijk besluit, vervangen bij koninklijk besluit van 23 juli 2012 en laatstelijk gewijzigd bij koninklijk besluit van 8 december 2022, wordt vervangen als volgt:
  "Art. 116. § 1. De vergoedingsperiode bedoeld in artikel 114, § 1, loopt niet tijdens de duur van de volgende gebeurtenissen:
  1° een werkhervatting als voltijdse werknemer;
  2° een werkhervatting als deeltijdse werknemer met behoud van rechten waarvoor de inkomensgarantie-uitkering niet is toegekend;
  3° een werkhervatting als vrijwillig deeltijdse werknemer die beantwoordt aan de voorwaarden van artikel 33, 1°, voor zover de werknemer tijdens deze tewerkstelling geen uitkeringen werden toegekend;
  4° de arbeidsdagen bedoeld in artikel 37 die niet gelegen zijn in een onder 1°, 2° en 3° bedoelde tewerkstelling en waarvoor geen aanvullende uitkering werd toegekend;
  5° de periode waarin de werknemer een moederschapsuitkering geniet en de periode van arbeidsverbod bedoeld in artikel 39, tweede lid, van de arbeidswet van 16 maart 1971 of de periode in het kader van het vaderschaps- of het adoptieverlof bedoeld in artikel 30, § 2, of 30ter van de wet van 3 juli 1978 betreffende de arbeidsovereenkomsten;
  6° voor zover de ononderbroken duur van de gebeurtenis ten minste drie maanden bedraagt en voor zover voor die periode geen uitkeringen werden toegekend: de uitoefening van een beroep waardoor de werknemer niet onder de sociale zekerheid, sector werkloosheid, valt.
  Voor de toepassing van het eerste lid, 1°, 2° en 3°, wordt evenwel geen rekening gehouden met de in deze periode gelegen dagen die niet als gelijkgestelde dagen in aanmerking kunnen worden genomen.
  § 2. De duur van het recht op uitkeringen, bedoeld in artikel 114, § 1, wordt verlengd met de periodes waarvoor de werknemer een uitkering heeft ontvangen ingevolge de Belgische wetgeving inzake de ziekte- of invaliditeitsverzekering, de schadeloosstelling voor arbeidsongevallen, ongevallen op de weg naar en van het werk en beroepsziekten of krachtens een andere regeling inzake sociale zekerheid een prestatie wegens een arbeidsongeschiktheid of een invaliditeit heeft genoten.
  Voor de toepassing van het eerste lid wordt evenwel geen rekening gehouden met:
  1° de periodes bedoeld in paragraaf 1, eerste lid, 5° ;
  2° de periodes waarin de werknemer tegelijkertijd een werkloosheidsuitkering heeft genoten.
  Het voordeel dat toegekend werd gedurende de in het eerste lid bedoelde periodes heeft geen invloed op de vaststelling van de toepasselijke vergoedingsperiodes en fases, die doorlopen tijdens die in het eerste lid bedoelde periodes.
  § 3. De werknemer, die bij het verstrijken van de periode van het recht op werkloosheidsuitkeringen, bedoeld in artikel 114, § 1, in voorkomend geval verlengd in toepassing van de paragrafen 1 en 2, een inkomensgarantie-uitkering geniet als deeltijdse werknemer met behoud van rechten, waarbij de referte-uitkering bedoeld in artikel 131bis, § 2bis, een werkloosheidsuitkering betreft, kan het recht op uitkeringen behouden tot aan het einde van de ononderbroken periode van deeltijdse tewerkstelling met behoud van rechten op voorwaarde dat de deeltijdse arbeidsregeling gedurende de volledige ononderbroken periode van de tewerkstelling normaal gemiddeld per week ten minste 19 uur bedraagt of ten minste de helft bedraagt van het normaal gemiddeld wekelijks aantal arbeidsuren van de maatpersoon.
  Indien deze werknemer geen recht op een uitbreiding van zijn recht heeft in toepassing van artikel 114, § 1, tweede lid, wordt zijn inkomensgarantie-uitkering berekend op basis van de referte-uitkering bedoeld in artikel 131bis, § 2bis, die wordt vastgesteld op het bedrag bedoeld in artikel 115, § 1, eerste lid, 1°, b), 2°, b), of 3°, e).
  De paragrafen 1 en 2 zijn niet van toepassing tijdens de periode waarin de werknemer overeenkomstig het eerste lid het recht op de inkomensgarantie-uitkering behoudt.
  Het aantal arbeids- en gelijkgestelde dagen dat in aanmerking wordt genomen als gevolg van een deeltijdse tewerkstelling waarvoor de werknemer zijn recht op de inkomensgarantie-uitkering behoudt in toepassing van het eerste lid, wordt geacht bereikt te zijn de dag volgend op het einde van deze tewerkstelling.
  Indien deze werknemer het werk hervat als deeltijdse werknemer in dezelfde onderneming of in de groep waartoe de onderneming behoort, binnen een periode van 12 maanden te rekenen vanaf het einde van de vorige tewerkstelling, wordt zijn inkomensgarantie-uitkering berekend op basis van de referte-uitkering bedoeld in artikel 131bis, § 2bis, die wordt vastgesteld op het bedrag bedoeld in artikel 114, § 4.
  § 4. In geval de werknemer, na een onderbreking van het recht op uitkeringen als bedoeld in artikel 138, eerste lid, 3°, bij een uitkeringsaanvraag als volledig werkloze voor alle dagen van de week voldoet aan de toelaatbaarheidsvoorwaarden van artikel 30 of 33, wordt geen toepassing gemaakt van de paragrafen 1 en 2 en wordt de werknemer opnieuw tot het recht op uitkeringen toegelaten voor een periode als bepaald in artikel 114, §§ 1 en 2.
  Het eerste lid is niet van toepassing wanneer de werknemer het werk hervat als deeltijdse werknemer in dezelfde onderneming of in de groep waartoe de onderneming behoort, indien de werkhervatting plaats vindt binnen een periode van 12 maanden te rekenen vanaf de datum waarop hij opnieuw aan de toelaatbaarheidsvoorwaarden van artikel 30 of 33 zou hebben voldaan. In dat geval blijft paragraaf 1 van toepassing.".

Art.173. Artikel 117 van hetzelfde koninklijk besluit, laatstelijk gewijzigd bij koninklijk besluit van 7 juni 2013, wordt opgeheven.

Art.174. In artikel 118, § 1, van hetzelfde koninklijk besluit, laatstelijk gewijzigd bij koninklijk besluit van 20 december 2007, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
  1° het eerste en tweede lid worden vervangen als volgt:
  " § 1. In geval van volledige werkloosheid blijft het gemiddeld dagloon dat bij de aanvang van de werkloosheid in aanmerking werd genomen, behouden als berekeningsbasis voor de werkloosheidsuitkering gedurende de gehele duur van de in artikel 114, §§ 1 en 2, voorziene periode waarvoor het recht op uitkeringen wordt verworven.
  Deze berekeningsbasis wordt evenwel herzien wanneer de werknemer bij een nieuwe uitkeringsaanvraag in toepassing van artikel 138, eerste lid, 3°, opnieuw tot het recht op uitkeringen wordt toegelaten in toepassing van artikel 30 of 33.";
  2° in het derde lid, wordt de bepaling onder 6° opgeheven.

Art.175. In artikel 119 van hetzelfde koninklijk besluit, laatstelijk gewijzigd bij koninklijk besluit van 23 juli 2012, wordt de bepaling onder 4° opgeheven.

Art.176. In artikel 124 van hetzelfde koninklijk besluit, laatstelijk gewijzigd bij koninklijk besluit van 29 januari 2023, wordt het derde lid vervangen als volgt:
  "In afwijking van het eerste lid, 1°, wordt het dagbedrag van de inschakelingsuitkering gedurende de eerste vijf maanden van werkloosheid, in voorkomend geval verlengd overeenkomstig de bepalingen van artikel 63, § 3, vastgesteld op 40,53 euro, indien de werknemer met gezinslast gedurende de beroepsinschakelingstijd, bedoeld in artikel 36, ten minste 52 arbeidsdagen in de zin van de artikelen 37 en 43 kan bewijzen.".

Art.177. Artikel 125 van hetzelfde koninklijk besluit, vervangen bij koninklijk besluit van 3 september 2017 en gewijzigd bij koninklijk besluit van 29 januari 2023, wordt vervangen als volgt:
  "Art. 125. In afwijking van artikel 124 bedraagt het dagbedrag van de inschakelingsuitkering van de werknemer die geniet van de vrijstelling voorzien in artikel 90 8,62 euro.".

Art.178. Artikel 126 van hetzelfde koninklijk besluit, laatstelijk gewijzigd bij koninklijk besluit van 23 september 2015, wordt opgeheven.

Art.179. Artikel 127 van hetzelfde koninklijk besluit, vervangen bij koninklijk besluit van 19 juni 2007 en laatstelijk gewijzigd bij koninklijk besluit van 29 januari 2023, wordt opgeheven.

Art.180. Artikel 128 van hetzelfde koninklijk besluit, vervangen bij koninklijk besluit van 23 juli 2012, wordt opgeheven.

Art.181. In artikel 130bis van hetzelfde koninklijk besluit, ingevoegd bij koninklijk besluit van 4 juli 2004, vervangen bij koninklijk besluit van 19 april 2006 en gewijzigd bij koninklijk besluit van 15 oktober 2018, wordt het eerste lid vervangen als volgt:
  "Voor de werkloze die de hoedanigheid heeft van alleenwonende werknemer in de zin van artikel 110, § 2, of die de hoedanigheid heeft van werknemer met gezinslast in de zin van artikel 110, § 1, wordt voor de volgende periodes het dagbedrag van de werkloosheidsuitkering verminderd tot het bedrag van het leefloon bedoeld in artikel 14, § 1, 2° of 3°, van de wet van 26 mei 2002 betreffende het recht op maatschappelijke integratie, omgezet in een dagbedrag:
  1° de periode van ten minste 4 en ten hoogste 10 weken, bedoeld in artikel 58/9, § 1, tweede lid, 1° ;
  2° de periode van 13 weken, bedoeld in artikel 58/9, § 2, 1° ;
  3° de periode van 6 maanden, bedoeld in artikel 58/9, § 3, 1°. "

Art.182. In artikel 131bis van hetzelfde koninklijk besluit, ingevoegd bij koninklijk besluit van 25 mei 1993 en laatstelijk gewijzigd bij koninklijk besluit van 13 mei 2020, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
  1° paragraaf 2 wordt opgeheven;
  2° in paragraaf 2bis wordt het eerste lid vervangen als volgt:
  "Voor de deeltijdse werknemer die in toepassing van artikel 133, § 1, eerste lid, 3°, a), de inkomensgarantie-uitkering aanvraagt, wordt het nettobedrag van de inkomensgarantie-uitkering voor een beschouwde maand bekomen door het nettoloon verdiend voor de beschouwde maand in mindering te brengen van de referte-uitkering, vermeerderd met een uurtoeslag.";
  3° paragraaf 2ter wordt opgeheven;
  4° in paragraaf 3 worden de volgende wijzigingen aangebracht:
  a) in de inleidende zin worden de woorden " § 2 of" opgeheven;
  b) de bepaling onder 3° wordt vervangen als volgt:
  "3° in toepassing van § 2bis recht heeft op een uitkering waarvan het bedrag minstens gelijk is aan de helft van het bedrag bedoeld in artikel 115, § 1, eerste lid, 3°, e).";
  5° paragraaf 3bis wordt opgeheven;
  6° paragraaf 5 wordt vervangen als volgt:
  " § 5. Binnen de periode waarop hij recht op uitkeringen heeft in toepassing van de artikelen 114 en 116, kan de deeltijdse werknemer met behoud van rechten na zijn deeltijdse tewerkstelling opnieuw uitkeringen genieten voor alle dagen van de week, behalve de zondagen.".

Art.183. In artikel 133, § 1, van hetzelfde koninklijk besluit, laatstelijk gewijzigd bij koninklijk besluit van 20 juni 2024, worden de bepalingen onder 14° en 15° opgeheven.

Art.184. In artikel 139 van hetzelfde koninklijk besluit, wordt het vierde lid vervangen als volgt:
  "De onderzoekingen die aanleiding geven tot het uitoefenen van de bevoegdheden voorzien door het Sociaal Strafwetboek kunnen alleen worden verricht door de ambtenaren aangewezen krachtens het koninklijk besluit van 9 juli 1990 tot aanwijzing van de ambtenaren belast met het toezicht op de naleving van de wetgeving betreffende de toekenning van werkloosheidsuitkeringen en de daarmee gelijkgestelde uitkeringen en overeenkomstig de bepalingen van het Sociaal Strafwetboek.".

Art.185. In artikel 144 van hetzelfde koninklijk besluit, laatstelijk gewijzigd bij koninklijk besluit van 23 juni 2019, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
  1° in paragraaf 2, eerste lid, 4°, worden de woorden "of artikel 48bis, § 2, tiende tot vijftiende lid," opgeheven;
  2° in paragraaf 2, eerste lid, 5°, worden de woorden "85," opgeheven;
  3° paragraaf 2, eerste lid, 5° bis, wordt opgeheven;
  4° in paragraaf 2, eerste lid, 6°, worden de woorden ", 78bis of 78ter, of indien het recht op uitkeringen geschorst wordt op grond van de artikelen 80 tot 85" vervangen door de woorden "of 78bis";
  5° in paragraaf 2, eerste lid, 7°, worden de woorden "in de artikelen 131 tot 131octies" vervangen door de woorden "in de artikelen 131bis, 131ter, 131quinquies, 131septies/1 en 131septies/2";
  6° in paragraaf 2, eerste lid, 10°, worden de woorden ", en 131septies of" vervangen door het woord "en";
  7° paragraaf 2, eerste lid, 11° wordt opgeheven;
  8° in paragraaf 3, eerste lid, worden de woorden "of van artikel 130ter" opgeheven.

Art.186. In artikel 154, vierde lid, van hetzelfde koninklijk besluit, laatstelijk gewijzigd bij koninklijk besluit van 9 juli 2024, worden de woorden "artikelen 30 tot 34" vervangen door de woorden "artikelen 30 en 33".

Art.187. In artikel 155 van hetzelfde koninklijk besluit, vervangen bij koninklijk besluit van 29 juni 2000 en laatstelijk gewijzigd bij koninklijk besluit van 30 december 2014, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
  1° in het derde lid worden de woorden "artikelen 30 tot 34" vervangen door de woorden "artikelen 30 en 33";
  2° het vierde lid wordt vervangen als volgt:
  "Voor de toepassing van het derde lid wordt nochtans geen rekening gehouden met de arbeidsdagen en gelijkgestelde dagen die voorafgaan aan de gebeurtenis die tot de toepassing van het derde lid aanleiding gaf.".

Art.188. Artikel 178 van hetzelfde koninklijk besluit, laatstelijk gewijzigd bij koninklijk besluit van 4 augustus 1996, wordt opgeheven.

Art.189. Artikel 178bis van hetzelfde koninklijk besluit, ingevoegd bij koninklijk besluit van 3 juni 1993, wordt opgeheven.

Art.190. In artikel 186 van hetzelfde koninklijk besluit, ingevoegd bij koninklijk besluit van 30 juli 2022, worden de woorden "38, § 1, eerste lid, 1°, " opgeheven.

Art.191. In artikel 191, § 1, van hetzelfde koninklijk besluit, ingevoegd bij koninklijk besluit van 30 juli 2022, worden de woorden "In afwijking van artikel 114, § 1" vervangen door de woorden "In afwijking van artikel 114, §§ 3 en 4" en worden de woorden "voor de derde fase van de eerste vergoedingsperiode zoals voorzien in de bijlage van artikel 114, § 1, tweede lid" vervangen door de woorden "in artikel 114, § 3, vierde lid".

Art.192. In artikel 1, 8°, van het ministerieel besluit van 26 november 1991 houdende de toepassingsregelen van de werkloosheidsreglementering, laatstelijk gewijzigd bij koninklijk besluit van 30 juli 2022, wordt de bepaling onder c) vervangen als volgt:
  "c) de leerling, wanneer de uitvoering van de leerovereenkomst tijdelijk geheel of gedeeltelijk wordt geschorst overeenkomstig een bepaling voorzien door of krachtens een decreet of een ordonnantie;".

Art.193. In artikel 6 van hetzelfde ministerieel besluit, en zijn bijlage, opgeheven bij ministerieel besluit van 11 juni 1999, en hersteld bij ministerieel besluit van 23 september 2015, worden de woorden "artikel 36, § 1/1, eerste lid, 3° " telkens vervangen door de woorden "artikel 36, § 1, eerste lid, 2°, c)".

