Vergelijken - 2010000620

Artikel M. In het kader van artikel 2, § 1, van de wet van 19 juli 1991 tot regeling van het beroep van privé-detective, mag niemand het beroep van privé-detective uitoefenen of zich als dusdanig bekend maken, indien hij daartoe vooraf geen vergunning heeft gekregen van de Minister van Binnenlandse Zaken, na advies van de Veiligheid van de Staat en van de procureur des Konings van de wettige hoofdverblijfplaats van de betrokkene en, bij ontstentenis ervan, de Minister van Justitie.
Een privé-detective beschikt niet over meer rechten dan een modale burger.
Integendeel, de voornoemde wet op de privé-detectives legt hem een aantal bijkomende voorwaarden en beperkingen op, zowel met betrekking tot de middelen en methoden die hij kan hanteren, als met betrekking tot de zaken die hij mag onderzoeken.
Zo wordt artikel 1, § 1, 2° van de wet van 19 juli 1991 tot regeling van het beroep van privé-detective door sommige privé-detectives ten onrechte aangegrepen om toegang te eisen tot de registers van burgerlijke stand en de bevolkingsregisters.
Dit artikel luidt als volgt :
" Art. 1, § 1. In de zin van deze wet wordt als privé-detective beschouwd elke natuurlijke persoon die gewoonlijk, al of niet in ondergeschikt verband, tegen betaling en voor een opdrachtgever activiteiten uitoefent bestaande uit :
2° het inwinnen van informatie omtrent burgerlijke stand, gedrag, moraliteit en vermogenstoestand van personen. "
Het feit een vergund privé-detective te zijn doet evenwel geen bijzondere rechten ontstaan tegenover :
- de wet van 19 juli 1991 betreffende de bevolkingsregisters, de identiteitskaarten, de vreemdelingenkaarten en de verblijfsdocumenten en tot wijziging van de wet van 8 augustus 1983 tot regeling van een Rijksregister van de natuurlijke personen en haar uitvoeringsbesluiten;
- toegang tot de akten van de burgerlijke stand : artikel 45 Burgerlijk Wetboek blijft van toepassing.
Enkele voorbeelden :
- Voor de toepassing van artikel 45 van het Burgerlijk Wetboek mag een privé-detective niet gelijkgesteld worden met een notaris of advocaat (artikel 45, § 1, eerste lid van het Burgerlijk Wetboek). In tegenstelling tot de notarissen en advocaten kan hij niet het voorrecht opeisen van artikel 45, § 1, tweede lid van het burgerlijk wetboek.
- Een privé-detective heeft, zoals elke burger, recht op toegang tot de bevolkingsregisters om zijn eigen gegevens te kennen (1).
(1) Zie het koninklijk besluit van 16 juli 1992 betreffende het recht op toegang tot de bevolkingsregisters en het vreemdelingenregister en betreffende het recht op verbetering van deze registers.
Hij mag zich echter niet beroepen op een mandaat van zijn opdrachtgever om gegevens betreffende andere personen op te vragen.
Eventuele onregelmatigheden met betrekking tot de wet van 19 juli 1991 tot regeling van het beroep van privé-detective kunnen gemeld worden aan de Federale Overheidsdienst Binnenlandse Zaken, Algemene Directie Veiligheid en Preventie, Directie Private Veiligheid, tel. 02-557 34 43 of vps@ibz.fgov.be.

Article M. Dans le cadre de l'article 2, § 1er, de la loi du 19 juillet 1991 organisant la profession de détective privé, nul ne peut exercer la profession de détective privé ou se faire connaître comme tel s'il n'a pas préalablement obtenu à cette fin l'autorisation du Ministre de l'Intérieur après avis de la Sûreté de l'Etat et du procureur du Roi de la résidence principale légale de l'intéressé et, à défaut, du Ministre de la Justice.
Un détective privé ne dispose pas de plus de droits qu'un citoyen ordinaire.
Au contraire, la loi susmentionnée sur les détectives privés leur impose un certain nombre de conditions et restrictions supplémentaires, tant en ce qui concerne les moyens et méthodes qu'ils peuvent utiliser que les affaires sur lesquelles ils peuvent enquêter.
Certains détectives privés invoquent ainsi à tort l'article 1er, § 1er, 2°, de la loi du 19 juillet 1991 organisant la profession de détective privé pour exiger un accès aux registres de l'état civil et aux registres de la population.
Cet article s'énonce comme suit :
" Art. 1er, § 1er. Au sens de la présente loi, est considéré comme détective privé toute personne physique qui, dans un lien de subordination ou non, exerce habituellement, contre rémunération et pour le compte d'autrui, des activités consistant à :
2° recueillir des informations relatives à l'état civil, à la conduite, à la moralité et à la solvabilité de personnes. "
Le fait d'être un détective agréé ne crée toutefois aucun droit particulier à l'égard :
- de la loi du 19 juillet 1991 relative aux registres de la population, aux cartes d'identité, aux cartes pour étranger et aux documents de séjour et modifiant la loi du 8 août 1983 organisant un Registre national des personnes physiques et de ses arrêtés d'exécution;
- de l'accès aux actes de l'état civil : l'article 45 du Code civil reste d'application.
Quelques exemples :
- Pour l'application de l'article 45 du Code civil, un détective privé est assimilé à un citoyen ordinaire (article 45, § 1er, alinéa 1er du Code civil). Il ne peut revendiquer à l'instar des notaires et avocats le bénéfice de l'article 45, § 1er, alinéa 2 du Code civil.
- Un détective privé a, comme tout citoyen, un droit d'accès aux registres de la population afin d'y prendre connaissance des informations le concernant (1).
(1) Voir l'arrêté royal du 16 juillet 1992 relatif au droit d'accès aux registres de la population et au registre des étrangers ainsi qu'au droit de rectification desdits registres.
Il ne peut toutefois pas faire valoir un mandat de son client pour demander des informations relatives à d'autres personnes.
Les irrégularités éventuelles relatives à la loi du 19 juillet 1991 organisant la profession de détective privé peuvent être signalées au Service public fédéral Intérieur, Direction Sécurité et Prévention, Direction Sécurité privée, tél. 02-557 34 43 ou vps@ibz.fgov.be.

L. VANNESTE,
Directeur-generaal

L. VANNESTE,
Directeur général.

Vergelijking NL / FR

Nederlands (NL)

Français (FR)