Naar hoofdinhoud

Vergelijking NL / FR

| Word Word (citaat)

Nederlands (NL)

Français (FR)

Titel
12 MAART 2023. - Wet tot modernisering van de btw-ketting en van de inning van fiscale en niet-fiscale schuldvorderingen binnen de FOD Financiën
Titre
12 MARS 2023. - Loi visant à moderniser la chaîne T.V.A. et la perception des créances fiscales et non fiscales au sein du SPF Finances
Documentinformatie
Numac: 2023041020
Datum: 2023-03-12
Staatsblad: Bekijken
Info du document
Numac: 2023041020
Date: 2023-03-12
Moniteur: Voir
Tekst (28)
Texte (28)
TITEL 1. - ALGEMENE BEPALING
TITRE 1er. - DISPOSITION GENERALE
Artikel 1. Deze wet regelt een aangelegenheid als bedoeld in artikel 74 van de Grondwet.
Article 1er. La présente loi règle une matière visée à l'article 74 de la Constitution.
TITEL 2. - WIJZIGINGEN VAN HET WETBOEK VAN DE BELASTING OVER DE TOEGEVOEGDE WAARDE
TITRE 2. - MODIFICATIONS DU CODE DE LA TAXE SUR LA VALEUR AJOUTEE
Art. 2. In artikel 47 van het Wetboek van de belasting over de toegevoegde waarde worden de volgende wijzigingen aangebracht:
  1° het tweede lid wordt vervangen als volgt:
  "Wanneer tijdens het aangiftetijdvak het af te trekken bedrag meer bedraagt dan dat van de verschuldigde belasting ter zake van de door de belastingplichtige verrichte leveringen en diensten, wordt het overschot waarvoor geen teruggaaf is gevraagd overeenkomstig artikel 76, § 1, ingeschreven op de Provisierekening btw.";
  2° het artikel wordt aangevuld met een lid, luidende:
  "De Koning bepaalt het minimumbedrag dat op de Provisierekening btw kan worden ingeschreven.".
Art. 2. A l'article 47 du Code de la taxe sur la valeur ajoutée, les modifications suivantes sont apportées :
  1° l'alinéa 2 est remplacé par ce qui suit :
  "Quand, au cours de la période de déclaration, le montant des déductions autorisées dépasse celui des taxes dues pour les livraisons de biens et les prestations de services effectuées par l'assujetti, l'excédent dont la restitution n'est pas demandée conformément à l'article 76, § 1er, est inscrit au Compte-provisions T.V.A." ;
  2° l'article est complété par un alinéa rédigé comme suit :
  "Le Roi détermine le montant minimal qui peut donner lieu à l'inscription sur le Compte-provisions T.V.A.".
Art. 3. In artikel 53 van hetzelfde Wetboek, vervangen bij de wet van 28 januari 2004 en laatstelijk gewijzigd bij de wet van 27 december 2021, wordt een paragraaf 1ter ingevoegd, luidende:
  " § 1ter. De administratie belast met de belasting over de toegevoegde waarde brengt aan de belastingplichtige die gehouden is tot het indienen van de in paragraaf 1, eerste lid, 2°, bedoelde aangifte een voorstel van vervangende aangifte ter kennis, na het verstrijken van een termijn van drie maanden volgend op het aangiftetijdvak, wanneer de in paragraaf 1, eerste lid, 2°, bedoelde aangifte niet binnen de vereiste termijn werd ingediend, behalve in de volgende gevallen:
  1° wanneer de belastingplichtige niet als zodanig voor btw-doeleinden is geïdentificeerd overeenkomstig artikel 50;
  2° wanneer de belastingplichtige de in de paragraaf 1, eerste lid, 2°, bedoelde aangifte heeft ingediend vóór de kennisgeving van deze vervangende aangifte;
  3° wanneer de rechten van de Schatkist in gevaar zijn.
  Het voorstel van vervangende aangifte bedoeld in het eerste lid herneemt het hoogste verschuldigde bedrag aan belasting opgenomen in de in paragraaf 1, eerste lid, 2°, bedoelde aangiften met betrekking tot de twaalf maanden voorafgaand aan het aangiftetijdvak van de niet binnen de vereiste termijn ingediende aangifte.
  Bij gebrek aan een eerder ingediende aangifte in de loop van een aangiftetijdvak dat maximaal twaalf maanden aan het aangiftetijdvak van de niet-ingediende aangifte voorafgaat, of wanneer het in het tweede lid bedoelde bedrag lager is dan 2.100 euro, legt het in het eerste lid bedoelde voorstel van vervangende aangifte het verschuldigde bedrag aan belasting vast op 2.100 euro.
  Het in het eerste lid bedoelde voorstel van vervangende aangifte wordt aan de in het eerste lid bedoelde belastingplichtige ter kennis gebracht bij aangetekende zending en heeft uitwerking op de derde werkdag volgend op de afgifte van die zending aan de aanbieder van de universele postdienst. Het bevat de volgende vermeldingen:
  1° de vermelding "voorstel van vervangende aangifte";
  2° het aangiftetijdvak waarvoor de belastingplichtige geen aangifte heeft ingediend;
  3° het verschuldigde bedrag aan belasting die, al naargelang het geval, overeenstemt met:
  a) het hoogste verschuldigde bedrag aan belasting opgenomen in de in het tweede lid bedoelde aangiften, wanneer dat bedrag hoger is of gelijk aan 2.100 euro;
  b) 2.100 euro, bij gebrek aan in het tweede lid bedoelde aangiften of wanneer het hoogste verschuldigde bedrag aan belasting opgenomen in de in het tweede lid bedoelde aangiften lager is dan 2.100 euro;
  4° de wettelijke grondslag waarop de administratie zich steunt om het bedrag van de verschuldigde belasting vast te stellen.
  De in het eerste lid bedoelde belastingplichtige kan de in paragraaf 1, eerste lid, 2°, bedoelde niet ingediende aangifte indienen binnen een termijn van een maand vanaf de datum van uitwerking van de in het eerste lid bedoelde kennisgeving van het voorstel van vervangende aangifte om het voorstel van vervangende aangifte te betwisten. De indiening van die aangifte maakt een einde aan de procedure van voorstel van vervangende aangifte.
  Wanneer de in het eerste lid bedoelde belastingplichtige de in het vijfde lid bedoelde aangifte niet heeft ingediend binnen de erin vermelde termijn, wordt de vervangende aangifte definitief en worden die aangifte en het verschuldigde bedrag aan belasting zoals vastgesteld in het in het eerste lid bedoelde voorstel van vervangende aangifte, aan de in het eerste lid bedoelde belastingplichtige ter kennis gebracht bij aangetekende zending die de in het vierde lid bedoelde vermeldingen omvat. Die kennisgeving heeft uitwerking vanaf de derde werkdag volgend op de afgifte van de zending aan de aanbieder van de universele postdienst.
  De belastingplichtige kan bezwaar indienen tegen de in het zesde lid bedoelde definitieve vervangende aangifte op het elektronische adres, binnen de termijn en volgens de modaliteiten, zoals bepaald door de Koning.