Art.194. In artikel 20, eerste lid, van hetzelfde ministerieel besluit, vervangen bij het ministerieel besluit van 13 december 1996 en laatstelijk gewijzigd bij ministerieel besluit van 8 juni 2023, wordt tussen de eerste en de tweede zin een zin ingevoegd, luidende:
  "De werkloze bedoeld in artikel 64, 1° /1, en 66, b), van het koninklijk besluit van 30 maart 1967 tot bepaling van de algemene uitvoeringsmodaliteiten van de wetten betreffende de jaarlijkse vakantie van de werknemers, moet de dagen die gedekt zijn door vakantiegeld evenwel maar ten laatste uitputten in de maand december van het derde jaar dat volgt op het vakantiedienstjaar.".

Art.195. Artikel 26 van hetzelfde ministerieel besluit wordt vervangen als volgt:
  "Een dienstbetrekking wordt als niet passend beschouwd indien de totale verloning die deze betrekking oplevert niet ten minste gelijk is aan het bedrag van de vergoeding die de werknemer kan genieten als volledig werkloze.
  In afwijking van het eerste lid wordt de dienstbetrekking, voor de werknemer die aanspraak kan maken op uitkeringen gedurende de eerste zes maanden van de eerste vergoedingsperiode bedoeld in artikel 114, § 1, eerste lid, van het koninklijk besluit, als passend beschouwd indien de totale verloning die deze betrekking oplevert gelijk is aan negentig procent of meer van het bedrag van de vergoeding die de werknemer kan genieten als volledig werkloze.
  Voor de toepassing van de vorige leden wordt verstaan onder:
  1° totale verloning: de nettobezoldiging die deze betrekking oplevert, verminderd met het bedrag van de reiskosten ten laste van de werknemer, en in voorkomend geval, vermeerderd met de gezinsbijslag en met het bedrag van de uitkering die de werknemer kan genieten tijdens de duur van de betrekking;
  2° vergoeding: het bedrag van de uitkeringen, na inhouding van de bedrijfsvoorheffing, en in voorkomend geval, vermeerderd met het bedrag van de gezinsbijslag, die de werknemer kan genieten.".

Art.196. In artikel 32ter, § 1, tweede lid, van hetzelfde ministerieel besluit, ingevoegd bij ministerieel besluit van 28 mei 2002 en vervangen bij ministerieel besluit van 10 oktober 2023, worden de woorden "artikel 26" vervangen door de woorden "artikel 26, eerste lid,".

Art.197. Artikel 34, eerste lid, van hetzelfde ministerieel besluit, vervangen bij ministerieel besluit van 9 september 2022, wordt vervangen als volgt:
  "De werknemer die tijdelijk werkloos wordt in toepassing van de wet van 3 juli 1978 betreffende de arbeidsovereenkomsten, moet na de eerste drie maanden ingeschreven zijn bij de bevoegde gewestelijke dienst voor arbeidsbemiddeling.".

Art.198. Artikel 56 van hetzelfde ministerieel besluit, laatstelijk gewijzigd bij ministerieel besluit van 12 december 2002, wordt opgeheven.

Art.199. Artikel 57 van hetzelfde ministerieel besluit, vervangen bij ministerieel besluit van 30 november 1995, wordt opgeheven.

Art.200. In artikel 60, zevende lid, ingevoegd bij ministerieel besluit van 23 juli 2012, worden de woorden "artikel 114, § 3, 1° " vervangen door de woorden "artikel 115, § 1, eerste lid, 1°, b)".

Art.201. In de Franse versie van artikel 66, tweede lid, 2°, van hetzelfde ministerieel besluit, laatstelijk gewijzigd bij ministerieel besluit van 7 juni 2013, worden de woorden " § 1" vervangen door de woorden " § 1bis".

Numéro de la tranche de salaire	Limite inférieure	Limite supérieure	Base de calcul	Nummer van de loonschijf	Ondergrens	Bovengrens	Berekeningsbasis
80	76,6900	77,5529	76,6900	80	76,6900	77,5529	76,6900
81	77,5530	78,4159	77,5530	81	77,5530	78,4159	77,5530
82	78,4160	79,2789	78,4160	82	78,4160	79,2789	78,4160
83	79,2790	80,1419	79,2790	83	79,2790	80,1419	79,2790
84	80,1420	81,0049	80,1420	84	80,1420	81,0049	80,1420
85	81,0050	81,8679	81,0050	85	81,0050	81,8679	81,0050
86	81,8680	82,7309	81,8680	86	81,8680	82,7309	81,8680
87	82,7310	83,5939	82,7310	87	82,7310	83,5939	82,7310
88	83,5940	84,4569	83,5940	88	83,5940	84,4569	83,5940
89	84,4570	85,3199	84,4570	89	84,4570	85,3199	84,4570
90	85,3200	86,1829	85,3200	90	85,3200	86,1829	85,3200
91	86,1830	87,0459	86,1830	91	86,1830	87,0459	86,1830
92	87,0460	87,9089	87,0460	92	87,0460	87,9089	87,0460
93	87,9090	88,7719	87,9090	93	87,9090	88,7719	87,9090
94	88,7720	89,6349	88,7720	94	88,7720	89,6349	88,7720
95	89,6350	90,4979	89,6350	95	89,6350	90,4979	89,6350
96	90,4980	91,3609	90,4980	96	90,4980	91,3609	90,4980
97	91,3610	92,2239	91,3610	97	91,3610	92,2239	91,3610
98	92,2240	92,3955	92,2240	98	92,2240	92,3955	92,2240
99	92,3956		92,3956	99	92,3956		92,3956

Art.203. Artikel 70 van hetzelfde ministerieel besluit, laatstelijk gewijzigd bij ministerieel besluit van 8 oktober 2017, wordt vervangen als volgt:
  "Art. 70. § 1. Voor de toepassing van artikel 114, § 1, tweede lid, van het koninklijk besluit, wordt verstaan onder beroepsverleden als loontrekkende:
  1° de arbeidsdagen bedoeld in artikel 37 van het koninklijk besluit;
  2° de gelijkgestelde dagen bedoeld in artikel 38 van het koninklijk besluit.
  § 2. Voor de toepassing van artikel 114, § 2, tweede lid, van het koninklijk besluit, wordt verstaan onder beroepsverleden:
  1° de arbeidsdagen bedoeld in artikel 37 van het koninklijk besluit;
  2° arbeidsprestaties, onderworpen aan de regeling voorzien in de wet van 17 juli 1963 betreffende de overzeese sociale zekerheid wanneer zij verricht werden in een dienstbetrekking die in België aanleiding zou geven tot inhoudingen voor de sociale zekerheid, met inbegrip van de sector werkloosheid en slechts indien de werknemer, na de in het buitenland verrichte arbeid, tenminste een periode als loontrekkende heeft gewerkt krachtens de Belgische regeling, ongeacht de duur;
  3° de gelijkgestelde dagen bedoeld in artikel 38 van het koninklijk besluit;
  4° de dagen die aanleiding hebben gegeven tot betaling van een uitkering bij toepassing van de wetgeving op de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen, de schadeloosstelling voor arbeidsongevallen, ongevallen op de weg naar en van het werk en beroepsziekten;
  5° de dagen gedekt door een invaliditeitspensioen voor mijnwerkers;
  6° de carenzdag;
  7° de dagen waarop niet werd gewerkt wegens vorst, die door het Fonds voor bestaanszekerheid van de werklieden uit het bouwbedrijf werden vergoed;
  8° andere dagen afwezigheid op het werk zonder behoud van loon ten belope van ten hoogste tien dagen per kalenderjaar;
  9° de dagen waarop effectief een beroepsopleiding in de zin van artikel 27, 6°, van het koninklijk besluit waarvan het aantal uur per cyclus gemiddeld minstens 18 uur per week bedraagt, werd gevolgd of waarop de werknemer actief was in het kader van een stage bedoeld in artikel 36quater van het koninklijk besluit, ten belope van ten hoogste 96 dagen;
  10° de dagen van volledige werkloosheid indien de werkloze op deze dagen een beroepsopleiding heeft gevolgd waarvan het aantal uur per cyclus gemiddeld minstens 18 uur per week bedraagt, tewerkgesteld is geweest in een beschermde werkplaats in de hoedanigheid van moeilijk te plaatsen mindervalide werkloze of tewerkgesteld is geweest in toepassing van artikel 161 van het koninklijk besluit van 20 december 1963 betreffende arbeidsvoorziening en werkloosheid;
  11° de dagen van aanwezigheid onder de wapens wegens oproeping of wederoproeping alsmede de dagen van dienst als gewetensbezwaarde of de dagen van prestaties als dienstplichtige die krachtens de betrokken wetgeving met legerdienst gelijkgesteld worden.
  De dagen bedoeld in het eerste lid, 3° tot 10° worden in dezelfde mate in aanmerking genomen en op dezelfde wijze berekend als de arbeidsdagen die eraan voorafgaan.
  § 3. De dagen bedoeld in paragrafen 1 en 2, worden met alle rechtsmiddelen bewezen.
  Voor de toepassing van artikel 114, § 1, tweede lid, van het koninklijk besluit, wordt het beroepsverleden bekomen door het aantal arbeids- en gelijkgestelde dagen te delen door 104. Indien de rest 52 of meer bedraagt, wordt het beroepsverleden met één eenheid verhoogd. Een rest van minder dan 52 komt niet in aanmerking.
  Voor de toepassing van artikel 114, § 2, tweede lid, van het koninklijk besluit:
  1° het bekomen aantal arbeids- en gelijkgestelde dagen in de zin van paragraaf 2, gedeeld door 312, geeft het aantal jaren beroepsverleden als loontrekkende. Indien de rest 156 of meer bedraagt, wordt het aantal jaren beroepsverleden met één eenheid verhoogd. Een rest van minder dan 156 komt niet in aanmerking;
  2° het beroepsverleden als loontrekkende wordt verhoogd met twee jaar indien de werknemer voor de maximale periode voorzien door de pensioenregelgeving een overgangsuitkering heeft ontvangen.
  § 4. Voor de toepassing van dit artikel op de uitkeringsgerechtigde vrijwillig deeltijdse werknemer, worden halve arbeidsdagen als arbeidsdagen aanzien, zonder meer dan 312 arbeidsdagen per jaar in rekening te mogen brengen.".

Art. 203. Artikel 70 van hetzelfde ministerieel besluit, laatstelijk gewijzigd bij ministerieel besluit van 8 oktober 2017, wordt vervangen als volgt:
  "Art. 70. § 1. Voor de toepassing van artikel 114, § 1, tweede lid, van het koninklijk besluit, wordt verstaan onder beroepsverleden als loontrekkende:
  1° de arbeidsdagen bedoeld in artikel 37 van het koninklijk besluit;
  2° de gelijkgestelde dagen bedoeld in artikel 38 van het koninklijk besluit.
  § 2. Voor de toepassing van artikel 114, § 2, tweede lid, van het koninklijk besluit, wordt verstaan onder beroepsverleden:
  1° de arbeidsdagen bedoeld in artikel 37 van het koninklijk besluit;
  2° arbeidsprestaties, onderworpen aan de regeling voorzien in de wet van 17 juli 1963 betreffende de overzeese sociale zekerheid wanneer zij verricht werden in een dienstbetrekking die in België aanleiding zou geven tot inhoudingen voor de sociale zekerheid, met inbegrip van de sector werkloosheid en slechts indien de werknemer, na de in het buitenland verrichte arbeid, tenminste een periode als loontrekkende heeft gewerkt krachtens de Belgische regeling, ongeacht de duur;
  3° de gelijkgestelde dagen bedoeld in artikel 38 van het koninklijk besluit;
  4° de dagen die aanleiding hebben gegeven tot betaling van een uitkering bij toepassing van de wetgeving op de verplichte verzekering voor geneeskundige verzorging en uitkeringen, de schadeloosstelling voor arbeidsongevallen, ongevallen op de weg naar en van het werk en beroepsziekten;
  5° de dagen gedekt door een invaliditeitspensioen voor mijnwerkers;
  6° de carenzdag;
  7° de dagen waarop niet werd gewerkt wegens vorst, die door het Fonds voor bestaanszekerheid van de werklieden uit het bouwbedrijf werden vergoed;
  8° andere dagen afwezigheid op het werk zonder behoud van loon ten belope van ten hoogste tien dagen per kalenderjaar;
  9° de dagen waarop effectief een beroepsopleiding in de zin van artikel 27, 6°, van het koninklijk besluit waarvan het aantal uur per cyclus gemiddeld minstens 18 uur per week bedraagt, werd gevolgd of waarop de werknemer actief was in het kader van een stage bedoeld in artikel 36quater van het koninklijk besluit, ten belope van ten hoogste 96 dagen;
  10° de dagen van volledige werkloosheid indien de werkloze op deze dagen een beroepsopleiding heeft gevolgd waarvan het aantal uur per cyclus gemiddeld minstens 18 uur per week bedraagt, tewerkgesteld is geweest in een beschermde werkplaats in de hoedanigheid van moeilijk te plaatsen mindervalide werkloze of tewerkgesteld is geweest in toepassing van artikel 161 van het koninklijk besluit van 20 december 1963 betreffende arbeidsvoorziening en werkloosheid;
  11° de dagen van aanwezigheid onder de wapens wegens oproeping of wederoproeping alsmede de dagen van dienst als gewetensbezwaarde of de dagen van prestaties als dienstplichtige die krachtens de betrokken wetgeving met legerdienst gelijkgesteld worden.
  De dagen bedoeld in het eerste lid, 3° tot 10° worden in dezelfde mate in aanmerking genomen en op dezelfde wijze berekend als de arbeidsdagen die eraan voorafgaan.
  § 3. De dagen bedoeld in paragrafen 1 en 2, worden met alle rechtsmiddelen bewezen.
  Voor de toepassing van artikel 114, § 1, tweede lid, van het koninklijk besluit, wordt het beroepsverleden bekomen door het aantal arbeids- en gelijkgestelde dagen te delen door 104. Indien de rest 52 of meer bedraagt, wordt het beroepsverleden met één eenheid verhoogd. Een rest van minder dan 52 komt niet in aanmerking.
  Voor de toepassing van artikel 114, § 2, tweede lid, van het koninklijk besluit:
  1° het bekomen aantal arbeids- en gelijkgestelde dagen in de zin van paragraaf 2, gedeeld door 312, geeft het aantal jaren beroepsverleden als loontrekkende. Indien de rest 156 of meer bedraagt, wordt het aantal jaren beroepsverleden met één eenheid verhoogd. Een rest van minder dan 156 komt niet in aanmerking;
  2° het beroepsverleden als loontrekkende wordt verhoogd met twee jaar indien de werknemer voor de maximale periode voorzien door de pensioenregelgeving een overgangsuitkering heeft ontvangen.
  § 4. Voor de toepassing van dit artikel op de uitkeringsgerechtigde vrijwillig deeltijdse werknemer, worden halve arbeidsdagen als arbeidsdagen aanzien, zonder meer dan 312 arbeidsdagen per jaar in rekening te mogen brengen.".

Art.205. In artikel 75ter van hetzelfde ministerieel besluit, ingevoegd bij ministerieel besluit van 27 mei 1993 en laatstelijk gewijzigd bij ministerieel besluit van 30 december 2014, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
  1° het eerste lid wordt vervangen als volgt:
  "Voor de toepassing van artikel 131bis van het koninklijk besluit wordt verstaan onder nettoloon het bedrag bekomen door het brutoloon te verminderen met socialezekerheidsbijdragen ten belope van 13,07 pct. en met bedrijfsvoorheffing.
  Het bedrag van de bedrijfsvoorheffing wordt bekomen door toepassing van de regels voorzien in bijlage III van het koninklijk besluit tot uitvoering van het Wetboek van de Inkomstenbelastingen 1992, meer bepaald:
  1° de regels van toepassing op de verkrijger van inkomsten wiens echtgenoot geen eigen beroepsinkomsten heeft, indien de werknemer de hoedanigheid heeft van werknemer met gezinslast in de zin van artikel 110 van het koninklijk besluit;
  2° de regels van toepassing op de ontvanger van inkomsten die alleenstaande is of wiens echtgenoot eveneens beroepsinkomsten heeft, voor de andere werknemers.
  Voor de toepassing van het tweede lid, wordt de vermindering wegens gezinslast niet in rekening gebracht.";
  2° het tweede lid, dat het vierde lid wordt, wordt aangevuld met de bepalingen onder c), luidende:
  "c) indien het een bediende betreft, het vakantiegeld bedoeld in artikel 67bis van het koninklijk besluit van 30 maart 1967 tot bepaling van de algemene uitvoeringsmodaliteiten van de wetten betreffende de jaarlijkse vakantie van de werknemers.".