  De kennisgeving van de definitieve vervangende aangifte doet geen afbreuk aan het recht van de administratie belast met de belasting over de toegevoegde waarde om de correcte toepassing na te gaan van de verschuldigde belasting ten aanzien van het aangiftetijdvak dat betrekking heeft op de vervangende aangifte en om desgevallend het bedrag ervan te corrigeren.
  De in het eerste lid bedoelde belastingplichtige, voldoet zonder uitstel het in het zesde lid bedoelde verschuldigde bedrag aan belasting alsook de overeenkomstig artikel 91, § 1, eerste lid, 1° verschuldigde nalatigheidsinteresten.".
Art. 3. Dans l'article 53 du même Code, remplacé par la loi du 28 janvier 2004 et modifié en dernier lieu par la loi du 27 décembre 2021, il est inséré un paragraphe 1erter rédigé comme suit :
  " § 1erter. L'administration en charge de la taxe sur la valeur ajoutée notifie à l'assujetti tenu au dépôt de la déclaration visée au paragraphe 1er, alinéa 1er, 2°, une proposition de déclaration de substitution en cas de non-dépôt dans le délai requis de la déclaration visée au paragraphe 1er, alinéa 1er, 2°, à l'expiration d'un délai de trois mois suivant la période de déclaration, sauf dans les cas suivants :
  1° lorsque l'assujetti n'est pas identifié à la T.V.A. comme tel conformément à l'article 50 ;
  2° lorsque l'assujetti a déposé la déclaration visée au paragraphe 1er, alinéa 1er, 2°, avant la notification de cette déclaration de substitution ;
  3° lorsque les droits du Trésor sont en péril.
  La proposition de déclaration de substitution visée à l'alinéa 1er reprend le montant de taxe dû le plus élevé indiqué dans les déclarations visées au paragraphe 1er, alinéa 1er, 2°, relatives aux douze mois qui précèdent la période de déclaration relative à la déclaration non déposée dans le délai requis.
  En l'absence d'introduction d'une déclaration antérieure relative aux douze mois qui précèdent la période de déclaration relative à la déclaration non déposée ou lorsque le montant visé à l'alinéa 2 n'atteint pas 2.100 euros, la proposition de déclaration de substitution visée à l'alinéa 1er fixe le montant de taxe dû à 2.100 euros.
  La proposition de déclaration de substitution visée à l'alinéa 1er est notifiée à l'assujetti visé à l'alinéa 1er par envoi recommandé et produit ses effets le troisième jour ouvrable suivant la remise de cet envoi au prestataire du service postal universel. Elle indique les mentions suivantes :
  1° la mention "proposition de déclaration de substitution" ;
  2° la période de déclaration pour laquelle l'assujetti n'a pas déposé de déclaration ;
  3° le montant de taxe dû qui correspond, selon le cas :
  a) au montant de taxe dû le plus élevé, indiqué dans les déclarations visées à l'alinéa 2, lorsque ce montant est supérieur ou égal à 2.100 euros ;
  b) à 2.100 euros en l'absence de déclaration visée à l'alinéa 2 ou lorsque le montant de taxe dû le plus élevé indiqué dans les déclarations visées à l'alinéa 2 est inférieur à 2.100 euros ;
  4° la justification légale sur laquelle se fonde l'administration pour fixer le montant de taxe due.
  L'assujetti visé à l'alinéa 1er peut introduire la déclaration non déposée visée au paragraphe 1er, alinéa 1er, 2°, dans un délai d'un mois à compter de la date d'effet de la notification de la proposition de déclaration visée à l'alinéa 1er, en vue de contester la proposition de déclaration de substitution. Le dépôt de cette déclaration met fin à la procédure de déclaration de substitution.
  Lorsque l'assujetti visé à l'alinéa 1er n'a pas déposé la déclaration visée à l'alinéa 5 dans le délai qui y est mentionné, la déclaration de substitution acquiert un caractère définitif et cette déclaration ainsi que le montant de taxe dû constaté dans la proposition de déclaration de substitution visée à l'alinéa 1er sont notifiés à l'assujetti visé à l'alinéa 1er par envoi recommandé qui reprend les mentions visées à l'alinéa 4. Cette notification produit ses effets à compter du troisième jour ouvrable suivant la remise de l'envoi au prestataire de service postal universel.
  L'assujetti est autorisé à introduire une réclamation à l'encontre de la déclaration de substitution définitive visée à l'alinéa 6, à l'adresse électronique, dans le délai et selon les modalités déterminés par le Roi.
  La notification de la déclaration de substitution définitive ne porte pas préjudice au droit de l'administration en charge de la taxe de la valeur ajoutée de vérifier l'application correcte de la taxe due au titre de la période de déclaration qui se rapporte à la déclaration de substitution, ainsi que d'en rectifier le montant le cas échéant.
  L'assujetti visé à l'alinéa 1er acquitte, sans délai, le montant de taxe dû visé à l'alinéa 6 ainsi que les intérêts de retard dus conformément à l'article 91, § 1er, alinéa 1er, 1°. ".
Art. 4. Artikel 62 van hetzelfde Wetboek, vervangen bij de wet van 28 december 1992 en laatstelijk gewijzigd bij de wet van 11 februari 2019, wordt vervangen als volgt:
  "Art. 62. Onverminderd het recht van de administratie belast met de belasting over de toegevoegde waarde tot het vragen van mondelinge inlichtingen, is eenieder gehouden, op ieder verzoek van de ambtenaren van de voornoemde administratie, binnen een maand vanaf de derde werkdag volgend op de verzending van de vraag om inlichtingen, welke termijn wegens gegronde redenen kan worden verlengd, schriftelijk alle inlichtingen te verschaffen die hem gevraagd worden teneinde de juiste heffing van de belasting in zijnen hoofde of in hoofde van derden na te gaan.
  De in het eerste lid bedoelde termijn wordt teruggebracht tot tien dagen wanneer:
  1° de rechten van de Schatkist in gevaar zijn;
  2° de vraag deel uitmaakt van de controle van een in artikel 76, § 1 of § 2, bedoeld overschot van belasting.".
Art. 4. L'article 62 du même Code, remplacé par la loi du 28 décembre 1992 et modifié en dernier lieu par la loi du 11 février 2019, est remplacé par ce qui suit :
  "Art. 62. Sans préjudice du droit de l'administration en charge de la taxe sur la valeur ajoutée de demander des renseignements verbaux, toute personne est tenue de fournir par écrit, à toute réquisition des agents de l'administration précitée, dans le mois à compter du troisième jour ouvrable qui suit l'envoi de la demande de renseignements, ce délai pouvant être prolongé pour de justes motifs, tous renseignements qui lui sont réclamés aux fins de vérifier l'exacte perception de la taxe à sa charge ou à la charge de tiers.
  Le délai visé à l'alinéa 1er est raccourci à dix jours, lorsque :
  1° les droits du Trésor sont en péril ;
  2° la demande s'inscrit dans le cadre de la vérification de l'excédent de taxe visé à l'article 76, § 1er ou § 2.".
Art. 5. In artikel 66 van hetzelfde Wetboek, vervangen bij de wet van 28 december 1992 en laatstelijk gewijzigd bij de wet van 11 februari 2019, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
  1° het eerste lid wordt vervangen als volgt:
  "Onverminderd de toepassing van artikel 53, § 1ter, wanneer iemand die krachtens artikel 51, §§ 1, 2 of 4, schuldenaar is van de belasting de in de artikelen 53, § 1, eerste lid, 2°, 53ter, 1°, of 53nonies, § 1, bedoelde aangifte niet heeft ingediend, geheel of ten dele in gebreke is gebleven de door dit Wetboek en de uitvoeringsbesluiten ervan voorgeschreven verplichtingen inzake het houden, het uitreiken, het bewaren of het voorleggen ter inzage van boeken of stukken na te komen, of niet heeft geantwoord op de vraag om inlichtingen bedoeld in artikel 62, kan de administratie belast met de belasting over de toegevoegde waarde ambtshalve hem een aanslag opleggen tot beloop van de belasting die verschuldigd is over het vermoedelijk bedrag van de handelingen die hij heeft verricht gedurende de maand of de maanden waarop de overtreding betrekking heeft.";
  2° in het tweede lid worden de woorden "Door of vanwege de minister van Financiën kan ook ambtshalve een aanslag worden opgelegd" vervangen door de woorden "De administratie kan ook ambtshalve een aanslag opleggen";
  3° het vierde lid wordt opgeheven.
Art. 5. A l'article 66 du même Code, remplacé par la loi du 28 décembre 1992 et modifié en dernier lieu par la loi du 11 février 2019, les modifications suivantes sont apportées :
  1° l'alinéa 1er est remplacé par ce qui suit :
  "Sans préjudice de l'application de l'article 53, § 1erter, lorsqu'une personne redevable de la taxe en vertu de l'article 51, §§ 1er, 2 ou 4, n'a pas remis la déclaration visée aux articles 53, § 1er, alinéa 1er, 2°, 53ter, 1° ou 53nonies, § 1er, ne s'est pas conformée, pour tout ou partie, aux obligations imposées par le présent Code ou ses arrêtés d'exécution concernant la tenue, l'établissement, la conservation ou la communication des livres ou documents, ou s'est abstenue de répondre à la demande de renseignements visée à l'article 62, l'administration en charge de la taxe sur la valeur ajoutée peut établir d'office la taxe due par cette personne, en raison du montant présumé des opérations qu'elle a effectuées pendant le ou les mois auxquels l'irrégularité se rapporte." ;
  2° dans l'alinéa 2, les mots "Ils sont également autorisés à" sont remplacés par les mots "L'administration peut" ;
  3° l'alinéa 4 est abrogé.
Art. 6. In artikel 67 van hetzelfde Wetboek, gewijzigd bij de wet van 28 december 1992, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
  1° het tweede lid wordt vervangen als volgt:
  "De administratie belast met de belasting over de toegevoegde waarde brengt vooraf de schuldenaar van de belasting, in de vorm en onder de voorwaarden die de Koning bepaalt, het bedrag en de verantwoording van de belasting die zij voornemens is te heffen ter kennis. De schuldenaar van de belasting kan zijn opmerkingen doen kennen.";
  2° het artikel wordt aangevuld met een derde lid, luidende:
  "De administratie brengt de beslissing van ambtshalve aanslag ter kennis bij aangetekende zending. Deze kennisgeving heeft uitwerking op de derde werkdag volgend op de afgifte van de zending aan de aanbieder van de universele postdienst.".
Art. 6. A l'article 67 du même Code, modifié par la loi du 28 décembre 1992, les modifications suivantes sont apportées :
  1° l'alinéa 2 est remplacé par ce qui suit :
  "L'administration en charge de la taxe sur la valeur ajoutée fait connaître préalablement au redevable, dans les formes et conditions que le Roi détermine, le montant et la justification de la taxation qu'elle se propose d'établir. Le redevable a la faculté de faire connaître ses observations." ;
  2° l'article est complété par un alinéa 3 rédigé comme suit :
  "L'administration notifie la décision de taxation d'office par envoi recommandé. Cette notification produit ses effets le troisième jour ouvrable suivant la remise de l'envoi au prestataire du service postal universel.".
Art. 7. Artikel 76, § 1, van hetzelfde Wetboek, vervangen bij de wet van 26 november 2009 en laatstelijk gewijzigd bij de wet van 27 december 2021, wordt vervangen als volgt:
  " § 1. Onverminderd de toepassing van artikel 334 van de programmawet van 27 december 2004, wordt, wanneer het bedrag van de belasting die overeenkomstig de artikelen 45 tot en met 48 voor aftrek in aanmerking komt tijdens het aangiftetijdvak van de in artikel 53, § 1, eerste lid, 2°, bedoelde aangifte in dat tijdvak meer bedraagt dan het bedrag aan belastingen die verschuldigd zijn door de overeenkomstig artikel 50 voor btw-doeleinden geïdentificeerde belastingplichtige die tot indiening van die aangifte gehouden is, het overschot op uitdrukkelijk verzoek van de belastingplichtige of van zijn in artikel 55, §§ 1 of 2, bedoelde aansprakelijke vertegenwoordiger teruggegeven, onder de door de Koning bepaalde voorwaarden en modaliteiten, uiterlijk op het einde van de derde maand volgend op het aangiftetijdvak van de in artikel 53, § 1, eerste lid, 2°, bedoelde aangifte.
  De Koning bepaalt de gevallen waarin de in het eerste lid bedoelde termijn van drie maanden kan worden verminderd, alsook de termijn waarbinnen het overschot wordt teruggegeven.
  Het in het eerste lid bedoelde overschot wordt evenwel slechts teruggegeven wanneer alle in artikel 53, § 1, eerste lid, 2°, bedoelde aangiften met betrekking tot de laatste zes maanden die voorafgaan aan het aangiftetijdvak van de aangifte die aanleiding heeft gegeven tot het overschot binnen de in uitvoering van die bepaling opgelegde termijn zijn ingediend.
  Indien het een belastingplichtige betreft die wordt vertegenwoordigd door een overeenkomstig artikel 55, § 3, tweede lid, vooraf erkende persoon, wordt het in het eerste lid bedoelde verzoek ingediend door die vooraf erkende persoon.
  Wanneer het in het eerste lid bedoelde overschot niet wordt teruggevraagd of wanneer geheel of gedeeltelijk niet aan de voorwaarden voor teruggaaf is voldaan, wordt dat overschot naar de in artikel 83bis bedoelde Provisierekening btw van de belastingplichtige overgeschreven, mits het niet onderworpen is aan de in het zesde lid bedoelde inhouding.
  Het voor teruggaaf vatbaar overschot, zonder onderscheid al naargelang de belastingplichtige al dan niet geopteerd heeft voor de teruggaaf, wordt ingehouden:
  1° tot beloop van een aan te zuiveren belastingschuld van die belastingplichtige in het voordeel van de administratie, indien die belastingschuld geen schuldvordering vormt die geheel of gedeeltelijk zeker, opeisbaar en vaststaand is;
  2° wanneer er ernstige vermoedens of bewijzen bestaan dat één of meerdere aangiften bedoeld in artikel 53, § 1, eerste lid, 2°, voor daaraan voorafgaande aangiftetijdvakken gegevens bevatten die onjuist zijn en een belastingschuld in het vooruitzicht stellen zonder dat een daadwerkelijke bepaling ervan vóór het tijdstip van de ordonnancering ervan of de verrichting gelijkgesteld met een betaling kan gebeuren, om de administratie belast met de belasting over de toegevoegde waarde toe te laten de waarachtigheid van die gegevens na te gaan;
  3° wanneer de belastingplichtige niet binnen de in artikel 62, tweede lid, 2°, bedoelde termijn de door de ambtenaren van de administratie belast met de belasting over de toegevoegde waarde gevraagde inlichtingen heeft verstrekt die toelaten om de waarachtigheid van dat overschot te verantwoorden.