Art. 205. In artikel 75ter van hetzelfde ministerieel besluit, ingevoegd bij ministerieel besluit van 27 mei 1993 en laatstelijk gewijzigd bij ministerieel besluit van 30 december 2014, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
  1° het eerste lid wordt vervangen als volgt:
  "Voor de toepassing van artikel 131bis van het koninklijk besluit wordt verstaan onder nettoloon het bedrag bekomen door het brutoloon te verminderen met socialezekerheidsbijdragen ten belope van 13,07 pct. en met bedrijfsvoorheffing.
  Het bedrag van de bedrijfsvoorheffing wordt bekomen door toepassing van de regels voorzien in bijlage III van het koninklijk besluit tot uitvoering van het Wetboek van de Inkomstenbelastingen 1992, meer bepaald:
  1° de regels van toepassing op de verkrijger van inkomsten wiens echtgenoot geen eigen beroepsinkomsten heeft, indien de werknemer de hoedanigheid heeft van werknemer met gezinslast in de zin van artikel 110 van het koninklijk besluit;
  2° de regels van toepassing op de ontvanger van inkomsten die alleenstaande is of wiens echtgenoot eveneens beroepsinkomsten heeft, voor de andere werknemers.
  Voor de toepassing van het tweede lid, wordt de vermindering wegens gezinslast niet in rekening gebracht.";
  2° het tweede lid, dat het vierde lid wordt, wordt aangevuld met de bepalingen onder c), luidende:
  "c) indien het een bediende betreft, het vakantiegeld bedoeld in artikel 67bis van het koninklijk besluit van 30 maart 1967 tot bepaling van de algemene uitvoeringsmodaliteiten van de wetten betreffende de jaarlijkse vakantie van de werknemers.".

Art. 206. In artikel 92, § 2, van hetzelfde ministerieel besluit, laatstelijk gewijzigd bij ministerieel besluit van 20 juni 2024, wordt het vierde lid opgeheven.

Art. 207. Dit hoofdstuk heeft uitwerking met ingang van 1 juli 2025.
  In afwijking van het vorige lid, treden de afdelingen 1 tot 3 slechts in werking vanaf 1 maart 2026.
  In afwijking van de vorige leden, treedt artikel 151 in werking vanaf 1 januari 2026.

Art.209. De jonge werknemer die is toegelaten tot het recht op inschakelingsuitkeringen vóór 1 maart 2026 en wiens einddatum van het recht op inschakelingsuitkeringen gelegen is na 30 juni 2025, behoudt zijn recht tot de einddatum zoals vastgesteld overeenkomstig artikel 63 van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, zoals van toepassing tot 28 februari 2026.
  Voor de jonge werknemer bedoeld in het eerste lid en in afwijking van dat lid, dooft het recht op inschakelingsuitkeringen uit ten laatste op 31 december 2025.
  Wanneer voor de jonge werknemer bedoeld in het eerste lid, als gevolg van de toepassing van het tweede lid, de periode tussen de datum van de eerste toelating tot het recht op inschakelingsuitkeringen en de datum waarop het recht eindigt, minder dan 12 maanden bedraagt, dooft het recht evenwel uit 12 maanden na de datum van de eerste toelating.
  Artikel 63, § 2, derde en vierde lid, en § 3, tweede lid, van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, zoals van toepassing tot 28 februari 2026, blijft verder van toepassing na 28 februari 2026 op de in de vorige leden bedoelde jonge werknemer.
  De toepassing van artikel 63, § 2, derde en vierde lid, 1° en 2°, en § 3, tweede lid, van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, zoals van toepassing tot 28 februari 2026, kan niet als gevolg hebben dat de jonge werknemer nog uitkeringen geniet na 31 december 2026.
  Voor de jonge werknemer bedoeld in het derde lid, wordt de datum van 31 december 2026, bedoeld in het vijfde lid, opgeschoven met het aantal volledige maanden dat zich situeert tussen 1 januari 2025 en de datum van de eerste toelating tot het recht op inschakelingsuitkeringen.
  In afwijking van het vijfde en zesde lid, kan de jonge werknemer, in geval van toepassing van bovenvermeld artikel 63, § 2, vierde lid, 2°, van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, en op voorwaarde dat de deeltijdse arbeidsregeling gedurende de volledige ononderbroken periode van de tewerkstelling normaal gemiddeld per week ten minste 19 uur bedraagt of ten minste de helft bedraagt van het normaal gemiddeld wekelijks aantal arbeidsuren van de maatpersoon, het recht op de inkomensgarantie-uitkering behouden tot aan het einde van de ononderbroken periode van deeltijdse tewerkstelling met behoud van rechten.
  Artikel 63, § 2, derde en vierde lid, en § 3, van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, zoals van toepassing tot 28 februari 2026, is niet van toepassing tijdens de periode waarin de jonge werknemer overeenkomstig het zevende lid, het recht op de inkomensgarantie-uitkering behoudt.
  Voor de jonge werknemer bedoeld in het eerste lid, is artikel 63, § 3, eerste lid, van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, zoals van toepassing tot 28 februari 2026, niet meer van toepassing vanaf 1 maart 2026.
  Vanaf 1 juli 2025 en binnen de perken van het vijfde, zesde en zevende lid, is artikel 63, § 2, derde en vierde lid, van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, zoals van toepassing tot 28 februari 2026, eveneens van toepassing op de jonge werknemer bedoeld in het eerste lid, die na 1 januari 2023 voor de eerste keer is toegelaten tot het recht op inschakelingsuitkeringen en die op 1 juli 2025 de leeftijd van 30 jaar niet heeft bereikt en overeenkomstig artikel 110, §§ 1 en 2, wordt beschouwd als werknemer met gezinslast of als alleenwonende werknemer, of die overeenkomstig artikel 110, § 3, wordt beschouwd als samenwonende werknemer en voldoet aan de vereisten van artikel 124, tweede lid, niettegenstaande het feit dat hij zich nog in de in toepassing van het tweede lid van het voormelde artikel 63, § 2, van het koninklijk besluit van 25 november 1991, geneutraliseerde periode bevindt.
  De jonge werknemer die is toegelaten tot het recht op inschakelingsuitkeringen op basis van artikel 36 van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991 zoals van toepassing tot 28 februari 2026, kan niet meer toegelaten worden tot het recht op inschakelingsuitkeringen op basis van artikel 36 van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, zoals van toepassing vanaf 1 maart 2026.
  Voor de toepassing van dit artikel blijft artikel 42 van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991 zoals van toepassing tot 28 februari 2026, verder van toepassing na 28 februari 2026.

Art. 209. De jonge werknemer die is toegelaten tot het recht op inschakelingsuitkeringen vóór 1 maart 2026 en wiens einddatum van het recht op inschakelingsuitkeringen gelegen is na 30 juni 2025, behoudt zijn recht tot de einddatum zoals vastgesteld overeenkomstig artikel 63 van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, zoals van toepassing tot 28 februari 2026.
  Voor de jonge werknemer bedoeld in het eerste lid en in afwijking van dat lid, dooft het recht op inschakelingsuitkeringen uit ten laatste op 31 december 2025.
  Wanneer voor de jonge werknemer bedoeld in het eerste lid, als gevolg van de toepassing van het tweede lid, de periode tussen de datum van de eerste toelating tot het recht op inschakelingsuitkeringen en de datum waarop het recht eindigt, minder dan 12 maanden bedraagt, dooft het recht evenwel uit 12 maanden na de datum van de eerste toelating.
  Artikel 63, § 2, derde en vierde lid, en § 3, tweede lid, van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, zoals van toepassing tot 28 februari 2026, blijft verder van toepassing na 28 februari 2026 op de in de vorige leden bedoelde jonge werknemer.
  De toepassing van artikel 63, § 2, derde en vierde lid, 1° en 2°, en § 3, tweede lid, van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, zoals van toepassing tot 28 februari 2026, kan niet als gevolg hebben dat de jonge werknemer nog uitkeringen geniet na 31 december 2026.
  Voor de jonge werknemer bedoeld in het derde lid, wordt de datum van 31 december 2026, bedoeld in het vijfde lid, opgeschoven met het aantal volledige maanden dat zich situeert tussen 1 januari 2025 en de datum van de eerste toelating tot het recht op inschakelingsuitkeringen.
  In afwijking van het vijfde en zesde lid, kan de jonge werknemer, in geval van toepassing van bovenvermeld artikel 63, § 2, vierde lid, 2°, van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, en op voorwaarde dat de deeltijdse arbeidsregeling gedurende de volledige ononderbroken periode van de tewerkstelling normaal gemiddeld per week ten minste 19 uur bedraagt of ten minste de helft bedraagt van het normaal gemiddeld wekelijks aantal arbeidsuren van de maatpersoon, het recht op de inkomensgarantie-uitkering behouden tot aan het einde van de ononderbroken periode van deeltijdse tewerkstelling met behoud van rechten.
  Artikel 63, § 2, derde en vierde lid, en § 3, van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, zoals van toepassing tot 28 februari 2026, is niet van toepassing tijdens de periode waarin de jonge werknemer overeenkomstig het zevende lid, het recht op de inkomensgarantie-uitkering behoudt.
  Voor de jonge werknemer bedoeld in het eerste lid, is artikel 63, § 3, eerste lid, van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, zoals van toepassing tot 28 februari 2026, niet meer van toepassing vanaf 1 maart 2026.
  Vanaf 1 juli 2025 en binnen de perken van het vijfde, zesde en zevende lid, is artikel 63, § 2, derde en vierde lid, van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, zoals van toepassing tot 28 februari 2026, eveneens van toepassing op de jonge werknemer bedoeld in het eerste lid, die na 1 januari 2023 voor de eerste keer is toegelaten tot het recht op inschakelingsuitkeringen en die op 1 juli 2025 de leeftijd van 30 jaar niet heeft bereikt en overeenkomstig artikel 110, §§ 1 en 2, wordt beschouwd als werknemer met gezinslast of als alleenwonende werknemer, of die overeenkomstig artikel 110, § 3, wordt beschouwd als samenwonende werknemer en voldoet aan de vereisten van artikel 124, tweede lid, niettegenstaande het feit dat hij zich nog in de in toepassing van het tweede lid van het voormelde artikel 63, § 2, van het koninklijk besluit van 25 november 1991, geneutraliseerde periode bevindt.
  De jonge werknemer die is toegelaten tot het recht op inschakelingsuitkeringen op basis van artikel 36 van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991 zoals van toepassing tot 28 februari 2026, kan niet meer toegelaten worden tot het recht op inschakelingsuitkeringen op basis van artikel 36 van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, zoals van toepassing vanaf 1 maart 2026.
  Voor de toepassing van dit artikel blijft artikel 42 van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991 zoals van toepassing tot 28 februari 2026, verder van toepassing na 28 februari 2026.

Art. 210. De werknemer die tijdelijk wordt toegelaten tot het recht op uitkeringen in toepassing van artikel 84 van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, zoals van toepassing tot 31 december 2025, behoudt dit recht nog tot ten laatste 31 december 2025.
  De werknemer die wordt uitgesloten in toepassing van het eerste lid, kan slechts opnieuw tot het recht op werkloosheidsuitkeringen worden toegelaten indien hij voldoet aan de voorwaarden van artikel 30 of 33 van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, zoals van toepassing op de datum van zijn nieuwe uitkeringsaanvraag.

Art.212. § 1. De werknemer die, in toepassing van artikel 30, 32 of 33 van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, zoals van toepassing tot 28 februari 2026, vóór 1 maart 2026 tot het recht op uitkeringen werd toegelaten en die nog toelaatbaar is op basis van artikel 42 van het voormelde koninklijk besluit, zoals van toepassing tot 28 februari 2026, behoudt dit recht op uitkeringen onder de hierna vermelde voorwaarden, ten laatste tot 30 juni 2030.
  De duur van het recht op uitkeringen voor de werknemers bedoeld in het eerste lid, wordt in functie van de vergoedingsperiode bedoeld in artikel 114 van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, zoals van toepassing tot 28 februari 2026, beperkt tot:
  1° 24 maanden, indien de werknemer op 30 juni 2025 wordt vergoed volgens de eerste vergoedingsperiode en bovendien minstens vijf jaar beroepsverleden heeft;
  2° 12 maanden, verhoogd met een maand per periode van beroepsverleden van 104 arbeidsdagen of gelijkgestelde dagen, of 104 halve arbeidsdagen of gelijkgestelde dagen indien het gaat om een toelating in toepassing van artikel 33 van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, met een maximum van in totaal 24 maanden, indien de werknemer op 30 juni 2025 wordt vergoed volgens de eerste vergoedingsperiode, maar geen vijf jaar beroepsverleden heeft;
  3° 12 maanden, indien de werknemer op 30 juni 2025 wordt vergoed volgens de tweede vergoedingsperiode;
  4° 9 maanden, indien de werknemer op 30 juni 2025 wordt vergoed volgens de derde vergoedingsperiode en op de datum van 31 december 2024 in totaal minder dan 2.496 volle of halve uitkeringen heeft ontvangen in toepassing van artikel 100 of 103 van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991;
  5° 8 maanden, indien de werknemer op 30 juni 2025 wordt vergoed volgens de derde vergoedingsperiode en op de datum van 31 december 2024 in totaal minstens 2.496, maar minder dan 6.240 volle of halve uitkeringen heeft ontvangen in toepassing van artikel 100 of 103 van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991;
  6° 6 maanden, indien de werknemer op 30 juni 2025 wordt vergoed volgens de derde vergoedingsperiode en op de datum van 31 december 2024 in totaal minstens 6.240 volle of halve uitkeringen heeft ontvangen in toepassing van artikel 100 of 103 van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991.
  Voor de toepassing van het tweede lid op de werknemer die op 30 juni 2025 niet effectief werkloosheidsuitkeringen geniet, ofwel omdat hij voor het eerst uitkeringen vraagt na deze datum, ofwel omdat er op die datum een onderbreking loopt in de zin van artikel 138, eerste lid, 3°, van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991 die het gevolg is van een tewerkstelling als loontrekkende of een vestiging als zelfstandige in hoofdberoep, wordt er rekening gehouden met de datum van de eerste nieuwe uitkeringsaanvraag bedoeld in artikel 133, § 1, 1° of 2°, van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991.
  Het beroepsverleden bedoeld in het tweede lid, wordt berekend overeenkomstig artikel 214.
  De periode bedoeld in het tweede lid loopt vanaf:
  1° de datum van de eerste nieuwe uitkeringsaanvraag, bedoeld in artikel 133, § 1, 1° of 2°, van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991 die het gevolg is van een tewerkstelling als loontrekkende of een vestiging als zelfstandige in hoofdberoep, en die gelegen is na 1 juli 2025;
  2° 1 juli 2025, in de andere gevallen.
  De werknemer bedoeld in deze paragraaf die tijdens de periode vanaf 1 juli 2025 tot 28 februari 2026 de voorwaarden vervult van artikel 116, § 1, van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, zoals van toepassing tot 28 februari 2026, heeft nog recht op uitkeringen vanaf de datum van zijn nieuwe uitkeringsaanvraag, bedoeld in artikel 133, § 1, 2°, van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, gedurende een periode van:
  1° 24 maanden, indien de werknemer op 30 juni 2025 minstens vijf jaar beroepsverleden heeft;
  2° 12 maanden, verhoogd met een maand per periode van beroepsverleden van 104 arbeidsdagen of gelijkgestelde dagen, of 104 halve arbeidsdagen of gelijkgestelde dagen indien het gaat om een toelating in toepassing van artikel 33 van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, met een maximum van in totaal 24 maanden, indien de werknemer op 30 juni 2025 geen vijf jaar beroepsverleden heeft.
  Tijdens de periode waarvoor de werknemers bedoeld in deze paragraaf het recht op uitkeringen behouden, wordt het bedrag van de uitkering verder bepaald in toepassing van artikel 114, §§ 1, 2, 3, 4, 5, 5bis en 7, artikel 116, §§ 2 en 4, en artikel 118, §§ 1 en 2, van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, zoals van toepassing tot 28 februari 2026.
  In geval de periode waarin het recht op uitkeringen wordt behouden, door de toepassing van artikel 116, § 2, van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, zoals van toepassing tot 28 februari 2026, wordt verlengd, eindigt de periode waarin dat recht op uitkeringen wordt behouden, in ieder geval uiterlijk twaalf maanden na het einde van het recht zoals bepaald in toepassing van het tweede tot zesde lid, in voorkomend geval beperkt tot 30 juni 2030.
  De werknemer bedoeld in het tweede lid, 6°, voor wie het recht op uitkeringen in toepassing van de vorige leden een einde neemt tussen 1 januari 2026 en 28 februari 2026 en die een nieuwe uitkeringsaanvraag indient in diezelfde periode, kan slechts opnieuw uitkeringen genieten indien hij voldoet aan de voorwaarden van artikel 30 of 33 van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991 zoals van toepassing tot 28 februari 2026.
  Voor de toepassing van het negende lid wordt, in afwijking van artikel 38 van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991 zoals van toepassing tot 28 februari 2026, geen rekening gehouden met dagen waarvoor een uitkering als volledig werkloze bedoeld in artikel 27, 1°, van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, werd toegekend.
  § 2. In afwijking van paragraaf 1, behoudt de werknemer die op 30 juni 2025 de leeftijd van 55 jaar heeft bereikt en een voldoende beroepsverleden heeft, bepaald overeenkomstig artikel 214, het recht op uitkeringen, zonder dat de beperking in de tijd bedoeld in artikel 114, § 1, van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991 vanaf 1 maart 2026 van toepassing is.
  Voor de toepassing van het eerste lid op de werknemer die op 30 juni 2025 niet effectief werkloosheidsuitkeringen geniet, ofwel omdat hij voor het eerst uitkeringen vraagt na deze datum, ofwel omdat er op die datum een onderbreking loopt in de zin van artikel 138, eerste lid, 3°, van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991 die het gevolg is van een tewerkstelling als loontrekkende of een vestiging als zelfstandige in hoofdberoep, wordt er rekening gehouden met de datum van de eerste nieuwe uitkeringsaanvraag bedoeld in artikel 133, § 1, 1° of 2°, van het voormelde koninklijk besluit.
  De werknemer bedoeld in deze paragraaf heeft recht op het volgende dagbedrag:
  1° in het geval de werknemer op 30 juni 2025 vergoed wordt overeenkomstig de eerste vergoedingsperiode, bedoeld in artikel 114 van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, zoals van toepassing tot 28 februari 2026:
  a) gedurende de rest van die periode, zoals bepaald op basis van de artikelen 114 en 116, van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, zoals van toepassing tot 28 februari 2026, het bedrag in functie van de fase van de eerste vergoedingsperiode waarin de werknemer zich bevindt;
  b) daarna, gedurende een periode gelijk aan het verschil tussen 24 maanden en het gedeelte van de eerste vergoedingsperiode dat gelegen is na 30 juni 2025 of, indien van toepassing, na de datum bedoeld in het tweede lid, het bedrag dat overeenstemt met de eerste fase van de tweede vergoedingsperiode, bedoeld in artikel 114 van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, zoals van toepassing tot 28 februari 2026;
  c) daarna het bedrag bedoeld in artikel 115, § 1, eerste lid, 1°, b), 2°, b) of 3°, d), van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, zoals van toepassing vanaf 1 maart 2026;
  2° in het geval de werknemer op 30 juni 2025 vergoed wordt overeenkomstig de tweede vergoedingsperiode, bedoeld in artikel 114 van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, zoals van toepassing tot 28 februari 2026:
  a) gedurende 12 maanden, het bedrag dat overeenstemt met de fase van de tweede vergoedingsperiode waarin de werknemer zich bevindt op 30 juni 2025;
  b) daarna het bedrag bedoeld in artikel 115, § 1, eerste lid, 1°, b), 2°, b), of 3°, d), van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, zoals van toepassing vanaf 1 maart 2026;
  3° in het geval de werknemer op 30 juni 2025 vergoed wordt overeenkomstig de derde vergoedingsperiode, bedoeld in artikel 114 van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, zoals van toepassing tot 28 februari 2026:
  a) tot 28 februari 2026: het bedrag bedoeld in artikel 114, § 3, van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, zoals van toepassing tot 28 februari 2026;
  b) vanaf 1 maart 2026: het bedrag bedoeld in artikel 115, § 1, eerste lid, 1°, b), 2°, b) of 3°, d), van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, zoals van toepassing vanaf 1 maart 2026.
  Voor de toepassing van het derde lid op de werknemer die op 30 juni 2025 niet effectief werkloosheidsuitkeringen geniet, ofwel omdat hij voor het eerst uitkeringen vraagt na deze datum, ofwel omdat er op die datum een onderbreking loopt in de zin van artikel 138, eerste lid, 3°, van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991 die het gevolg is van een tewerkstelling als loontrekkende of een vestiging als zelfstandige in hoofdberoep, wordt er rekening gehouden met de datum van de eerste nieuwe uitkeringsaanvraag bedoeld in artikel 133, § 1, 1° of 2°, van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991.
  Tijdens de periode waarvoor de werknemer bedoeld in deze paragraaf het recht op uitkeringen behouden, wordt het bedrag van de uitkering verder bepaald in toepassing van artikel 114, §§ 1, 2, 3, 4, 5, 5bis en 7, artikel 116, §§ 2 en 4, en artikel 118, §§ 1 en 2, van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, zoals van toepassing tot 28 februari 2026.
  § 3. De bepalingen van paragraaf 2 zijn van toepassing op de werknemer die een voldoende beroepsverleden bewijst, zonder de leeftijd van 55 jaar te hebben bereikt.
  Zijn recht op uitkeringen wordt evenwel beperkt in toepassing van paragraaf 1.
  § 4. De paragrafen 1 tot 3 zijn niet meer van toepassing indien de werknemer, wanneer hij na een onderbreking bedoeld in artikel 138, eerste lid, 3°, van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, vanaf 1 maart 2026 een uitkeringsaanvraag indient als volledig werkloze voor alle dagen van de week, de toelaatbaarheidsvoorwaarden van artikel 30 of 33, van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, zoals van toepassing vanaf 1 maart 2026, vervult.