  Voor de toepassing van de in het zesde lid bedoelde inhouding, wordt, behoudens tegenbewijs, de door artikel 1413 van het Gerechtelijk Wetboek opgelegde voorwaarde geacht vervuld te zijn.
  De in het zesde lid bedoelde inhouding geldt als bewarend beslag onder derden in de zin van artikel 1445 van het Gerechtelijk Wetboek. De Koning bepaalt de nadere regels voor de toepassing van deze inhouding.".
Art. 7. L'article 76, § 1er, du même Code, remplacé par la loi du 26 novembre 2009 et modifié en dernier lieu par la loi du 27 décembre 2021, est remplacé par ce qui suit :
  " § 1er. Sans préjudice de l'application de l'article 334 de la loi-programme du 27 décembre 2004, lorsque le montant de la taxe déduite conformément aux articles 45 à 48 au cours de la période de déclaration relative à la déclaration visée à l'article 53, § 1er, alinéa 1er, 2°, excède au cours de cette période le montant des taxes dues par l'assujetti identifié à la taxe sur la valeur ajoutée conformément à l'article 50, qui est tenu au dépôt de cette déclaration, l'excédent est restitué, aux conditions et selon les modalités fixées par le Roi, au plus tard à la fin du troisième mois suivant la période de déclaration relative à la déclaration visée à l'article 53, § 1er, alinéa 1er, 2°, lorsque l'assujetti ou son représentant responsable visé à l'article 55, §§ 1er ou 2, en fait la demande expresse.
  Le Roi détermine les cas dans lesquels le délai de trois mois visé à l'alinéa 1er peut être réduit ainsi que le délai dans lequel l'excédent est restitué.
  L'excédent visé à l'alinéa 1er n'est cependant restitué que pour autant que toutes les déclarations visées à l'article 53, § 1er, alinéa 1er, 2°, relatives aux six mois qui précèdent la période de déclaration relative à la déclaration qui a donné lieu à l'excédent, aient été déposées dans les délais prescrits en exécution de cette disposition.
  Lorsqu'il s'agit d'assujettis représentés par une personne préalablement agréée conformément à l'article 55, § 3, alinéa 2, la demande visée à l'alinéa 1er est introduite par cette personne préalablement agréée.
  Lorsque l'excédent visé à l'alinéa 1er, ne fait pas l'objet d'une demande de restitution, ou lorsque les conditions de la restitution ne sont pas en tout ou partie remplies, celui-ci est inscrit sur le Compte-provisions T.V.A. de l'assujetti visé à l'article 83bis, pour autant qu'il ne fasse pas l'objet de la retenue visée à l'alinéa 6.
  L'excédent restituable fait l'objet d'une retenue, sans distinguer si l'assujetti a opté ou non pour la restitution :
  1° à concurrence d'une dette d'impôt de cet assujetti à apurer au profit de l'administration si cette dette d'impôt ne constitue pas une créance certaine, liquide et exigible, en tout ou en partie ;
  2° lorsqu'il existe des présomptions sérieuses ou des preuves qu'une ou plusieurs déclarations visées à l'article 53, § 1er, alinéa 1er, 2°, relatives à des périodes de déclaration antérieures contiennent des données inexactes et qu'elles laissent entrevoir une dette d'impôt sans que la réalité de celle-ci puisse toutefois être établie avant le moment de l'ordonnancement ou de l'opération équivalente à un paiement, afin de permettre à l'administration en charge de la taxe sur la valeur ajoutée de vérifier la véracité de ces données ;
  3° lorsque l'assujetti n'a pas fourni les renseignements demandés par les agents de l'administration en charge de la taxe sur la valeur ajoutée et permettant de justifier la réalité de cet excédent, dans le délai prévu à l'article 62, alinéa 2, 2°.
  Pour l'application de la retenue visée à l'alinéa 6, la condition exigée par l'article 1413 du Code judiciaire est censée être remplie, sauf preuve contraire.
  La retenue visée à l'alinéa 6 vaut saisie-arrêt conservatoire au sens de l'article 1445 du Code judiciaire. Le Roi détermine les modalités d'application de cette retenue.".
Art. 8. In Hoofdstuk XIV van hetzelfde Wetboek wordt een artikel 83bis ingevoegd, luidende:
  "Art. 83bis. De administratie belast met de inning en de invordering van de belasting over de toegevoegde waarde houdt voor elke belastingplichtige gehouden tot indiening van de in artikel 53, § 1, eerste lid, 2°, bedoelde periodieke aangiften een Provisierekening btw aan, die een boekhoudkundig instrument uitmaakt waarin volgende bedragen worden ingeschreven:
  1° het in artikel 76, § 1, eerste lid, bedoelde overschot waarvan de teruggaaf niet werd gevraagd overeenkomstig de door dit Wetboek vastgelegde modaliteiten of waarvoor de voorwaarden voor teruggaaf geheel of gedeeltelijk niet vervuld zijn, voor zover dat overschot niet het voorwerp uitmaakt van een in artikel 76, § 1, zesde lid, bedoelde inhouding;
  2° elke som die op deze Provisierekening btw werd betaald volgens de door de Koning bepaalde modaliteiten.
  De belastingplichtige kan om teruggaaf verzoeken van de overeenkomstig het eerste lid op de Provisierekening btw ingeschreven bedragen.
  De Koning bepaalt de voorwaarden en de modaliteiten van de teruggaaf van de bedragen die zijn ingeschreven op de in het eerste lid bedoelde Provisierekening btw, de gevallen waarin er een einde wordt gesteld aan de inschrijving van die bedragen, de regels voor de werking van de Provisierekening btw alsook de voorwaarden en modaliteiten volgens dewelke de op de Provisierekening btw ingeschreven bedragen aangewend worden voor de betaling van schulden inzake de belasting over de toegevoegde waarde, bestaande uit belasting, boeten, nalatigheidsinteresten en kosten, waarvan de belastingplichtige in wiens naam de Provisierekening btw wordt aangehouden hoofd- of medeschuldenaar is.
  Onverminderd de gevallen waarin er een einde wordt gesteld aan de inschrijving van de bedragen op de Provisierekening btw, vormen de op die Provisierekening ingeschreven bedragen geen te betalen of terug te geven sommen in de zin van artikel 334 van de programmawet van 27 december 2004.".
Art. 8. Dans le Chapitre XIV du même Code, il est inséré un article 83bis rédigé comme suit :
  "Art. 83bis. L'administration en charge de la perception et du recouvrement de la taxe sur la valeur ajoutée tient pour chaque assujetti, tenu au dépôt des déclarations périodiques visées à l'article 53, § 1er, alinéa 1er, 2°, un Compte-provisions T.V.A., instrument comptable dans lequel sont inscrits les montants suivants :
  1° l'excédent visé à l'article 76, § 1er, alinéa 1er, lorsque la restitution de celui-ci n'a pas été demandée, conformément aux modalités définies par le présent Code ou lorsque les conditions de la restitution ne sont pas remplies en tout ou partie et pour autant que cet excédent ne fasse pas l'objet de la retenue visée à l'article 76, § 1er, alinéa 6 ;
  2° toute somme payée sur ce Compte-provisions T.V.A. selon les modalités déterminées par le Roi.
  Les montants inscrits sur le Compte-provisions T.V.A. conformément à l'alinéa 1er, peuvent faire l'objet d'une demande de restitution par l'assujetti.
  Le Roi détermine les conditions et les modalités de restitution des montants inscrits au Compte-provisions T.V.A. visé à l'alinéa 1er, les cas dans lesquels ces montants cessent d'y être inscrits, les règles de fonctionnement de celui-ci, ainsi que les conditions et modalités selon lesquelles les montants inscrits au Compte-provisions T.V.A. sont affectés au paiement des dettes en matière de taxe sur la valeur ajoutée, consistant en taxe, amendes, intérêts de retard et frais, dont l'assujetti au nom duquel le Compte-provisions T.V.A. est tenu, est redevable à titre principal ou de codébiteur.
  Sans préjudice des cas dans lesquels les montants inscrits sur le Compte-provisions T.V.A. cessent de l'être, les sommes inscrites sur ce Compte-provisions ne constituent pas des sommes à payer ou à restituer au sens de l'article 334 de la loi-programme du 27 décembre 2004.".
Art. 9. In artikel 85, § 1, van hetzelfde Wetboek, vervangen bij de wet van 26 november 2018 en laatstelijk gewijzigd bij de wet van 20 november 2022, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
  1° het derde lid wordt vervangen als volgt:
  "De verantwoording van de belastingschuld wordt uiterlijk een maand vóór de opname ervan in het in het eerste of tweede lid bedoelde innings- en invorderingsregister, ter kennis gebracht van de belastingschuldige, behalve indien de rechten van de Schatkist in het gedrang komen. In dat laatste geval wordt zij ten laatste op het ogenblik dat de belastingschuld in een innings- en invorderingsregister wordt opgenomen aan de belastingschuldige ter kennis gebracht.";
  2° tussen het vierde en het vijfde lid wordt een lid ingevoegd, luidende:
  "Voor de belastingschuld die voortvloeit uit een in artikel 53, § 1ter, zesde lid, bedoelde vervangende aangifte, met inbegrip van nalatigheidsinteresten, toebehoren en daarmee verband houdende proportionele fiscale geldboeten, wordt de kennisgeving van de verantwoording geacht plaats te hebben gehad op de datum van uitwerking van de kennisgeving van die vervangende aangifte.";
  3° in het zesde lid, dat het zevende lid wordt, worden de woorden "en vijfde" vervangen door de woorden "tot zesde";
  4° het achtste lid, dat het negende lid wordt, wordt vervangen als volgt:
  "De Koning bepaalt de toepassingsmodaliteiten van de in het achtste lid bedoelde procedure, alsook het minimumbedrag van de in het eerste lid bedoelde belastingschuld die aanleiding kan geven tot de invordering.";
  5° in het negende lid, dat het tiende lid wordt, wordt het woord "achtste" vervangen door het woord "negende".
Art. 9. A l'article 85, § 1er, du même Code, remplacé par la loi du 26 novembre 2018 et modifié en dernier lieu par la loi du 20 novembre 2022, les modifications suivantes sont apportées :
  1° l'alinéa 3 est remplacé par ce qui suit :
  "La justification de la dette fiscale est portée à la connaissance du redevable au plus tard un mois avant que la dette fiscale ne soit reprise au registre de perception et recouvrement visé à l'alinéa 1er ou 2, sauf si les droits du Trésor sont en péril, auquel cas elle est portée à la connaissance du redevable au plus tard au moment où la dette fiscale est reprise à un registre de perception et recouvrement." ;
  2° un alinéa rédigé comme suit est inséré entre les alinéas 4 et 5 :
  "S'agissant de la dette fiscale découlant d'une déclaration de substitution visée à l'article 53, § 1erter, alinéa 6, en ce compris les intérêts de retard, les accessoires et les amendes fiscales proportionnelles y rattachées, la notification de la justification est réputée avoir eu lieu à la date d'effet de la notification de cette déclaration de substitution." ;
  3° dans l'alinéa 6, qui devient l'alinéa 7, les mots "et 5" sont remplacés par les mots "à 6" ;
  4° l'alinéa 8, qui devient l'alinéa 9, est remplacé par ce qui suit :
  "Le Roi détermine les modalités d'application de la procédure visée à l'alinéa 8, ainsi que le montant minimal de la dette fiscale visée à l'alinéa 1er qui peut donner lieu au recouvrement." ;
  5° dans l'alinéa 9, qui devient l'alinéa 10, le mot "8" est remplacé par le mot "9".
TITEL 3. - WIJZIGINGEN VAN HET WETBOEK VAN DE MINNELIJKE EN GEDWONGEN INVORDERING VAN FISCALE EN NIET-FISCALE SCHULDVORDERINGEN
TITRE 3. - MODIFICATIONS DU CODE DU RECOUVREMENT AMIABLE ET FORCE DES CREANCES FISCALES ET NON FISCALES
Art. 10. In artikel 1 van het Wetboek van de minnelijke en gedwongen invordering van fiscale en niet-fiscale schuldvorderingen, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
  1° het eerste lid wordt vervangen als volgt:
  "Dit Wetboek regelt bepaalde aspecten van de inning alsmede de minnelijke en gedwongen invordering van fiscale schuldvorderingen zoals gedefinieerd in artikel 2, § 1, 7°, en niet-fiscale schuldvorderingen als gedefinieerd in artikel 2, § 1, 8°, waarvan de inning en de invordering worden verzekerd door de administratie van de Federale Overheidsdienst Financiën belast met de inning en de invordering van fiscale en niet-fiscale schuldvorderingen.";
  2° tussen het eerste en het tweede lid wordt een lid ingevoegd, luidende:
  "Onder bepaalde aspecten van de inning, in de zin van het eerste lid, wordt verstaan alle regels betreffende de betaling van fiscale en niet-fiscale schuldvorderingen, in welk stadium die zich ook bevinden.";
  3° in de inleidende zin van het tweede lid, dat het derde lid wordt, worden de woorden "inning en" ingevoegd tussen de woorden "niet de" en de woorden "de invordering";
  4° in het vierde lid, dat het vijfde lid wordt, wordt het woord "derde" vervangen door het woord "vierde".
Art. 10. A l'article 1er du Code du recouvrement amiable et forcé des créances fiscales et non fiscales, les modifications suivantes sont apportées :
  1° l'alinéa 1er est remplacé par ce qui suit :
  "Le présent Code régit certains aspects de la perception ainsi que le recouvrement amiable et forcé des créances fiscales telles que définies par l'article 2, § 1er, 7°, et des créances non fiscales telles que définies par l'article 2, § 1er, 8°, dont la perception et le recouvrement sont assurés par l'administration du Service public fédéral Finances en charge de la perception et du recouvrement des créances fiscales et non fiscales." ;
  2° un alinéa rédigé comme suit est inséré entre les alinéas 1er et 2 :
  "Par certains aspects de la perception, au sens de l'alinéa 1er, il est fait référence à l'ensemble des règles qui régissent les paiements des créances fiscales et non fiscales, à quelque stade qu'ils aient lieu." ;
  3° dans la phrase liminaire de l'alinéa 2, devenant alinéa 3, les mots "la perception et" sont insérés entre les mots "ne régit" et les mots "le recouvrement" ;
  4° dans l'alinéa 4, devenant l'alinéa 5, le chiffre "3" est remplacé par le chiffre "4".