Art. 212. § 1. De werknemer die, in toepassing van artikel 30, 32 of 33 van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, zoals van toepassing tot 28 februari 2026, vóór 1 maart 2026 tot het recht op uitkeringen werd toegelaten en die nog toelaatbaar is op basis van artikel 42 van het voormelde koninklijk besluit, zoals van toepassing tot 28 februari 2026, behoudt dit recht op uitkeringen onder de hierna vermelde voorwaarden, ten laatste tot 30 juni 2030.
  De duur van het recht op uitkeringen voor de werknemers bedoeld in het eerste lid, wordt in functie van de vergoedingsperiode bedoeld in artikel 114 van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, zoals van toepassing tot 28 februari 2026, beperkt tot:
  1° 24 maanden, indien de werknemer op 30 juni 2025 wordt vergoed volgens de eerste vergoedingsperiode en bovendien minstens vijf jaar beroepsverleden heeft;
  2° 12 maanden, verhoogd met een maand per periode van beroepsverleden van 104 arbeidsdagen of gelijkgestelde dagen, of 104 halve arbeidsdagen of gelijkgestelde dagen indien het gaat om een toelating in toepassing van artikel 33 van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, met een maximum van in totaal 24 maanden, indien de werknemer op 30 juni 2025 wordt vergoed volgens de eerste vergoedingsperiode, maar geen vijf jaar beroepsverleden heeft;
  3° 12 maanden, indien de werknemer op 30 juni 2025 wordt vergoed volgens de tweede vergoedingsperiode;
  4° 9 maanden, indien de werknemer op 30 juni 2025 wordt vergoed volgens de derde vergoedingsperiode en op de datum van 31 december 2024 in totaal minder dan 2.496 volle of halve uitkeringen heeft ontvangen in toepassing van artikel 100 of 103 van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991;
  5° 8 maanden, indien de werknemer op 30 juni 2025 wordt vergoed volgens de derde vergoedingsperiode en op de datum van 31 december 2024 in totaal minstens 2.496, maar minder dan 6.240 volle of halve uitkeringen heeft ontvangen in toepassing van artikel 100 of 103 van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991;
  6° 6 maanden, indien de werknemer op 30 juni 2025 wordt vergoed volgens de derde vergoedingsperiode en op de datum van 31 december 2024 in totaal minstens 6.240 volle of halve uitkeringen heeft ontvangen in toepassing van artikel 100 of 103 van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991.
  Voor de toepassing van het tweede lid op de werknemer die op 30 juni 2025 niet effectief werkloosheidsuitkeringen geniet, ofwel omdat hij voor het eerst uitkeringen vraagt na deze datum, ofwel omdat er op die datum een onderbreking loopt in de zin van artikel 138, eerste lid, 3°, van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991 die het gevolg is van een tewerkstelling als loontrekkende of een vestiging als zelfstandige in hoofdberoep, wordt er rekening gehouden met de datum van de eerste nieuwe uitkeringsaanvraag bedoeld in artikel 133, § 1, 1° of 2°, van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991.
  Het beroepsverleden bedoeld in het tweede lid, wordt berekend overeenkomstig artikel 214.
  De periode bedoeld in het tweede lid loopt vanaf:
  1° de datum van de eerste nieuwe uitkeringsaanvraag, bedoeld in artikel 133, § 1, 1° of 2°, van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991 die het gevolg is van een tewerkstelling als loontrekkende of een vestiging als zelfstandige in hoofdberoep, en die gelegen is na 1 juli 2025;
  2° 1 juli 2025, in de andere gevallen.
  De werknemer bedoeld in deze paragraaf die tijdens de periode vanaf 1 juli 2025 tot 28 februari 2026 de voorwaarden vervult van artikel 116, § 1, van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, zoals van toepassing tot 28 februari 2026, heeft nog recht op uitkeringen vanaf de datum van zijn nieuwe uitkeringsaanvraag, bedoeld in artikel 133, § 1, 2°, van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, gedurende een periode van:
  1° 24 maanden, indien de werknemer op 30 juni 2025 minstens vijf jaar beroepsverleden heeft;
  2° 12 maanden, verhoogd met een maand per periode van beroepsverleden van 104 arbeidsdagen of gelijkgestelde dagen, of 104 halve arbeidsdagen of gelijkgestelde dagen indien het gaat om een toelating in toepassing van artikel 33 van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, met een maximum van in totaal 24 maanden, indien de werknemer op 30 juni 2025 geen vijf jaar beroepsverleden heeft.
  Tijdens de periode waarvoor de werknemers bedoeld in deze paragraaf het recht op uitkeringen behouden, wordt het bedrag van de uitkering verder bepaald in toepassing van artikel 114, §§ 1, 2, 3, 4, 5, 5bis en 7, artikel 116, §§ 2 en 4, en artikel 118, §§ 1 en 2, van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, zoals van toepassing tot 28 februari 2026.
  In geval de periode waarin het recht op uitkeringen wordt behouden, door de toepassing van artikel 116, § 2, van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, zoals van toepassing tot 28 februari 2026, wordt verlengd, eindigt de periode waarin dat recht op uitkeringen wordt behouden, in ieder geval uiterlijk twaalf maanden na het einde van het recht zoals bepaald in toepassing van het tweede tot zesde lid, in voorkomend geval beperkt tot 30 juni 2030.
  De werknemer bedoeld in het tweede lid, 6°, voor wie het recht op uitkeringen in toepassing van de vorige leden een einde neemt tussen 1 januari 2026 en 28 februari 2026 en die een nieuwe uitkeringsaanvraag indient in diezelfde periode, kan slechts opnieuw uitkeringen genieten indien hij voldoet aan de voorwaarden van artikel 30 of 33 van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991 zoals van toepassing tot 28 februari 2026.
  Voor de toepassing van het negende lid wordt, in afwijking van artikel 38 van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991 zoals van toepassing tot 28 februari 2026, geen rekening gehouden met dagen waarvoor een uitkering als volledig werkloze bedoeld in artikel 27, 1°, van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, werd toegekend.
  § 2. In afwijking van paragraaf 1, behoudt de werknemer die op 30 juni 2025 de leeftijd van 55 jaar heeft bereikt en een voldoende beroepsverleden heeft, bepaald overeenkomstig artikel 214, het recht op uitkeringen, zonder dat de beperking in de tijd bedoeld in artikel 114, § 1, van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991 vanaf 1 maart 2026 van toepassing is.
  Voor de toepassing van het eerste lid op de werknemer die op 30 juni 2025 niet effectief werkloosheidsuitkeringen geniet, ofwel omdat hij voor het eerst uitkeringen vraagt na deze datum, ofwel omdat er op die datum een onderbreking loopt in de zin van artikel 138, eerste lid, 3°, van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991 die het gevolg is van een tewerkstelling als loontrekkende of een vestiging als zelfstandige in hoofdberoep, wordt er rekening gehouden met de datum van de eerste nieuwe uitkeringsaanvraag bedoeld in artikel 133, § 1, 1° of 2°, van het voormelde koninklijk besluit.
  De werknemer bedoeld in deze paragraaf heeft recht op het volgende dagbedrag:
  1° in het geval de werknemer op 30 juni 2025 vergoed wordt overeenkomstig de eerste vergoedingsperiode, bedoeld in artikel 114 van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, zoals van toepassing tot 28 februari 2026:
  a) gedurende de rest van die periode, zoals bepaald op basis van de artikelen 114 en 116, van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, zoals van toepassing tot 28 februari 2026, het bedrag in functie van de fase van de eerste vergoedingsperiode waarin de werknemer zich bevindt;
  b) daarna, gedurende een periode gelijk aan het verschil tussen 24 maanden en het gedeelte van de eerste vergoedingsperiode dat gelegen is na 30 juni 2025 of, indien van toepassing, na de datum bedoeld in het tweede lid, het bedrag dat overeenstemt met de eerste fase van de tweede vergoedingsperiode, bedoeld in artikel 114 van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, zoals van toepassing tot 28 februari 2026;
  c) daarna het bedrag bedoeld in artikel 115, § 1, eerste lid, 1°, b), 2°, b) of 3°, d), van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, zoals van toepassing vanaf 1 maart 2026;
  2° in het geval de werknemer op 30 juni 2025 vergoed wordt overeenkomstig de tweede vergoedingsperiode, bedoeld in artikel 114 van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, zoals van toepassing tot 28 februari 2026:
  a) gedurende 12 maanden, het bedrag dat overeenstemt met de fase van de tweede vergoedingsperiode waarin de werknemer zich bevindt op 30 juni 2025;
  b) daarna het bedrag bedoeld in artikel 115, § 1, eerste lid, 1°, b), 2°, b), of 3°, d), van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, zoals van toepassing vanaf 1 maart 2026;
  3° in het geval de werknemer op 30 juni 2025 vergoed wordt overeenkomstig de derde vergoedingsperiode, bedoeld in artikel 114 van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, zoals van toepassing tot 28 februari 2026:
  a) tot 28 februari 2026: het bedrag bedoeld in artikel 114, § 3, van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, zoals van toepassing tot 28 februari 2026;
  b) vanaf 1 maart 2026: het bedrag bedoeld in artikel 115, § 1, eerste lid, 1°, b), 2°, b) of 3°, d), van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, zoals van toepassing vanaf 1 maart 2026.
  Voor de toepassing van het derde lid op de werknemer die op 30 juni 2025 niet effectief werkloosheidsuitkeringen geniet, ofwel omdat hij voor het eerst uitkeringen vraagt na deze datum, ofwel omdat er op die datum een onderbreking loopt in de zin van artikel 138, eerste lid, 3°, van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991 die het gevolg is van een tewerkstelling als loontrekkende of een vestiging als zelfstandige in hoofdberoep, wordt er rekening gehouden met de datum van de eerste nieuwe uitkeringsaanvraag bedoeld in artikel 133, § 1, 1° of 2°, van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991.
  Tijdens de periode waarvoor de werknemer bedoeld in deze paragraaf het recht op uitkeringen behouden, wordt het bedrag van de uitkering verder bepaald in toepassing van artikel 114, §§ 1, 2, 3, 4, 5, 5bis en 7, artikel 116, §§ 2 en 4, en artikel 118, §§ 1 en 2, van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, zoals van toepassing tot 28 februari 2026.
  § 3. De bepalingen van paragraaf 2 zijn van toepassing op de werknemer die een voldoende beroepsverleden bewijst, zonder de leeftijd van 55 jaar te hebben bereikt.
  Zijn recht op uitkeringen wordt evenwel beperkt in toepassing van paragraaf 1.
  § 4. De paragrafen 1 tot 3 zijn niet meer van toepassing indien de werknemer, wanneer hij na een onderbreking bedoeld in artikel 138, eerste lid, 3°, van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, vanaf 1 maart 2026 een uitkeringsaanvraag indient als volledig werkloze voor alle dagen van de week, de toelaatbaarheidsvoorwaarden van artikel 30 of 33, van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, zoals van toepassing vanaf 1 maart 2026, vervult.