Art. 11. In artikel 15 van hetzelfde Wetboek, worden de volgende wijzigingen aangebracht:
  1° in paragraaf 1, wordt het eerste lid aangevuld met de bepaling onder 4°, luidende:
  "4° door domiciliëring, in de zin van artikel I.9.13° van het Wetboek van economisch recht, die tot gevolg heeft dat de in 1° bedoelde financiële rekening wordt gecrediteerd, wanneer die betalingswijze is toegestaan door de administratie van de Federale Overheidsdienst Financiën belast met de inning en invordering van fiscale en niet-fiscale schulden voor de categorie van de te betalen schulden. De Koning bepaalt de geldigheidsvoorwaarden die afwijken van die bedoeld in artikel VII.33 van het Wetboek van economisch recht en die eigen zijn aan de wettelijke verplichting die aan de domiciliëring ten grondslag ligt, alsook de modaliteiten voor het activeren van deze domiciliëring door de belastingplichtige of de medeschuldenaar van de verschuldigde bedragen als fiscale of niet-fiscale schuldvorderingen.";
  2° in paragraaf 2 worden de woorden "en 2° " vervangen door de woorden ", 2° en 4° ".
Art. 11. A l'article 15 du même Code, les modifications suivantes sont apportées :
  1° dans le paragraphe 1er, l'alinéa 1er est complété par le 4° rédigé comme suit :
  "4° par domiciliation, au sens de l'article I.9.13° du Code de droit économique, ayant pour effet de créditer le compte financier visé au 1°, lorsque ce mode de paiement a été autorisé par l'administration du Service public fédéral Finances en charge de la perception et du recouvrement des créances fiscales et non fiscales pour la catégorie de créances à payer. Le Roi détermine les conditions de validité dérogatoires à celles visées à l'article VII.33 du Code de droit économique et spécifiques à l'obligation légale sous-jacente à la domiciliation ainsi que les modalités d'activation de cette domiciliation par le redevable ou le codébiteur des sommes dues à titre de créances fiscales ou non fiscales." ;
  2° dans le paragraphe 2, les mots "et 2° " sont remplacés par ",2° et 4° ".
Art. 12. In Titel 2, Hoofdstuk 2, van hetzelfde Wetboek wordt een artikel 15/1 ingevoegd, luidende:
  "Art. 15/1. § 1. In afwijking van artikel 15 kan de Koning bepalen dat de spontane betaling van fiscale en niet-fiscale schuldvorderingen gebeurt op één van de volgende manieren:
  1° door storting of overschrijving op de financiële rekeningen van de administratie van de Federale Overheidsdienst Financiën belast met de inning en invordering van fiscale en niet-fiscale schuldvorderingen, zoals bepaald in functie van de aard van de te betalen schuldvordering;
  2° via elk elektronisch betaalmiddel dat door de minister van Financiën voor de categorie van te betalen schuldvorderingen is erkend en dat rechtstreeks of onrechtstreeks leidt tot het crediteren van de in 1° bedoelde financiële rekeningen;
  3° door domiciliëring, in de zin van artikel I.9.13° van het Wetboek van economisch recht, die tot gevolg heeft dat de in 1° bedoelde financiële rekeningen worden gecrediteerd, wanneer deze betalingswijze is toegestaan door de administratie van de Federale Overheidsdienst Financiën belast met de inning en invordering van fiscale en niet-fiscale schuldvorderingen voor de categorie van te betalen schuldvorderingen. De Koning bepaalt de geldigheidsvoorwaarden die afwijken van diegene bedoeld in artikel VII.33 van het Wetboek van economisch recht en die eigen zijn aan de wettelijke verplichting die aan de domiciliëring ten grondslag ligt, alsook de modaliteiten voor het activeren van deze domiciliëring door de schuldenaar van de verschuldigde bedragen als fiscale of niet-fiscale schuldvorderingen.
  De Koning kan andere wijzen van betaling toestaan.
  § 2. Bij de betaling bedoeld in paragraaf 1, eerste lid, wordt gebruik gemaakt van de door de Federale Overheidsdienst Financiën vastgestelde mededeling.".
Art. 12. Dans le Titre 2, Chapitre 2, du même Code, il est inséré un article 15/1 rédigé comme suit :
  "Art. 15/1. § 1er. Par dérogation à l'article 15, le Roi peut prévoir que le paiement spontané des créances fiscales et non fiscales est effectué d'une des manières suivantes :
  1° par versement ou virement sur les comptes financiers de l'administration du Service public fédéral Finances en charge de la perception et du recouvrement des créances fiscales et non fiscales, qu'Il détermine en fonction de la nature de la créance à payer ;
  2° par tout moyen de paiement électronique agréé, pour la catégorie de créances à payer, par le ministre des Finances, ayant pour effet de créditer, directement ou indirectement, les comptes financiers visés au 1° ;
  3° par domiciliation, au sens de l'article I.9.13° du Code de droit économique, ayant pour effet de créditer les comptes financiers visés au 1°, lorsque ce mode de paiement a été autorisé par l'administration du Service public fédéral Finances en charge de la perception et du recouvrement des créances fiscales et non fiscales pour la catégorie de créances à payer. Le Roi détermine les conditions de validité dérogatoires à celles visées à l'article VII.33 du Code de droit économique et spécifiques à l'obligation légale sous-jacente à la domiciliation ainsi que les modalités d'activation de cette domiciliation par le débiteur des sommes dues à titre de créances fiscales ou non fiscales.
  Le Roi peut autoriser d'autres modes de paiement.
  § 2. Il est fait usage, lors du paiement visé au paragraphe 1er, alinéa 1er, de la communication déterminée par le Service public fédéral Finances.".
Art. 13. In Titel 2, Hoofdstuk 2, van hetzelfde Wetboek, wordt een artikel 15/2 ingevoegd, luidende:
  "Art. 15/2. Wanneer de betaling van fiscale en niet-fiscale schuldvorderingen gebeurt via domiciliëring in de zin van artikel I.9.13° van het Wetboek van economisch recht, en in afwijking van artikel VII.33, § 3, van hetzelfde Wetboek, is de voorafgaande kennisgeving van het op te nemen bedrag niet verplicht, wanneer het mandaat wordt gegeven aan de Federale Overheidsdienst Financiën in de volgende gevallen:
  a) door de belastingplichtige, bedoeld in artikel 53, § 1, van het btw-wetboek, met het oog op de betaling van de bedragen die verschuldigd zijn uit hoofde van de aangifte bedoeld in artikel 53, § 1, eerste lid, 2°, van hetzelfde Wetboek, alsmede van de nalatigheidsinteresten, en op voorwaarde dat deze aangifte door de belastingplichtige of zijn gemachtigde vertegenwoordiger is ingediend;
  b) door de in de artikelen 261 en 262 van het Wetboek van de Inkomstenbelastingen 1992 bedoelde schuldenaar van de roerende voorheffing voor de betaling van de krachtens de in artikel 312 van hetzelfde Wetboek bedoelde aangifte verschuldigde bedragen, alsmede van de nalatigheidsinteresten;
  c) door de in de artikelen 270 en 271 van het Wetboek van de Inkomstenbelastingen 1992 bedoelde schuldenaar van de bedrijfsvoorheffing voor de betaling van de uit hoofde van de in artikel 312 van hetzelfde Wetboek bedoelde aangifte verschuldigde bedragen, alsmede van de nalatigheidsinteresten.".