Art.214. Voor de toepassing van de artikelen 212 en 213 wordt het beroepsverleden berekend volgens de bepalingen van dit artikel.
  Voor de toepassing van de artikelen 212, §§ 2 en 3, en 213, tweede lid, moet de werkloze het volgende aantal jaren beroepsverleden bewijzen:
  1° 30 jaar, indien:
  a) ofwel de werkloze op 30 juni 2025 effectief uitkeringen geniet;
  b) ofwel de werkloze op 30 juni 2025 niet effectief uitkeringen geniet, maar er geen onderbreking is in de zin van artikel 138, eerste lid, 3°, van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991;
  c) ofwel de eerste uitkeringsaanvraag bedoeld in artikel 133, § 1, 1°, 2° of 7°, van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, na 30 juni 2025, gelegen is vóór 1 januari 2026;
  d) ofwel de werkloze de anciënniteitstoeslag genoot vóór 1 januari 2026;
  2° 31 jaar indien de eerste uitkeringsaanvraag bedoeld in artikel 133, § 1, 1°, 2° of 7°, van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, na 30 juni 2025, gelegen is in 2026;
  3° 32 jaar indien de eerste uitkeringsaanvraag bedoeld in artikel 133, § 1, 1°, 2° of 7°, van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, na 30 juni 2025, gelegen is in 2027;
  4° 33 jaar indien de eerste uitkeringsaanvraag bedoeld in artikel 133, § 1, 1°, 2° of 7°, van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, na 30 juni 2025, gelegen is in 2028;
  5° 34 jaar indien de eerste uitkeringsaanvraag bedoeld in artikel 133, § 1, 1°, 2° of 7°, van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, na 30 juni 2025, gelegen is in 2029;
  6° 35 jaar indien de eerste uitkeringsaanvraag bedoeld in artikel 133, § 1, 1°, 2° of 7°, van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, na 30 juni 2025, gelegen is na 2029.
  Voor de toepassing van het tweede lid wordt het beroepsverleden berekend overeenkomstig artikel 124, 3°, zoals van toepassing vóór 1 maart 2026 en wordt het verhoogd met de dagen van aanwezigheid onder de wapens wegens oproeping of wederoproeping en de dagen van dienst als gewetensbezwaarde of de dagen van prestaties als dienstplichtige die krachtens de betrokken wetgeving met legerdienst gelijkgesteld worden.
  Voor de toepassing van artikel 212, § 1, tweede lid, 1° en 2°, wordt verstaan onder beroepsverleden als loontrekkende:
  1° de arbeidsdagen bedoeld in artikel 37, §§ 1 en 2, van het koninklijk besluit;
  2° de volgende gelijkgestelde dagen:
  a) de dagen wettelijke vakantie en de dagen vakantie krachtens algemeen verbindend verklaarde collectieve arbeidsovereenkomst, indien ze aanleiding hebben gegeven tot betaling van vakantiegeld, alsook de dagen gedekt door vakantiegeld gelegen in een periode van volledige werkloosheid;
  b) de feest- of vervangingsdagen waarvoor door de werkgever een loon werd betaald;
  c) de dagen van arbeidsongeschiktheid met gewaarborgd loon tweede week en de dagen van arbeidsongeschiktheid met aanvulling-voorschot overeenkomstig de collectieve arbeidsovereenkomsten nr. 12bis of nr. 13bis;
  d) de dagen inhaalrust;
  e) de niet gepresteerde dagen gelegen in een arbeidsovereenkomst en waarvoor een loon werd uitbetaald dat in toepassing van artikel 37, § 1, van het koninklijk besluit van 25 november 1991 ten minste gelijk is aan het minimumloon vastgesteld door een wets- of reglementsbepaling of een collectieve arbeidsovereenkomst die de onderneming bindt of, bij gebreke daaraan, door het gebruik, en waarop de voorgeschreven inhoudingen voor de sociale zekerheid, met inbegrip van de sector werkloosheid, werden verricht;
  f) de dagen waarvoor de werknemer een moederschapsuitkering geniet, de periode van arbeidsverbod bedoeld in artikel 39, tweede lid, van de wet van 16 maart 1971 of de dagen in het kader van het vaderschaps- of het adoptieverlof bedoeld in artikel 30, § 2, of 30ter van de wet van 3 juli 1978 betreffende de arbeidsovereenkomsten;
  g) de dagen staking, de dagen lock-out en de dagen tijdelijke werkloosheid ingevolge staking of lock-out;
  h) de dagen van uitoefening van de functie van rechter in sociale zaken;
  i) de dagen afwezigheid op het werk met het oog op het verstrekken van pleegzorgen;
  j) de dagen waarvoor een uitkering als tijdelijk werkloze bedoeld in artikel 27, 2°, a), van het koninklijk besluit van 25 november 1991 werd toegekend;
  De met arbeidsdagen gelijkgestelde dagen worden in dezelfde mate in aanmerking genomen en op dezelfde wijze berekend als de arbeidsdagen die eraan voorafgaan.

Art. 214. Voor de toepassing van de artikelen 212 en 213 wordt het beroepsverleden berekend volgens de bepalingen van dit artikel.
  Voor de toepassing van de artikelen 212, §§ 2 en 3, en 213, tweede lid, moet de werkloze het volgende aantal jaren beroepsverleden bewijzen:
  1° 30 jaar, indien:
  a) ofwel de werkloze op 30 juni 2025 effectief uitkeringen geniet;
  b) ofwel de werkloze op 30 juni 2025 niet effectief uitkeringen geniet, maar er geen onderbreking is in de zin van artikel 138, eerste lid, 3°, van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991;
  c) ofwel de eerste uitkeringsaanvraag bedoeld in artikel 133, § 1, 1°, 2° of 7°, van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, na 30 juni 2025, gelegen is vóór 1 januari 2026;
  d) ofwel de werkloze de anciënniteitstoeslag genoot vóór 1 januari 2026;
  2° 31 jaar indien de eerste uitkeringsaanvraag bedoeld in artikel 133, § 1, 1°, 2° of 7°, van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, na 30 juni 2025, gelegen is in 2026;
  3° 32 jaar indien de eerste uitkeringsaanvraag bedoeld in artikel 133, § 1, 1°, 2° of 7°, van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, na 30 juni 2025, gelegen is in 2027;
  4° 33 jaar indien de eerste uitkeringsaanvraag bedoeld in artikel 133, § 1, 1°, 2° of 7°, van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, na 30 juni 2025, gelegen is in 2028;
  5° 34 jaar indien de eerste uitkeringsaanvraag bedoeld in artikel 133, § 1, 1°, 2° of 7°, van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, na 30 juni 2025, gelegen is in 2029;
  6° 35 jaar indien de eerste uitkeringsaanvraag bedoeld in artikel 133, § 1, 1°, 2° of 7°, van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, na 30 juni 2025, gelegen is na 2029.
  Voor de toepassing van het tweede lid wordt het beroepsverleden berekend overeenkomstig artikel 124, 3°, zoals van toepassing vóór 1 maart 2026 en wordt het verhoogd met de dagen van aanwezigheid onder de wapens wegens oproeping of wederoproeping en de dagen van dienst als gewetensbezwaarde of de dagen van prestaties als dienstplichtige die krachtens de betrokken wetgeving met legerdienst gelijkgesteld worden.
  Voor de toepassing van artikel 212, § 1, tweede lid, 1° en 2°, wordt verstaan onder beroepsverleden als loontrekkende:
  1° de arbeidsdagen bedoeld in artikel 37, §§ 1 en 2, van het koninklijk besluit;
  2° de volgende gelijkgestelde dagen:
  a) de dagen wettelijke vakantie en de dagen vakantie krachtens algemeen verbindend verklaarde collectieve arbeidsovereenkomst, indien ze aanleiding hebben gegeven tot betaling van vakantiegeld, alsook de dagen gedekt door vakantiegeld gelegen in een periode van volledige werkloosheid;
  b) de feest- of vervangingsdagen waarvoor door de werkgever een loon werd betaald;
  c) de dagen van arbeidsongeschiktheid met gewaarborgd loon tweede week en de dagen van arbeidsongeschiktheid met aanvulling-voorschot overeenkomstig de collectieve arbeidsovereenkomsten nr. 12bis of nr. 13bis;
  d) de dagen inhaalrust;
  e) de niet gepresteerde dagen gelegen in een arbeidsovereenkomst en waarvoor een loon werd uitbetaald dat in toepassing van artikel 37, § 1, van het koninklijk besluit van 25 november 1991 ten minste gelijk is aan het minimumloon vastgesteld door een wets- of reglementsbepaling of een collectieve arbeidsovereenkomst die de onderneming bindt of, bij gebreke daaraan, door het gebruik, en waarop de voorgeschreven inhoudingen voor de sociale zekerheid, met inbegrip van de sector werkloosheid, werden verricht;
  f) de dagen waarvoor de werknemer een moederschapsuitkering geniet, de periode van arbeidsverbod bedoeld in artikel 39, tweede lid, van de wet van 16 maart 1971 of de dagen in het kader van het vaderschaps- of het adoptieverlof bedoeld in artikel 30, § 2, of 30ter van de wet van 3 juli 1978 betreffende de arbeidsovereenkomsten;
  g) de dagen staking, de dagen lock-out en de dagen tijdelijke werkloosheid ingevolge staking of lock-out;
  h) de dagen van uitoefening van de functie van rechter in sociale zaken;
  i) de dagen afwezigheid op het werk met het oog op het verstrekken van pleegzorgen;
  j) de dagen waarvoor een uitkering als tijdelijk werkloze bedoeld in artikel 27, 2°, a), van het koninklijk besluit van 25 november 1991 werd toegekend;
  De met arbeidsdagen gelijkgestelde dagen worden in dezelfde mate in aanmerking genomen en op dezelfde wijze berekend als de arbeidsdagen die eraan voorafgaan.

Art.216. § 1. In afwijking van de bepalingen van de onderhavige afdeling behoudt de werknemer die bij het verstrijken van de periode waarvoor het recht op uitkeringen is vastgesteld overeenkomstig de onderhavige afdeling, een opleiding volgt in voorbereiding op een tewerkstelling in een knelpuntberoep die werd aangevat vóór 1 januari 2026, en waarvoor door de gewestelijke dienst voor arbeidsbemiddeling een vrijstelling wordt toegekend, het recht op uitkeringen voor de ononderbroken duur van deze opleiding, maar tot ten laatste 30 juni 2030.
  De vakantieperiodes vormen geen onderbreking voor de toepassing van het eerste lid.
  Voor de werknemer bedoeld in artikel 84 van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, zoals van toepassing tot 31 december 2025, wordt het recht op uitkeringen uitsluitend behouden overeenkomstig de vorige leden indien de voorwaarden van voormeld artikel 84 zijn vervuld.
  § 2. In afwijking van artikel 212, behoudt de werknemer die bij het verstrijken van de periode waarvoor het recht op uitkeringen is vastgesteld overeenkomstig de onderhavige afdeling, een inkomensgarantie-uitkering geniet als deeltijdse werknemer met behoud van rechten, dat recht op de inkomensgarantie-uitkering tot het einde van de ononderbroken periode van deeltijdwerk met behoud van rechten indien de deeltijdse arbeidsregeling gedurende de volledige ononderbroken periode van die tewerkstelling normaal gemiddeld per week ten minste 19 uren bedraagt of ten minste de helft van het normaal gemiddeld wekelijks aantal arbeidsuren van de maatpersoon.
  Tijdens de periode waarin de werknemer het recht op de inkomensgarantie-uitkering behoudt, is artikel 212, § 1, zesde lid, niet van toepassing.
  De inkomensgarantie-uitkering wordt berekend:
  1° tot en met 30 juni 2026 conform de regels zoals van toepassing vóór 1 maart 2026;
  2° vanaf 1 juli 2026 conform de regels zoals van toepassing vanaf 1 maart 2026.

Art. 216. § 1. In afwijking van de bepalingen van de onderhavige afdeling behoudt de werknemer die bij het verstrijken van de periode waarvoor het recht op uitkeringen is vastgesteld overeenkomstig de onderhavige afdeling, een opleiding volgt in voorbereiding op een tewerkstelling in een knelpuntberoep die werd aangevat vóór 1 januari 2026, en waarvoor door de gewestelijke dienst voor arbeidsbemiddeling een vrijstelling wordt toegekend, het recht op uitkeringen voor de ononderbroken duur van deze opleiding, maar tot ten laatste 30 juni 2030.
  De vakantieperiodes vormen geen onderbreking voor de toepassing van het eerste lid.
  Voor de werknemer bedoeld in artikel 84 van het voormelde koninklijk besluit van 25 november 1991, zoals van toepassing tot 31 december 2025, wordt het recht op uitkeringen uitsluitend behouden overeenkomstig de vorige leden indien de voorwaarden van voormeld artikel 84 zijn vervuld.
  § 2. In afwijking van artikel 212, behoudt de werknemer die bij het verstrijken van de periode waarvoor het recht op uitkeringen is vastgesteld overeenkomstig de onderhavige afdeling, een inkomensgarantie-uitkering geniet als deeltijdse werknemer met behoud van rechten, dat recht op de inkomensgarantie-uitkering tot het einde van de ononderbroken periode van deeltijdwerk met behoud van rechten indien de deeltijdse arbeidsregeling gedurende de volledige ononderbroken periode van die tewerkstelling normaal gemiddeld per week ten minste 19 uren bedraagt of ten minste de helft van het normaal gemiddeld wekelijks aantal arbeidsuren van de maatpersoon.
  Tijdens de periode waarin de werknemer het recht op de inkomensgarantie-uitkering behoudt, is artikel 212, § 1, zesde lid, niet van toepassing.
  De inkomensgarantie-uitkering wordt berekend:
  1° tot en met 30 juni 2026 conform de regels zoals van toepassing vóór 1 maart 2026;
  2° vanaf 1 juli 2026 conform de regels zoals van toepassing vanaf 1 maart 2026.

Art. 217. § 1. Inzake het ouderschapsverlof in het kader van hoofdstuk IV, afdeling 5, van de herstelwet van 22 januari 1985 houdende sociale bepalingen, heeft de werknemer die is aangesteld als pleegouder door de rechtbank, door een door de bevoegde gemeenschap erkende dienst voor pleegzorg, of door de bevoegde gemeenschapsdiensten inzake jeugdbescherming, en die naar aanleiding van een plaatsing in het kader van langdurige pleegzorg een kind in zijn gezin opneemt, ten aanzien van dit kind dezelfde rechten als de werknemer die de ouder is in de eerste graad van een kind.
  Onder langdurige pleegzorg wordt voor de toepassing van dit artikel verstaan de pleegzorg waarvan bij aanvang duidelijk is dat het kind voor minstens zes maanden in hetzelfde pleeggezin bij dezelfde pleegouder of dezelfde pleegouders zal verblijven. De Koning kan het begrip langdurige pleegzorg verder verduidelijken.
  § 2. De werknemer bedoeld in paragraaf 1, heeft dit recht onder de voorwaarden en nadere regels die gelden in het kader van het ouderschapsverlof op grond van hoofdstuk IV, afdeling 5 van voornoemde herstelwet van 22 januari 1985.
  De werknemer heeft recht op dit ouderschapsverlof vanaf de inschrijving van het kind als deel uitmakend van zijn gezin in het bevolkingsregister of in het vreemdelingenregister van de gemeente waar de werknemer zijn verblijfplaats heeft. De Koning kan bij een besluit vastgesteld na overleg in de ministerraad een ander aanknopingspunt bepalen voor de aanvang van het verlof.
  De werknemer kan dit recht uitoefenen voor zover en zo lang het betrokken kind bij hem geplaatst is in het kader van langdurige pleegzorg.
  De werknemer verstrekt uiterlijk op het ogenblik waarop het verlof ingaat aan de werkgever het document of de documenten tot staving van de gebeurtenis die overeenkomstig het bepaalde in het eerste lid, het recht op ouderschapsverlof doet ontstaan.
  § 3. In het kader van het ouderschapsverlof op grond van hoofdstuk IV, afdeling 5 van voornoemde herstelwet van 22 januari 1985, kan de werknemer voor hetzelfde kind maximum vier maanden volledige onderbreking of het equivalent daarvan in een toegelaten vermindering van de arbeidsprestaties opnemen.

Art. 218. De Koning wordt gemachtigd de bepalingen van de koninklijke besluiten die betrekking hebben op datgene bedoeld in artikel 217 op te heffen, aan te vullen, te wijzigen of vervangen.

Art. 219. Dit hoofdstuk treedt in werking op 1 juli 2025 en is van toepassing op de aanvragen die bij de werkgever worden ingediend vanaf 1 juli 2025.

Art. 220. Voor de toepassing van dit hoofdstuk moet worden verstaan onder:
  1° wettelijk pensioen:
  - elk wettelijk, bestuursrechtelijk of statutair ouderdoms-, rust-, anciënniteits- of overlevingspensioen, of elk ander als zodanig geldend voordeel of elke overgangsuitkering ten laste van een Belgisch pensioenstelsel;
  - elk aanvullend pensioenvoordeel bedoeld in de wet van 4 maart 2004 houdende toekenning van aanvullende voordelen inzake rustpensioen aan personen die werden aangesteld om een management- of staffunctie uit te oefenen in een overheidsdienst;
  2° buitenlands of internationaal wettelijk pensioen: elk wettelijk, bestuursrechtelijk of statutair ouderdoms-, rust-, anciënniteits- of overlevingspensioen, of elk ander als zodanig geldend voordeel of elke overgangsuitkering ten laste van een buitenlands pensioenstelsel of van een pensioenstelsel van een internationale instelling;
  3° indexering: naargelang de aard van het pensioen, een indexverhoging overeenkomstig:
  - de wet van 2 augustus 1971 houdende inrichting van een stelsel waarbij de wedden, lonen, pensioenen, toelagen en tegemoetkomingen ten laste van de openbare schatkist, sommige sociale uitkeringen, de bezoldigingsgrenzen waarmee rekening dient gehouden bij de berekening van sommige bijdragen van de sociale zekerheid der arbeiders, alsmede de verplichtingen op sociaal gebied opgelegd aan de zelfstandigen, aan het indexcijfer van de consumptieprijzen worden gekoppeld;
  - de wet van 1 maart 1977 houdende inrichting van een stelsel waarbij sommige uitgaven in de overheidssector aan het indexcijfer van de consumptieprijzen van het Rijk worden gekoppeld;
  4° grensbedrag: het bedrag van 2.441,99 euro, dat wordt gekoppeld aan het spilindexcijfer 138,01 van de consumptieprijzen en schommelt op dezelfde wijze als de rust- en overlevingspensioenen ten laste van de Openbare Schatkist.

Art.222. De in artikel 221 bedoelde beperking van de indexering wordt toegepast in de volgende orde van voorrang:
  1° een rust- of overlevingspensioen ten laste van de Staatskas, met inbegrip van een aanvullend pensioenvoordeel zoals bedoeld in de voormelde wet van 4 maart 2004;
  2° een rustpensioen ten laste van het pensioenstelsel ingesteld door de wet van 28 april 1958 betreffende het pensioen van het personeel van zekere organismen van openbaar nut alsmede van hun rechthebbenden, met inbegrip van een aanvullend pensioenvoordeel zoals bedoeld in de voormelde wet van 4 maart 2004;
  3° een rust- of overlevingspensioen ten laste van het Fonds voor de pensioenen van de federale politie;
  4° een rustpensioen ten laste van de instellingen waarop het koninklijk besluit nr. 117 van 27 februari 1935 tot vaststelling van het statuut der pensioenen van het personeel der zelfstandige openbare inrichtingen en der regieën ingesteld door de Staat toepasselijk is;
  5° een rust- of overlevingspensioen ten laste van het Gesolidariseerde pensioenfonds van de provinciale en plaatselijke besturen;
  6° een rust- of overlevingspensioen ten laste van de plaatselijke besturen die niet aangesloten zijn bij het Gesolidariseerde pensioenfonds van de provinciale en plaatselijke besturen;
  7° een rust- of overlevingspensioen als lokaal mandataris;
  8° een rust- of overlevingspensioen ten laste van de provinciale besturen die niet aangesloten zijn bij het Gesolidariseerde pensioenfonds van de provinciale en plaatselijke besturen;
  9° een rust- of overlevingspensioen als provinciaal mandataris;
  10° een rust- of overlevingspensioen ten laste van de niet hiervoor bedoelde agglomeraties van gemeenten, federaties van gemeenten en gemeenschapscommissies, met inbegrip van een rust- of overlevingspensioen als mandataris van voormelde instellingen;
  11° een rust- of overlevingspensioen ten laste van de in artikel 38 van de wet van 5 augustus 1978 houdende economische en budgettaire hervormingen bedoelde machten en instellingen dat hierboven niet werd hernomen, met inbegrip van een aanvullend pensioenvoordeel zoals bedoeld in de voormelde wet van 4 maart 2004;
  12° een rust- of overlevingspensioen van de Overzeese Sociale Zekerheid;
  13° een rust- of overlevingspensioen ten laste van het pensioenstelsel voor werknemers;
  14° een rust- of overlevingspensioen ten laste van het pensioenstelsel van de zelfstandigen.
  In geval van cumulatie van wettelijke pensioenen die tot dezelfde orde van voorrang behoren, wordt de beperking van de indexering eerst toegepast op het pensioen waarvan het bruto maandbedrag het laagst is.
  De in het eerste lid vastgestelde orde van voorrang doet geen afbreuk aan de toepassing van de regels, die in iedere betrokken pensioenregeling, het bedrag beperken van het wettelijk pensioen toegekend in functie van de andere inkomens en pensioenen, die de rechthebbende geniet.

Art. 222. De in artikel 221 bedoelde beperking van de indexering wordt toegepast in de volgende orde van voorrang:
  1° een rust- of overlevingspensioen ten laste van de Staatskas, met inbegrip van een aanvullend pensioenvoordeel zoals bedoeld in de voormelde wet van 4 maart 2004;
  2° een rustpensioen ten laste van het pensioenstelsel ingesteld door de wet van 28 april 1958 betreffende het pensioen van het personeel van zekere organismen van openbaar nut alsmede van hun rechthebbenden, met inbegrip van een aanvullend pensioenvoordeel zoals bedoeld in de voormelde wet van 4 maart 2004;
  3° een rust- of overlevingspensioen ten laste van het Fonds voor de pensioenen van de federale politie;
  4° een rustpensioen ten laste van de instellingen waarop het koninklijk besluit nr. 117 van 27 februari 1935 tot vaststelling van het statuut der pensioenen van het personeel der zelfstandige openbare inrichtingen en der regieën ingesteld door de Staat toepasselijk is;
  5° een rust- of overlevingspensioen ten laste van het Gesolidariseerde pensioenfonds van de provinciale en plaatselijke besturen;
  6° een rust- of overlevingspensioen ten laste van de plaatselijke besturen die niet aangesloten zijn bij het Gesolidariseerde pensioenfonds van de provinciale en plaatselijke besturen;
  7° een rust- of overlevingspensioen als lokaal mandataris;
  8° een rust- of overlevingspensioen ten laste van de provinciale besturen die niet aangesloten zijn bij het Gesolidariseerde pensioenfonds van de provinciale en plaatselijke besturen;
  9° een rust- of overlevingspensioen als provinciaal mandataris;
  10° een rust- of overlevingspensioen ten laste van de niet hiervoor bedoelde agglomeraties van gemeenten, federaties van gemeenten en gemeenschapscommissies, met inbegrip van een rust- of overlevingspensioen als mandataris van voormelde instellingen;
  11° een rust- of overlevingspensioen ten laste van de in artikel 38 van de wet van 5 augustus 1978 houdende economische en budgettaire hervormingen bedoelde machten en instellingen dat hierboven niet werd hernomen, met inbegrip van een aanvullend pensioenvoordeel zoals bedoeld in de voormelde wet van 4 maart 2004;
  12° een rust- of overlevingspensioen van de Overzeese Sociale Zekerheid;
  13° een rust- of overlevingspensioen ten laste van het pensioenstelsel voor werknemers;
  14° een rust- of overlevingspensioen ten laste van het pensioenstelsel van de zelfstandigen.
  In geval van cumulatie van wettelijke pensioenen die tot dezelfde orde van voorrang behoren, wordt de beperking van de indexering eerst toegepast op het pensioen waarvan het bruto maandbedrag het laagst is.
  De in het eerste lid vastgestelde orde van voorrang doet geen afbreuk aan de toepassing van de regels, die in iedere betrokken pensioenregeling, het bedrag beperken van het wettelijk pensioen toegekend in functie van de andere inkomens en pensioenen, die de rechthebbende geniet.

Art. 223. In afwijking van de artikelen 39, tweede lid, 40, eerste lid, en 42, eerste lid, van voormelde wet van 5 augustus 1978 en van artikel 44, tweede lid, van de wet 25 april 2024 houdende de hervorming van de pensioenen, wordt het bruto jaarbedrag van 46.882,74 EUR per jaar ongewijzigd vastgesteld op 99.499,24 EUR (bedrag gekoppeld aan de verhogingscoëfficiënt 2,1223 van kracht op 1 juli 2025) en schommelt het niet langer overeenkomstig de bepalingen van voormelde wet van 1 maart 1977.

Art. 224. De artikelen 220 tot en met 223 hebben uitwerking met ingang van 1 juli 2025 en treden ten laatste buiten werking op 31 december 2029.
  In elk geval treden de artikelen 220 tot en met 223 buiten werking na een eventuele vijfde indexering die na 1 juli 2025 en vóór 31 december 2029 plaatsvindt.

Art. 225. Artikel 40 van de wet van 5 augustus 1978 houdende economische en budgettaire hervormingen, laatstelijk gewijzigd bij het koninklijk besluit van 20 juli 2000, wordt aangevuld met twee leden, luidende:
  "Voor de toepassing van het eerste lid, wordt eveneens rekening gehouden met de ouderdoms-, invaliditeits- en overlevingspensioenen of met ieder als zodanig geldend voordeel, toegekend krachtens een buitenlandse wetgeving of krachtens een pensioenregeling van een instelling van internationaal publiek recht.
  Met de ouderdoms-, invaliditeits- en overlevingspensioenen of met ieder als zodanig geldend voordeel, toegekend krachtens een buitenlandse wetgeving, die onder het toepassingsgebied vallen van de Verordening (EG) nr. 883/2004 van het Europees Parlement en de Raad van 29 april 2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels en van de Verordening (EG) nr. 987/2009 van het Europees Parlement en de Raad van 16 september 2009 tot vaststelling van de wijze van toepassing van Verordening (EG) nr. 883/2004 betreffende de coördinatie van de socialezekerheidsstelsels, wordt evenwel slechts rekening gehouden binnen de grenzen en voorwaarden bepaald in deze verordeningen.
  De pensioenen en renten die uitsluitend een lichamelijke schade vergoeden, komen evenwel niet in aanmerking.".

Art.227. In artikel 42, derde lid, van dezelfde wet, ingevoegd bij de wet van 5 april 1994, worden de woorden "de wet van 5 april 1994 houdende regeling van de cumulatie van pensioenen van de openbare sector met inkomsten voortvloeiend uit de uitoefening van een beroepsactiviteit of met een vervangingsinkomen" vervangen door de woorden "titel 8 van de programmawet van 28 juni 2013".

Art.228. In artikel 43bis van dezelfde wet, ingevoegd bij koninklijk besluit nr. 30 van 30 maart 1982 en gewijzigd bij de wet van 5 april 1994, worden de woorden "de wet van 5 april 1994 houdende regeling van de cumulatie van pensioenen van de openbare sector met inkomsten voortvloeiend uit de uitoefening van een beroepsactiviteit of met een vervangingsinkomen" vervangen door de woorden "titel 8 van de programmawet van 28 juni 2013".

Art. 228. In artikel 43bis van dezelfde wet, ingevoegd bij koninklijk besluit nr. 30 van 30 maart 1982 en gewijzigd bij de wet van 5 april 1994, worden de woorden "de wet van 5 april 1994 houdende regeling van de cumulatie van pensioenen van de openbare sector met inkomsten voortvloeiend uit de uitoefening van een beroepsactiviteit of met een vervangingsinkomen" vervangen door de woorden "titel 8 van de programmawet van 28 juni 2013".

Art. 229. In artikel 43ter, eerste lid, van dezelfde wet, ingevoegd bij de wet van 21 mei 1991 en gewijzigd bij de wet van 5 april 1994, worden de woorden "voormelde wet van 5 april 1994" vervangen door de woorden "titel 8 van de programmawet van 28 juni 2013".

Art. 230. In artikel 44 van dezelfde wet, laatstelijk gewijzigd bij de wet van 5 april 1994, worden de woorden "voormelde wet van 5 april 1994" vervangen door de woorden "titel 8 van de programmawet van 28 juni 2013".

Art. 231. Dit hoofdstuk heeft uitwerking met ingang van 1 juli 2025.

Art. 232. In artikel 20, derde lid, van de wet van 24 oktober 2011 tot vrijwaring van een duurzame financiering van de pensioenen van de vastbenoemde personeelsleden van de provinciale en plaatselijke overheidsdiensten en van de lokale politiezones, tot wijziging van de wet van 6 mei 2002 tot oprichting van het fonds voor de pensioenen van de geïntegreerde politie en houdende bijzondere bepalingen inzake sociale zekerheid en houdende diverse wijzigingsbepalingen, gewijzigd bij de wetten van 30 maart 2018 en 25 april 2024, wordt de tweede zin vervangen als volgt:
  "Het deel van de kost voor de werkgever van het pensioenstelsel dat in mindering gebracht mag worden van de responsabiliseringsbijdrage, bedraagt 30 % voor het jaar 2024.".

Art. 233. In artikel 71, derde lid, van de wet van 18 maart 2016 tot wijziging van de benaming van de Rijksdienst voor Pensioenen in Federale Pensioendienst, tot integratie van de bevoegdheden en het personeel van de Pensioendienst voor de Overheidssector, van een deel van de bevoegdheden en van het personeel van de Directie-generaal Oorlogsslachtoffers, van de opdrachten "Pensioenen" van de lokale en provinciale sectoren van de Dienst voor de Bijzondere socialezekerheidsstelsels en van HR Rail en tot overname van de gemeenschappelijke sociale dienst van de Dienst voor de Bijzondere socialezekerheidsstelsels, ingevoegd bij de wet van 11 december 2023 en gewijzigd bij de wet van 25 april 2024, worden de woorden "voor de jaren 2023 en 2024" vervangen door de woorden "voor de jaren 2023, 2024 en 2025".

Art. 234. Dit hoofdstuk heeft uitwerking met ingang van 1 januari 2024, met uitzondering van artikel 233 dat in werking treedt op de dag van de bekendmaking van deze wet in het Belgisch Staatsblad en dat wordt toegepast bij de berekening van de aanvullende werkgeversbijdragen inzake pensioenen voor het jaar 2024.

Art. 235. In artikel 11, § 3, zesde lid, van het koninklijk besluit nr. 38 van 27 juli 1967 houdende inrichting van het sociaal statuut der zelfstandigen, laatst gewijzigd bij het koninklijk besluit van 17 februari 2023, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
  1° in punt a) worden de woorden "bijdragecategorie bedoeld in artikel 12, § 1" vervangen door de woorden "bijdragecategorieën bedoeld in artikel 12, § 1 en artikel 13, § 2, eerste en tweede lid";
  2° in punt b) worden de woorden "bijdragecategorie bedoeld in artikel 12, § 1ter" vervangen door de woorden "bijdragecategorieën bedoeld in artikel 12, § 1ter en artikel 13, § 2, eerste en derde lid";
  3° in punt d) worden de woorden "bijdragecategorie bedoeld in artikel 13, § 1" vervangen door de woorden "bijdragecategorie bedoeld in artikel 13, § 1 en artikel 13, § 3";
  4° in punt f) worden de woorden "bijdragecategorie bedoeld in artikel 12, § 1bis" vervangen door de woorden "bijdragecategorie bedoeld in artikel 12, § 1bis en artikel 13, § 2, eerste en vijfde lid".