Art. 13. Dans le Titre 2, Chapitre 2, du même Code, il est inséré un article 15/2, rédigé comme suit :
  "Art. 15/2. Lorsque le paiement des créances fiscales et non fiscales se fait par domiciliation au sens de l'article I.9.13° du Code de droit économique, et par dérogation à l'article VII.33, § 3, du même Code, la notification préalable du montant à prélever n'est pas obligatoire lorsque le mandat est donné au Service public fédéral Finances dans les cas suivants :
  a) par l'assujetti, visé à l'article 53, § 1er, du Code de la taxe sur la valeur ajoutée, en vue du paiement des montants dus en vertu de la déclaration visée à l'article 53, § 1er, alinéa 1er, 2°, du même Code, ainsi que des intérêts de retard, et à la condition que cette déclaration ait été déposée par l'assujetti ou par son mandataire ;
  b) par le débiteur du précompte mobilier, visé aux articles 261 et 262 du Code des impôts sur les revenus 1992, en vue du paiement des montants dus en vertu de la déclaration visée à l'article 312 du même Code, ainsi que des intérêts de retard ;
  c) par le débiteur du précompte professionnel, visé aux articles 270 et 271 du Code des impôts sur les revenus 1992, en vue du paiement des montants dus en vertu de la déclaration visée à l'article 312 du même Code, ainsi que des intérêts de retard.".
Art. 14. In artikel 16, tweede streepje, van hetzelfde Wetboek, worden de woorden "voor overschrijvingen en betalingen via eender welk door de minister van Financiën of zijn gemachtigde erkend elektronisch betaalmiddel" vervangen door de woorden "voor overschrijvingen en betalingen via om het even welk door de minister van Financiën erkend elektronisch betaalmiddel en via de domiciliëringen".
Art. 14. Dans l'article 16, deuxième tiret, du même Code, les mots "pour les virements et les paiements par tout moyen de paiement électronique agréé par le ministre des Finances ou son délégué" sont remplacés par les mots "pour les virements, les paiements par tout moyen de paiement électronique agréé par le ministre des Finances et via les domiciliations".
Art. 15. Artikel 17 van hetzelfde Wetboek wordt vervangen als volgt:
  "Art. 17. De betaling van de fiscale en niet-fiscale schuldvorderingen heeft uitwerking:
  1° voor betalingen en overschrijvingen, op de valutadatum van de creditering van de in de artikelen 15, § 1, eerste lid, 1° en 15/1, § 1, eerste lid, 1° bedoelde financiële rekeningen;
  2° voor betalingen via om het even welk door de minister van Financiën erkend elektronisch betaalmiddel, op de dag van de verrichting;
  3° voor de in artikel 15, § 1, eerste lid, 3° bedoelde betalingen, op de datum van overhandiging van de gelden in handen van de gerechtsdeurwaarder;
  4° voor de in artikel 15, § 1, eerste lid, 4°, bedoelde domiciliëringen, op de datum van de debitering, op voorwaarde dat de financiële rekening van de schuldenaar op het moment van de opname voldoende gecrediteerd is. De Koning bepaalt de datum waarop de in artikel 15/1, § 1, eerste lid, 3°, bedoelde domiciliëringen uitwerking hebben.
  De Koning bepaalt de datum waarop de betaling uitwerking heeft wanneer hij overeenkomstig artikel 15, § 1, tweede lid en artikel 15/1, § 1, tweede lid, een andere betalingswijze toestaat.".
Art. 15. L'article 17 du même Code est remplacé par ce qui suit :
  "Art. 17. Le paiement des créances fiscales et non fiscales produit ses effets :
  1° pour les versements et pour les virements, à la date valeur du crédit aux comptes financiers visés aux articles 15, § 1er, alinéa 1er, 1° et 15/1, § 1er, alinéa 1er, 1° ;
  2° pour les paiements par tout moyen de paiement électronique agréé par le ministre des Finances, le jour même de l'opération ;
  3° pour les paiements visés à l'article 15, § 1er, alinéa 1er, 3°, à la date de la remise des fonds entre les mains de l'huissier de justice ;
  4° pour les domiciliations visées à l'article 15, § 1er, alinéa 1er, 4°, à la date de prélèvement, à la condition que le compte financier du débiteur soit suffisamment crédité au moment du prélèvement. Le Roi détermine la date à laquelle les domiciliations visées à l'article 15/1, § 1er, alinéa 1er, 3°, produisent leurs effets.
  Le Roi détermine la date à laquelle le paiement produit ses effets lorsqu'Il autorise un autre mode de paiement en vertu des articles 15, § 1er, alinéa 2 et 15/1, § 1er, alinéa 2.".
TITEL 4. - WIJZIGING VAN DE WET VAN 13 APRIL 2019 TOT INVOERING VAN HET WETBOEK VAN DE MINNELIJKE EN GEDWONGEN INVORDERING VAN FISCALE EN NIET-FISCALE SCHULDVORDERINGEN
TITRE 4. - MODIFICATION DE LA LOI DU 13 AVRIL 2019 INTRODUISANT LE CODE DU RECOUVREMENT AMIABLE ET FORCE DES CREANCES FISCALES ET NON FISCALES
Art. 16. Artikel 138 van de wet van 13 april 2019 tot invoering van het Wetboek van de minnelijke en gedwongen invordering van fiscale en niet-fiscale schuldvorderingen wordt aangevuld met een lid, luidende:
  "In afwijking van het eerste lid, is Hoofdstuk 2 van Titel 2 van het Wetboek van de minnelijke en gedwongen invordering van fiscale en niet-fiscale schuldvorderingen vanaf 1 februari 2024 van toepassing op alle fiscale en niet-fiscale schuldvorderingen zoals gedefinieerd in artikel 2, § 1, 7° en 8° van hetzelfde Wetboek.".
Art. 16. L'article 138 de la loi du 13 avril 2019 introduisant le Code du recouvrement amiable et forcé des créances fiscales et non fiscales est complété par un alinéa rédigé comme suit :
  "Par dérogation à l'alinéa 1er, le Chapitre 2 du Titre 2 du Code du recouvrement amiable et forcé des créances fiscales et non fiscales est applicable à toutes les créances fiscales et non fiscales telles que définies à l'article 2, § 1er, 7° et 8° de ce même Code, à compter du 1er février 2024.".