Art.237. Artikel 13 van hetzelfde besluit, laatst gewijzigd bij de wet van 26 december 2015, wordt vervangen als volgt:
  "Art. 13. § 1. Vanaf het kwartaal tijdens hetwelk hij ofwel de wettelijke pensioenleeftijd bereikt en de betaling van een rustpensioen effectief verkrijgt ofwel de betaling van een vervroegd rustpensioen als zelfstandige of als werknemer effectief verkrijgt, is de onderworpene geen bijdrage verschuldigd indien zijn beroepsinkomsten als zelfstandige, verworven tijdens het bijdragejaar bedoeld in artikel 11, § 2, niet ten minste 811,20 euro bereiken.
  Voor de toepassing van dit artikel dient onder wettelijke pensioenleeftijd te worden begrepen, de pensioenleeftijd zoals bepaald in artikel 3, § 1, 1bis of 1ter, van het koninklijk besluit van 30 januari 1997 betreffende het pensioenstelsel der zelfstandigen met toepassing van de artikelen 15 en 27 van de wet van 26 juli 1996 tot modernisering van de sociale zekerheid en tot vrijwaring van de leefbaarheid van de wettelijke pensioenstelsels en van artikel 3, § 1, 4°, van de wet van 26 juli 1996 strekkende tot realisatie van de budgettaire voorwaarden tot deelname van België aan de Europese en Monetaire Unie.
  Wanneer bedoelde inkomsten minstens 811,20 euro bereiken, is de onderworpene de volgende jaarlijkse bijdragen verschuldigd, vastgesteld op de beroepsinkomsten bedoeld in artikel 11, §§ 2 en 3:
  1° 14,70 procent op het gedeelte van de beroepsinkomsten dat 15.831,12 euro niet te boven gaat;
  2° 14,16 procent op het gedeelte van de beroepsinkomsten dat 15.831,12 euro te boven gaat, maar 23.330,06 euro niet overschrijdt.
  § 2. Vanaf het kwartaal tijdens hetwelk hij de wettelijke pensioenleeftijd bereikt zonder effectief de betaling van een rustpensioen of een overlevingspensioen te verkrijgen of tijdens hetwelk hij de wettelijke pensioenleeftijd bereikt en enkel een overlevingspensioen effectief verkrijgt, is de onderworpene de volgende jaarlijkse bijdragen verschuldigd, vastgesteld op de beroepsinkomsten bedoeld in artikel 11, §§ 2 en 3:
  1° 20,50 procent op het gedeelte van de beroepsinkomsten dat 15.831,12 euro niet te boven gaat;
  2° 14,16 procent op het gedeelte van de beroepsinkomsten dat 15.831,12 euro te boven gaat, maar 23.330,06 euro niet overschrijdt.
  Voor de berekening van de bijdragen bedoeld in het eerste lid worden de beroepsinkomsten van de onderworpene geacht het bedrag te bereiken bedoeld bij artikel 12, § 1, tweede lid, wanneer deze dit bedrag niet bereiken. De aldus vastgestelde bijdragen zijn verschuldigd zelfs wanneer er geen winst werd gemaakt tijdens het in artikel 11, § 2, bedoelde bijdragejaar.
  Voor de berekening van de bijdragen bedoeld in het eerste lid, worden de beroepsinkomsten van de meewerkende echtgenoot die onderworpen is aan artikel 7bis, § 1, van dit besluit geacht de helft te bereiken van 3.221,08 euro, wanneer deze de helft van dit bedrag niet bereiken. De aldus vastgestelde bijdragen zijn verschuldigd zelfs wanneer er geen winst werd gemaakt tijdens het in artikel 11, § 2, bedoelde bijdragejaar.
  De onderworpene die, voor een bepaald kwartaal, een in toepassing van het derde lid verminderde bijdrage betaalt, wordt geacht, voor dat kwartaal, een bijdrage betaald te hebben die minstens gelijk is aan de bijdrage bedoeld in het tweede lid.
  Voor de berekening van de bijdragen bedoeld in het eerste lid worden de beroepsinkomsten van de onderworpene die vóór het kwartaal waarin hij de wettelijke pensioenleeftijd bereikt onder toepassing viel van artikel 12, § 1bis geacht het bedrag vermeld in artikel 12, § 1bis, eerste lid, te bereiken wanneer deze inkomsten dat bedrag niet bereiken en dit voor het resterende aantal kwartalen, zoals bedoeld in artikel 12, § 1bis.
  De onderworpene die, voor een bepaald kwartaal, een in toepassing van het vijfde lid verminderde bijdrage betaalt, wordt geacht, voor dat kwartaal, een bijdrage betaald te hebben die minstens gelijk is aan de bijdrage bedoeld in het tweede lid.
  § 3. De onderworpene is voor de kwartalen tijdens dewelke zijn vervroegd rustpensioen als zelfstandige of als werknemer volledig geschorst wordt wegens de overschrijding van de toegelaten grenzen geen bijdrage verschuldigd indien zijn beroepsinkomsten als zelfstandige, verworven tijdens het bijdragejaar bedoeld in artikel 11, § 2, niet ten minste 811,20 euro bereiken.
  Wanneer bedoelde inkomsten minstens 811,20 euro bereiken, is de onderworpene de volgende jaarlijkse bijdragen verschuldigd, vastgesteld op de beroepsinkomsten, bedoeld in artikel 11, §§ 2 en 3:
  1° 20,50 procent op het gedeelte van de beroepsinkomsten dat 15.831,12 euro niet te boven gaat;
  2° 14,16 procent op het gedeelte van de beroepsinkomsten dat 15.831,12 euro te boven gaat, maar 23.330,06 euro niet overschrijdt.
  § 4. In afwijking van de bijdrageregeling vermeld onder § 2, kan de onderworpene vanaf het kwartaal tijdens hetwelk hij de wettelijke pensioenleeftijd bereikt zonder effectief de betaling van een rustpensioen te verkrijgen evenwel vragen om onder de bijdrageregeling van § 3 te vallen.
  In afwijking van de bijdrageregeling vermeld onder § 2, kan de onderworpene vanaf het kwartaal tijdens hetwelk hij de wettelijke pensioenleeftijd bereikt en enkel de betaling van een overlevingspensioen effectief verkrijgt evenwel vragen om onder de bijdrageregeling van paragraaf 1 te vallen.
  De Koning kan, bij een besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad, de volgende nadere regels bepalen:
  1° de aanvraagprocedure;
  2° de uitwerking in de tijd van de aanvraag;
  3° de wijze waarop bijdragen kunnen worden terugbetaald;
  4° de voorwaarden waaronder een verzaking aan de aanvraag kan gebeuren.
  § 5. De Koning bepaalt in welke gevallen de in dit artikel bedoelde personen geacht worden alle beroepsbezigheid te hebben gestaakt.".

Art. 237. Artikel 13 van hetzelfde besluit, laatst gewijzigd bij de wet van 26 december 2015, wordt vervangen als volgt:
  "Art. 13. § 1. Vanaf het kwartaal tijdens hetwelk hij ofwel de wettelijke pensioenleeftijd bereikt en de betaling van een rustpensioen effectief verkrijgt ofwel de betaling van een vervroegd rustpensioen als zelfstandige of als werknemer effectief verkrijgt, is de onderworpene geen bijdrage verschuldigd indien zijn beroepsinkomsten als zelfstandige, verworven tijdens het bijdragejaar bedoeld in artikel 11, § 2, niet ten minste 811,20 euro bereiken.
  Voor de toepassing van dit artikel dient onder wettelijke pensioenleeftijd te worden begrepen, de pensioenleeftijd zoals bepaald in artikel 3, § 1, 1bis of 1ter, van het koninklijk besluit van 30 januari 1997 betreffende het pensioenstelsel der zelfstandigen met toepassing van de artikelen 15 en 27 van de wet van 26 juli 1996 tot modernisering van de sociale zekerheid en tot vrijwaring van de leefbaarheid van de wettelijke pensioenstelsels en van artikel 3, § 1, 4°, van de wet van 26 juli 1996 strekkende tot realisatie van de budgettaire voorwaarden tot deelname van België aan de Europese en Monetaire Unie.
  Wanneer bedoelde inkomsten minstens 811,20 euro bereiken, is de onderworpene de volgende jaarlijkse bijdragen verschuldigd, vastgesteld op de beroepsinkomsten bedoeld in artikel 11, §§ 2 en 3:
  1° 14,70 procent op het gedeelte van de beroepsinkomsten dat 15.831,12 euro niet te boven gaat;
  2° 14,16 procent op het gedeelte van de beroepsinkomsten dat 15.831,12 euro te boven gaat, maar 23.330,06 euro niet overschrijdt.
  § 2. Vanaf het kwartaal tijdens hetwelk hij de wettelijke pensioenleeftijd bereikt zonder effectief de betaling van een rustpensioen of een overlevingspensioen te verkrijgen of tijdens hetwelk hij de wettelijke pensioenleeftijd bereikt en enkel een overlevingspensioen effectief verkrijgt, is de onderworpene de volgende jaarlijkse bijdragen verschuldigd, vastgesteld op de beroepsinkomsten bedoeld in artikel 11, §§ 2 en 3:
  1° 20,50 procent op het gedeelte van de beroepsinkomsten dat 15.831,12 euro niet te boven gaat;
  2° 14,16 procent op het gedeelte van de beroepsinkomsten dat 15.831,12 euro te boven gaat, maar 23.330,06 euro niet overschrijdt.
  Voor de berekening van de bijdragen bedoeld in het eerste lid worden de beroepsinkomsten van de onderworpene geacht het bedrag te bereiken bedoeld bij artikel 12, § 1, tweede lid, wanneer deze dit bedrag niet bereiken. De aldus vastgestelde bijdragen zijn verschuldigd zelfs wanneer er geen winst werd gemaakt tijdens het in artikel 11, § 2, bedoelde bijdragejaar.
  Voor de berekening van de bijdragen bedoeld in het eerste lid, worden de beroepsinkomsten van de meewerkende echtgenoot die onderworpen is aan artikel 7bis, § 1, van dit besluit geacht de helft te bereiken van 3.221,08 euro, wanneer deze de helft van dit bedrag niet bereiken. De aldus vastgestelde bijdragen zijn verschuldigd zelfs wanneer er geen winst werd gemaakt tijdens het in artikel 11, § 2, bedoelde bijdragejaar.
  De onderworpene die, voor een bepaald kwartaal, een in toepassing van het derde lid verminderde bijdrage betaalt, wordt geacht, voor dat kwartaal, een bijdrage betaald te hebben die minstens gelijk is aan de bijdrage bedoeld in het tweede lid.
  Voor de berekening van de bijdragen bedoeld in het eerste lid worden de beroepsinkomsten van de onderworpene die vóór het kwartaal waarin hij de wettelijke pensioenleeftijd bereikt onder toepassing viel van artikel 12, § 1bis geacht het bedrag vermeld in artikel 12, § 1bis, eerste lid, te bereiken wanneer deze inkomsten dat bedrag niet bereiken en dit voor het resterende aantal kwartalen, zoals bedoeld in artikel 12, § 1bis.
  De onderworpene die, voor een bepaald kwartaal, een in toepassing van het vijfde lid verminderde bijdrage betaalt, wordt geacht, voor dat kwartaal, een bijdrage betaald te hebben die minstens gelijk is aan de bijdrage bedoeld in het tweede lid.
  § 3. De onderworpene is voor de kwartalen tijdens dewelke zijn vervroegd rustpensioen als zelfstandige of als werknemer volledig geschorst wordt wegens de overschrijding van de toegelaten grenzen geen bijdrage verschuldigd indien zijn beroepsinkomsten als zelfstandige, verworven tijdens het bijdragejaar bedoeld in artikel 11, § 2, niet ten minste 811,20 euro bereiken.
  Wanneer bedoelde inkomsten minstens 811,20 euro bereiken, is de onderworpene de volgende jaarlijkse bijdragen verschuldigd, vastgesteld op de beroepsinkomsten, bedoeld in artikel 11, §§ 2 en 3:
  1° 20,50 procent op het gedeelte van de beroepsinkomsten dat 15.831,12 euro niet te boven gaat;
  2° 14,16 procent op het gedeelte van de beroepsinkomsten dat 15.831,12 euro te boven gaat, maar 23.330,06 euro niet overschrijdt.
  § 4. In afwijking van de bijdrageregeling vermeld onder § 2, kan de onderworpene vanaf het kwartaal tijdens hetwelk hij de wettelijke pensioenleeftijd bereikt zonder effectief de betaling van een rustpensioen te verkrijgen evenwel vragen om onder de bijdrageregeling van § 3 te vallen.
  In afwijking van de bijdrageregeling vermeld onder § 2, kan de onderworpene vanaf het kwartaal tijdens hetwelk hij de wettelijke pensioenleeftijd bereikt en enkel de betaling van een overlevingspensioen effectief verkrijgt evenwel vragen om onder de bijdrageregeling van paragraaf 1 te vallen.
  De Koning kan, bij een besluit vastgesteld na overleg in de Ministerraad, de volgende nadere regels bepalen:
  1° de aanvraagprocedure;
  2° de uitwerking in de tijd van de aanvraag;
  3° de wijze waarop bijdragen kunnen worden terugbetaald;
  4° de voorwaarden waaronder een verzaking aan de aanvraag kan gebeuren.
  § 5. De Koning bepaalt in welke gevallen de in dit artikel bedoelde personen geacht worden alle beroepsbezigheid te hebben gestaakt.".

Art. 238. Artikel 13bis, § 2, van hetzelfde besluit, laatstelijk gewijzigd bij de wet van 18 februari 2018, wordt vervangen als volgt:
  " § 2. In geval van begin van bezigheid zoals door de Koning bepaald, betaalt de onderworpene voor het eerste kalenderkwartaal van onderwerping tot en met het laatste kalenderkwartaal van het derde volledige kalenderjaar van onderwerping en desgevallend, voor elk van de volgende kalenderkwartalen onderwerping waarvoor geen refertejaar is in de zin van artikel 11, § 3, eerste lid, voorlopig:
  1° 20,50 procent op een inkomen van 3.666,15 euro wanneer hij behoort tot de groep bijdrageplichtigen bedoeld in artikel 12, § 1;
  2° 20,50 procent op een inkomen van 3.666,15 euro wanneer hij behoort tot de groep bijdrageplichtigen bedoeld in artikel 12, § 1bis;
  3° 20,50 procent op een inkomen van de helft van 3.221,08 euro wanneer hij behoort tot de groep bijdrageplichtigen bedoeld in artikel 12, § 1ter;
  4° 20,50 procent op een inkomen van 405,60 euro wanneer hij behoort tot de groep bijdrageplichtigen bedoeld in artikel 12, § 2;
  5° 20,50 procent op een inkomen van 405,60 euro wanneer hij behoort tot de groep bijdrageplichtigen bedoeld in artikel 12bis;
  6° 14,70 procent op een inkomen van 811,20 euro wanneer hij behoort tot de groep bijdrageplichtigen bedoeld in artikel 13, § 1;
  7° 20,50 procent op een inkomen van 3.666,15 euro wanneer hij behoort tot de groep bijdrageplichtigen bedoeld in artikel 13, § 2, eerste en tweede lid;
  8° 20,50 procent op een inkomen van de helft van 3.221,08 euro wanneer hij behoort tot de groep bijdrageplichtigen bedoeld in artikel 13, § 2, eerste en derde lid;
  9° 20,50 procent op een inkomen van 3.666,15 euro wanneer hij behoort tot de groep bijdrageplichtigen bedoeld in artikel 13, § 2, eerste en vijfde lid;
  10° 20,50 procent op een inkomen van 811,20 euro wanneer hij behoort tot de groep bijdrageplichtigen bedoeld in artikel 13, § 3.".

Art. 239. In artikel 17, § 2, van hetzelfde besluit, laatstelijk gewijzigd bij de wet van 2 december 2018, worden de woorden "artikelen 12, § 1, 12, § 1bis, 12, § 1ter, 12bis, § 2 en 13, § 1" vervangen door de woorden "artikelen 12, § 1, 12, § 1bis, 12, § 1ter, 12bis, § 2, en 13, §§ 1, 2 en 3".

Art. 240. In artikel 17bis, § 1bis, eerste lid, van hetzelfde besluit, laatstelijk gewijzigd bij de wet van 1 juli 2016, worden de woorden "artikel 13bis, § 2, 1°, a)" vervangen door de woorden "artikel 13bis, § 2, 1° ".

Art. 241. In artikel 42 van de programmawet (I) van 24 december 2002, laatstelijk gewijzigd bij de wet van 26 december 2022, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
  1° de bepaling onder 3° wordt vervangen als volgt:
  "3° zelfstandige:
  a) de verzekeringsplichtige zelfstandige bedoeld in artikel 12, § 1 of 1bis, van het koninklijk besluit nr. 38 van 27 juli 1967 houdende inrichting van het sociaal statuut der zelfstandigen;
  b) de verzekeringsplichtige zelfstandige bedoeld in artikel 12, § 2, van hetzelfde besluit, die sociale bijdragen verschuldigd is, die gebaseerd zijn op een inkomen dat minstens gelijk is aan het inkomen bedoeld in artikel 12, § 1, tweede lid, van hetzelfde besluit;
  c) de verzekeringsplichtige zelfstandige bedoeld in artikel 12bis, § 2, van hetzelfde besluit;
  d) de verzekeringsplichtige zelfstandige bedoeld in artikel 13, § 2, eerste en tweede lid of eerste en vijfde lid van hetzelfde besluit;
  e) de verzekeringsplichtige zelfstandige bedoeld in artikel 13, § 3 of § 4, eerste lid, van hetzelfde besluit die sociale bijdragen verschuldigd is, die gebaseerd zijn op een inkomen dat minstens gelijk is aan het inkomen bedoeld in, naargelang het geval, artikel 12, §§ 1, tweede lid of 1bis, eerste lid, van hetzelfde besluit;
  f) de verzekeringsplichtige zelfstandige bedoeld in artikel 13bis, § 2, 1°, 2°, 7° of 9°, van hetzelfde besluit;";
  2° de bepaling onder 4° wordt vervangen als volgt:
  "4° meewerkende echtgenoot: de persoon bedoeld in artikel 7bis, § 1, van het koninklijk besluit nr. 38 van 27 juli 1967 houdende inrichting van het sociaal statuut der zelfstandigen die:
  a) de in artikel 12, §§ 1 en 1ter, van hetzelfde besluit bedoelde bijdragen verschuldigd is;
  b) de in artikel 13, § 2, eerste en derde lid, van hetzelfde besluit bedoelde bijdragen verschuldigd is:
  c) de in artikel 13, § 3 of § 4, eerste lid, van hetzelfde besluit bedoelde bijdragen verschuldigd is, die gebaseerd zijn op een inkomen dat minstens gelijk is aan het inkomen bedoeld in artikel 12, § 1ter, eerste lid, van hetzelfde besluit;
  d) de in artikel 13bis, § 2, 3° of 8°, van hetzelfde besluit bedoelde bijdragen verschuldigd is;";
  3° de bepaling onder 5° wordt vervangen als volgt:
  "5° helper: de verzekeringsplichtige helper die bijdragen verschuldigd is zoals de zelfstandige bepaald onder 3° ;".

Art. 242. In artikel 2 van de wet van 18 februari 2018 houdende diverse bepalingen inzake aanvullende pensioenen en tot instelling van een aanvullend pensioen voor de zelfstandigen actief als natuurlijk persoon, voor de meewerkende echtgenoten en voor de zelfstandige helpers, laatstelijk gewijzigd bij de wet van 26 december 2022, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
  1° de bepaling onder 2° wordt vervangen als volgt:
  "2° zelfstandige:
  a) de verzekeringsplichtige zelfstandige bedoeld in artikel 12, § 1 of 1bis, van het koninklijk besluit nr. 38 van 27 juli 1967 houdende inrichting van het sociaal statuut der zelfstandigen;
  b) de verzekeringsplichtige zelfstandige bedoeld in artikel 12, § 2, van hetzelfde besluit, die sociale bijdragen verschuldigd is die gebaseerd zijn op een inkomen dat minstens gelijk is aan het inkomen bedoeld in artikel 12, § 1, tweede lid, van hetzelfde besluit;
  c) de verzekeringsplichtige zelfstandige bedoeld in artikel 12bis, § 2, van hetzelfde besluit;
  d) de verzekeringsplichtige zelfstandige bedoeld in artikel 13, § 2, eerste en tweede lid of eerste en vijfde lid van hetzelfde besluit;
  e) de verzekeringsplichtige zelfstandige bedoeld in artikel 13, § 3 of § 4, eerste lid, van hetzelfde besluit die sociale bijdragen verschuldigd is, die gebaseerd zijn op een inkomen dat minstens gelijk is aan het inkomen bedoeld in, naargelang het geval, artikel 12, §§ 1, tweede lid of 1bis, eerste lid, van hetzelfde besluit;
  f) de verzekeringsplichtige zelfstandige bedoeld in artikel 13bis, § 2, 1°, 2°, 7° of 9°, van hetzelfde besluit;";
  2° de bepaling onder 3° wordt vervangen als volgt:
  "3° meewerkende echtgenoot: de persoon bedoeld in artikel 7bis, § 1, van het koninklijk besluit nr. 38 van 27 juli 1967 houdende inrichting van het sociaal statuut der zelfstandigen die:
  a) de in artikel 12, §§ 1 en 1ter, van hetzelfde besluit bedoelde bijdragen verschuldigd is;
  b) de in artikel 13, § 2, eerste en derde lid, van hetzelfde besluit bedoelde bijdragen verschuldigd is;
  c) de in artikel 13, § 3 of § 4, eerste lid, van hetzelfde besluit bedoelde bijdragen verschuldigd is, die gebaseerd zijn op een inkomen dat minstens gelijk is aan het inkomen bedoeld in artikel 12, § 1ter, eerste lid, van hetzelfde besluit;
  d) de in artikel 13bis, § 2, 3° of 8°, van hetzelfde besluit bedoelde bijdragen verschuldigd is;";
  3° de bepaling onder 4° wordt vervangen als volgt:
  "4° helper: de verzekeringsplichtige helper die bijdragen verschuldigd is zoals de zelfstandige bepaald onder 2° ;".

HOOFDSTUK 5. - WIJZIGINGEN VAN DE WET VAN 31 MEI 2023 TOT INVOERING VAN EEN TIJDELIJK CRISISKADER OVERBRUGGINGSRECHT IN GEVAL VAN NOODSITUATIES EN TOT WIJZIGING VAN DE PROGRAMMAWET VAN 26 DECEMBER 2022

Art.245. In artikel 4 van de wet van 31 mei 2023 tot invoering van een tijdelijk crisiskader overbruggingsrecht in geval van noodsituaties en tot wijziging van de programmawet van 26 december 2022, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
  a) in de bepaling onder 2°, eerste lid, worden de woorden "artikelen 12, §§ 1, 1bis of 1ter, of 13bis, § 2, 1°, 1° bis of 2°, " vervangen door de woorden "artikelen 12, §§ 1, 1bis of 1ter, 13, § 2 of 13bis, § 2, 1°, 2°, 3°, 7°, 8° of 9° ";
  b) de bepaling onder 2°, tweede lid, wordt vervangen als volgt:
  "De Koning kan, in het besluit vastgesteld krachtens artikel 3 van deze wet, het personeel toepassingsgebied van het tijdelijk crisiskader overbruggingsrecht in geval van noodsituaties uitbreiden tot de volgende categorieën zelfstandigen op voorwaarde dat deze categorieën op dezelfde manier worden getroffen door de noodsituatie:
  a) de zelfstandigen beoogd door het artikel 12, § 2, van het koninklijk besluit nr. 38, voor zover het bedrag van hun wettelijk verschuldigde voorlopige sociale bijdragen tijdens de in 1° bedoelde periode gebaseerd is op een inkomen dat minstens gelijk is aan het inkomen bedoeld in artikel 12, § 1, tweede lid, van hetzelfde besluit;
  b) de zelfstandigen beoogd door het artikel 13, § 3 of § 4, eerste lid, van het koninklijk besluit nr. 38, voor zover het bedrag van hun wettelijk verschuldigde voorlopige sociale bijdragen tijdens de in 1° bedoelde periode gebaseerd is op een inkomen dat minstens gelijk is aan het inkomen bedoeld in, naargelang het geval, artikel 12, §§ 1, tweede lid, 1bis, eerste lid of 1ter, eerste lid, van hetzelfde besluit.".

Art. 245. In artikel 4 van de wet van 31 mei 2023 tot invoering van een tijdelijk crisiskader overbruggingsrecht in geval van noodsituaties en tot wijziging van de programmawet van 26 december 2022, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
  a) in de bepaling onder 2°, eerste lid, worden de woorden "artikelen 12, §§ 1, 1bis of 1ter, of 13bis, § 2, 1°, 1° bis of 2°, " vervangen door de woorden "artikelen 12, §§ 1, 1bis of 1ter, 13, § 2 of 13bis, § 2, 1°, 2°, 3°, 7°, 8° of 9° ";
  b) de bepaling onder 2°, tweede lid, wordt vervangen als volgt:
  "De Koning kan, in het besluit vastgesteld krachtens artikel 3 van deze wet, het personeel toepassingsgebied van het tijdelijk crisiskader overbruggingsrecht in geval van noodsituaties uitbreiden tot de volgende categorieën zelfstandigen op voorwaarde dat deze categorieën op dezelfde manier worden getroffen door de noodsituatie:
  a) de zelfstandigen beoogd door het artikel 12, § 2, van het koninklijk besluit nr. 38, voor zover het bedrag van hun wettelijk verschuldigde voorlopige sociale bijdragen tijdens de in 1° bedoelde periode gebaseerd is op een inkomen dat minstens gelijk is aan het inkomen bedoeld in artikel 12, § 1, tweede lid, van hetzelfde besluit;
  b) de zelfstandigen beoogd door het artikel 13, § 3 of § 4, eerste lid, van het koninklijk besluit nr. 38, voor zover het bedrag van hun wettelijk verschuldigde voorlopige sociale bijdragen tijdens de in 1° bedoelde periode gebaseerd is op een inkomen dat minstens gelijk is aan het inkomen bedoeld in, naargelang het geval, artikel 12, §§ 1, tweede lid, 1bis, eerste lid of 1ter, eerste lid, van hetzelfde besluit.".

Art. 246. De artikelen van deze titel treden in werking op 1 oktober 2025 en zijn van toepassing op de bijdragen verschuldigd vanaf het vierde kwartaal van 2025.

Bijdrageplichtig feit	Bijdrageplichtige	Bedrag
X.3.1. Een aanvraag tot toelating van een klinische proef waarbij België als rapporterende lidstaat optreedt, andere dan een aanvraag bedoeld in X.3.2., X.3.3., X.3.6., X.3.7. of X.3.8.	Opdrachtgever van een commerciële klinische proef	7.677,41 euro
X.3.2. Een aanvraag tot toelating van een fase I-klinische proef waarbij België als rapporterende lidstaat optreedt	Opdrachtgever van een commerciële klinische proef	7.677,41 euro
X.3.3. Een aanvraag tot toelating van een klinische proef met beperkte interventie, zoals bedoeld in artikel 2, paragraaf 2, 3), van de verordening (EU) 536/2014, waarbij België als rapporterende lidstaat optreedt	Opdrachtgever van een commerciële klinische proef	7.677,41 euro
X.3.4. Een aanvraag tot toelating van een klinische proef waarbij België als betrokken lidstaat optreedt, andere dan een aanvraag bedoeld in X.3.5.	Opdrachtgever van een commerciële klinische proef	7.677,41 euro
X.3.5. Een aanvraag tot toelating van een klinische proef met beperkte interventie, zoals bedoeld in artikel 2, paragraaf 2, 3), van de verordening (EU) 536/2014, waarbij België als betrokken lidstaat optreedt	Opdrachtgever van een commerciële klinische proef	7.677,41 euro
X.3.6. Een aanvraag tot toelating van een mononationale klinische proef, andere dan een aanvraag bedoeld in X.3.7. of X.3.8.	Opdrachtgever van een commerciële klinische proef	7.677,41 euro
X.3.7. Een aanvraag bedoeld in artikel 22 van de wet van 7 mei 2017	Opdrachtgever van een commerciële klinische proef	7.677,41 euro
X.3.8. Een aanvraag tot toelating van een mononationale klinische proef met een beperkte interventie evalueert, zoals bedoeld in artikel 2, paragraaf 2, 3). van de verordening (EU) 536/2014	Opdrachtgever van een commerciële klinische proef	7.677,41 euro
X.3.9. Een aanvraag tot een substantiële wijziging van een klinische proef overeenkomstig artikel 18 van de verordening (EU) 536/2014 of overeenkomstig artikel 22 van de verordening (EU) 536/2014 evalueert waarbij België als rapporterende Lidstaat optreedt	Opdrachtgever van een commerciële klinische proef	1.605,73 euro
X.3.10. Een aanvraag tot een substantiële wijziging van een klinische proef overeenkomstig artikel 18 van de verordening (EU) 536/2014 of overeenkomstig artikel 22 van de verordening (EU) 536/2014, waarbij België als betrokken Lidstaat optreedt	Opdrachtgever van een commerciële klinische proef	1.605,73 euro
X.3.11. Een aanvraag tot een substantiële wijziging van een klinische proef overeenkomstig artikel 22 van de verordening (EU) 536/2014	Opdrachtgever van een commerciële klinische proef	518,73 euro
X.3.12. Een aanvraag tot een willig beroep overeenkomstig artikel 48 van de wet van 7 mei 2017	Opdrachtgever van een commerciële klinische proef	7.677,41 euro
X.3.13. Een aanvraag waarbij enkel de aspecten worden geëvalueerd die vallen onder deel I of deel II van het beoordelingsrapport met betrekking tot een aanvraag tot toelating van een klinische proef bedoeld in X.3.1., X.3.2., X.3.3., X.3.4. of X.3.5., overeenkomstig artikel 11 van de verordening (EU) 536/2014	Opdrachtgever van een commerciële klinische proef	3.838,71 euro
X.3.14. Een aanvraag waarbij enkel de aspecten die vallen onder deel I of deel II van het beoordelingsrapport met betrekking tot een aanvraag tot toelating van een klinische proef bedoeld in X.3.6., X.3.7. of X.3.8. worden geëvalueerd, overeenkomstig artikel 11 van de verordening (EU) 536/2014	Opdrachtgever van een commerciële klinische proef	3.838,71 euro
X.3.15. Aanvullende bijdrage: een aanvraag tot toelating van een klinische proef of de aanvraag tot substantiële wijziging via een versnelde procedure op verzoek van het College	Opdrachtgever van een commerciële klinische proef	5.122,82 euro, boven op de bedragen bedoeld in X.3.1., X.3.2., X.3.3., X.3.4., X.3.5., X.3.9, X.3.10., X.3.11. of X.3.13.

Bijdrageplichtig feit Bijdrageplichtige Bedrag X.3.1. Een aanvraag tot toelating van een klinische proef waarbij België als rapporterende lidstaat optreedt, andere dan een aanvraag bedoeld in X.3.2., X.3.3., X.3.6., X.3.7. of X.3.8. Opdrachtgever van een commerciële klinische proef 7.677,41 euro X.3.2. Een aanvraag tot toelating van een fase I-klinische proef waarbij België als rapporterende lidstaat optreedt Opdrachtgever van een commerciële klinische proef 7.677,41 euro X.3.3. Een aanvraag tot toelating van een klinische proef met beperkte interventie, zoals bedoeld in artikel 2, paragraaf 2, 3), van de verordening (EU) 536/2014, waarbij België als rapporterende lidstaat optreedt Opdrachtgever van een commerciële klinische proef 7.677,41 euro X.3.4. Een aanvraag tot toelating van een klinische proef waarbij België als betrokken lidstaat optreedt, andere dan een aanvraag bedoeld in X.3.5. Opdrachtgever van een commerciële klinische proef 7.677,41 euro X.3.5. Een aanvraag tot toelating van een klinische proef met beperkte interventie, zoals bedoeld in artikel 2, paragraaf 2, 3), van de verordening (EU) 536/2014, waarbij België als betrokken lidstaat optreedt Opdrachtgever van een commerciële klinische proef 7.677,41 euro X.3.6. Een aanvraag tot toelating van een mononationale klinische proef, andere dan een aanvraag bedoeld in X.3.7. of X.3.8. Opdrachtgever van een commerciële klinische proef 7.677,41 euro X.3.7. Een aanvraag bedoeld in artikel 22 van de wet van 7 mei 2017 Opdrachtgever van een commerciële klinische proef 7.677,41 euro X.3.8. Een aanvraag tot toelating van een mononationale klinische proef met een beperkte interventie evalueert, zoals bedoeld in artikel 2, paragraaf 2, 3). van de verordening (EU) 536/2014 Opdrachtgever van een commerciële klinische proef 7.677,41 euro X.3.9. Een aanvraag tot een substantiële wijziging van een klinische proef overeenkomstig artikel 18 van de verordening (EU) 536/2014 of overeenkomstig artikel 22 van de verordening (EU) 536/2014 evalueert waarbij België als rapporterende Lidstaat optreedt Opdrachtgever van een commerciële klinische proef 1.605,73 euro X.3.10. Een aanvraag tot een substantiële wijziging van een klinische proef overeenkomstig artikel 18 van de verordening (EU) 536/2014 of overeenkomstig artikel 22 van de verordening (EU) 536/2014, waarbij België als betrokken Lidstaat optreedt Opdrachtgever van een commerciële klinische proef 1.605,73 euro X.3.11. Een aanvraag tot een substantiële wijziging van een klinische proef overeenkomstig artikel 22 van de verordening (EU) 536/2014 Opdrachtgever van een commerciële klinische proef 518,73 euro X.3.12. Een aanvraag tot een willig beroep overeenkomstig artikel 48 van de wet van 7 mei 2017 Opdrachtgever van een commerciële klinische proef 7.677,41 euro X.3.13. Een aanvraag waarbij enkel de aspecten worden geëvalueerd die vallen onder deel I of deel II van het beoordelingsrapport met betrekking tot een aanvraag tot toelating van een klinische proef bedoeld in X.3.1., X.3.2., X.3.3., X.3.4. of X.3.5., overeenkomstig artikel 11 van de verordening (EU) 536/2014 Opdrachtgever van een commerciële klinische proef 3.838,71 euro X.3.14. Een aanvraag waarbij enkel de aspecten die vallen onder deel I of deel II van het beoordelingsrapport met betrekking tot een aanvraag tot toelating van een klinische proef bedoeld in X.3.6., X.3.7. of X.3.8. worden geëvalueerd, overeenkomstig artikel 11 van de verordening (EU) 536/2014 Opdrachtgever van een commerciële klinische proef 3.838,71 euro X.3.15. Aanvullende bijdrage: een aanvraag tot toelating van een klinische proef of de aanvraag tot substantiële wijziging via een versnelde procedure op verzoek van het College Opdrachtgever van een commerciële klinische proef 5.122,82 euro, boven op de bedragen bedoeld in X.3.1., X.3.2., X.3.3., X.3.4., X.3.5., X.3.9, X.3.10., X.3.11. of X.3.13.

Art. N2. Bijlage 2 bij de programmawet van 18 juli 2025
  Bijlage - Hoogte van de betoelaging voor de toepassing van artikel 47/2, en betalingsmodaliteiten
  }Hoofdstuk I. - Hoogte van de betoelaging I.1. De vergoeding wordt bepaald op grond van het aantal aanvragen.
  I.2. De vergoeding per aanvraag zijn forfaitair, en worden bepaald overeenkomstig artikel 47/2, eerste en vierde lid.
  Hoofdstuk II. - Betalingsmodaliteiten II.1.1. De Federale Overheidsdienst Volksgezondheid, Veiligheid van de Voedselketen en Leefmilieu stuurt een betalingsbericht aan het FAGG binnen een termijn van 15 dagen die aanvangt op de eerste dag die volgt op het kwartaal waarop de betoelaging betrekking heeft. De betoelaging wordt om de drie maanden vastgesteld.
  II.1.2. Met het oog op de toepassing van dit hoofdstuk, duidt de Federale Overheidsdienst Volksgezondheid, Veiligheid van de Voedselketen en Leefmilieu, een vaste vertegenwoordiger aan, alsmede één of meer plaatsvervangers.
  II.3. Het betalingsbericht is op straffe van onontvankelijkheid ondertekend door een in II.1.2 vermelde persoon en bevat op straffe van nietigheid de volgende gegevens:
  II.3.1. het aantal aanvragen voor de betrokken maand volgens de onderverdeling gemaakt bij koninklijk besluit, krachtens artikel 47/2, eerste lid en vierde lid;
  II.3.2. het bedrag van de verschuldigde vergoeding;
  II.3.3. het rekeningnummer waarop de betaling moet worden uitgevoerd;
  II.3.4. de unieke mededeling toe te voegen aan de betaling.
  II.4.1. Het FAGG voert de betaling uit binnen een termijn van 30 dagen die aanvangt op de eerste dag die volgt op de ontvangst van het betalingsbericht.