TITEL 5. - WIJZIGINGEN VAN DE WET VAN 26 JANUARI 2021 BETREFFENDE DE DEMATERIALISATIE VAN DE RELATIES TUSSEN DE FEDERALE OVERHEIDSDIENST FINANCIEN, DE BURGERS, RECHTSPERSONEN EN BEPAALDE DERDEN EN TOT WIJZIGING VAN DIVERSE FISCALE WETBOEKEN EN WETTEN
TITRE 5. - MODIFICATIONS DE LA LOI DU 26 JANVIER 2021 SUR LA DEMATERIALISATION DES RELATIONS ENTRE LE SERVICE PUBLIC FEDERAL FINANCES, LES CITOYENS, PERSONNES MORALES ET CERTAINS TIERS, ET MODIFIANT DIFFERENTS CODES FISCAUX ET LOIS FISCALES
Art. 17. Artikel 51 van de wet van 26 januari 2021 betreffende de dematerialisatie van de relaties tussen de Federale Overheidsdienst Financiën, de burgers, rechtspersonen en bepaalde derden en tot wijziging van diverse fiscale wetboeken en wetten wordt opgeheven.
Art. 17. L'article 51 de la loi du 26 janvier 2021 sur la dématérialisation des relations entre le Service public fédéral Finances, les citoyens, personnes morales et certains tiers, et modifiant différents codes fiscaux et lois fiscales est abrogé.
Art. 18. Artikel 64 van dezelfde wet wordt opgeheven.
Art. 18. L'article 64 de la même loi est abrogé.
TITEL 6. - OVERGANGSBEPALINGEN EN INWERKINGTREDING
TITRE 6. - DISPOSITIONS TRANSITOIRES ET ENTREE EN VIGUEUR
Art. 19. Tussen 1 februari 2024 en 30 juni 2024 worden de volgende bedragen die op 31 december 2023 zijn ingeschreven op de creditzijde van de rekeningen-courant in de zin van artikel 5 van het koninklijk besluit nr. 24 van 29 december 1992 met betrekking tot de voldoening van de belasting over de toegevoegde waarde zoals van toepassing voor de inwerkingstreding van deze wet, overgeschreven naar de Provisierekeningen btw in de zin van artikel 83bis van het Wetboek van de belasting over de toegevoegde waarde:
  1° de batige maand- of kwartaalsaldo's, in het voordeel van de belastingsplichtige, die blijken uit de door de belastingplichtige ingediende aangiften, voor zover zij niet zijn teruggegeven of toegerekend op een schuld;
  2° alle betalingen op de financiële rekeningnr. 679-2003000-47, die op naam van de belastingplichtige zijn geregistreerd voor zover zij niet zijn teruggeven of toegerekend op een schuld.
Art. 19. Entre le 1er février 2024 et le 30 juin 2024, sont transférées sur les Comptes-provisions T.V.A., au sens de l'article 83bis du Code de la taxe sur la valeur ajoutée, les sommes suivantes inscrites au 31 décembre 2023 au crédit des comptes-courants au sens de l'article 5 de l'arrêté royal n° 24 du 29 décembre 1992 relatif au paiement de la taxe sur la valeur ajoutée tel qu'applicable avant l'entrée en vigueur de la présente loi :
  1° les soldes du mois ou du trimestre, en faveur de l'assujetti, résultant des déclarations qu'il a déposées, pour autant qu'ils n'aient pas été restitués ou imputés sur une dette ;
  2° tous les paiements effectués au compte financier n° 679-2003000-47, qui sont enregistrés au nom de l'assujetti, pour autant qu'ils n'aient pas été restitués ou imputés sur une dette.
Art. 20. Alle bedragen die op de debetzijde van de rekeningen-courant zijn ingeschreven in de zin van artikel 5 van het koninklijk besluit nr. 24 van 29 december 1992 met betrekking tot de voldoening van de belasting over de toegevoegde waarde, zoals van toepassing voor de inwerkingtreding van deze wet, met uitzondering van de bedragen die aan de belastingplichtigen worden teruggegeven, worden opgenomen in het innings- en invorderingsregister vanaf 1 februari 2024, overeenkomstig artikel 85 van het Wetboek van de belasting over de toegevoegde waarde.
Art. 20. Toutes les sommes inscrites au débit des comptes-courants, au sens de l'article 5 de l'arrêté royal n° 24 du 29 décembre 1992 relatif au paiement de la taxe sur la valeur ajoutée, tel qu'applicable avant l'entrée en vigueur de la présente loi, à l'exception des sommes restituées aux assujettis, font l'objet à compter du 1er février 2024 d'une reprise au registre de perception et recouvrement, conformément à l'article 85 du Code de la taxe sur la valeur ajoutée.
Art. 21. Deze wet treedt in werking op 1 januari 2024.
  Ten aanzien van de in artikel 53, § 1, eerste lid, 2°, van het Wetboek van de belasting over de toegevoegde waarde bedoelde aangiften waarvan de uiterste indieningsdatum vóór 1 januari 2024 valt en die op 1 januari 2024 nog niet het voorwerp uitgemaakt hebben van een definitieve rechtzetting, kan de administratie belast met de belasting over de toegevoegde waarde de in artikel 53, § 1ter, van hetzelfde Wetboek bedoelde procedure toepassen dan wel de procedure die van toepassing was overeenkomstig de vigerende bepalingen vóór de inwerkingtreding van deze wet.
  In afwijking van het eerste lid, treden de artikelen 2, 7 en 8, evenals de titels III en IV van deze wet in werking op 1 februari 2024.
Art. 21. La présente loi entre en vigueur le 1er janvier 2024.
  En ce qui concerne les déclarations visées à l'article 53, § 1er, alinéa 1er, 2°, du Code de la taxe sur la valeur ajoutée dont la date de dépôt ultime expire avant le 1er janvier 2024 et qui n'ont pas encore fait l'objet d'une rectification définitive au 1er janvier 2024, l'administration en charge de la taxe sur la valeur ajoutée peut faire usage de la procédure visée à l'article 53, § 1erter, du même Code ou de la procédure qui était applicable conformément aux dispositions en vigueur avant l'entrée en vigueur de la présente loi.
  Par dérogation à l'alinéa 1er, les articles 2, 7 et 8, ainsi que les titres III et IV de la présente loi entrent en vigueur le 1er février 2024.
Art. 22. De Koning kan een latere datum van inwerkingtreding bepalen dan die vermeld in artikel 21, eerste lid, zonder dat die datum later mag zijn dan 1 januari 2025.
  In geval van toepassing van het eerste lid, worden de in artikel 138, tweede lid, van de wet van 13 april 2019 tot invoering van het Wetboek van de minnelijke en gedwongen invordering van fiscale en niet-fiscale schuldvorderingen, zoals ingevoegd bij artikel 16, en de in artikelen 19, 20 en 21, tweede en derde lid, vermelde data verlengd met hetzelfde aantal maanden als het aantal maanden waarmee de inwerkingtreding van deze wet wordt uitgesteld.
Art. 22. Le Roi peut fixer une date d'entrée en vigueur postérieure à celle mentionnée à l'article 21, alinéa 1er, sans que cette date ne puisse être postérieure au 1er janvier 2025.
  En cas d'application de l'alinéa 1er, les dates mentionnées à l'article 138, alinéa 2, de la loi du 13 avril 2019 introduisant le Code du recouvrement amiable et forcé des créances fiscales et non fiscales, tel qu'inséré par l'article 16 et aux articles 19, 20 et 21, alinéas 2 et 3, sont prorogées d'un nombre de mois équivalent au report de l'entrée en vigueur de la présente loi.